Mijn eerste week als zero waster: het ging heel goed én heel slecht

Eén maand als zero waster door het leven? Dat leek mij wel wat. De impact van hoe wij nu leven zie ik namelijk graag drastisch veranderen. Toch klinken grootste duurzaamheid projecten als een grote opgave en lijken ze een eeuwigheid te duren. Ik focus me liever op hoe ik mijn voetafdruk verminder. Challenge accepted. 

Daar ging ik dan; als stadse vrouw, gek op mijn sociale leven (inclusief spontane reisjes en festivals), een flinke haat-liefde verhouding met plannen én een gebrek aan kookskills. Gelukkig had ik mijn optimisme nog.

Hoe overleef ík een zero waste challenge?

Geïnspireerd door een Franse dame op het Nederlands surffestival Surfana, die mij introduceerde met het zero-waste principe, ontstond mijn fascinatie voor zero waste. Toen zij me vertelde dat je redelijk makkelijk geen afval meer kan maken door simpelweg wat handige items aan te schaffen (voornamelijk tasjes en potjes) en bijvoorbeeld je beautyproducten zelf te maken (wat ik al heel graag doe), was ik om.

Daarnaast koop ik niet veel kleding en als ik dat doe, is het bijna altijd tweedehands. Geen onnodige spullen meer kopen zou dus geen groot probleem worden, hoopte ik. Wél was ik bang dat ik mijn vrienden niet meer vaak kon zien, zij leven immers niet zero waste, dus hoe doe je dat met etentjes? Of dat ik dankzij mijn slechte plan- en kookskills avonden op rij zonder eten naar bed zou moeten. Kortom: ik was zenuwachtig.

“Pik de onverpakte groenten uit”

Gelukkig stelde pro-zero waster  en oprichtster van Het Zero Waste Project Jessie Kroon mij gerust: “maak het haalbaar én leuk voor jezelf, anders hou je het nooit vol.” Zelf woont ze met haar non-zero waster vriend samen en gaat ze graag uiteten. Ook zij is niet zo van het voorbereiden en dagenlang in de keuken staan. “Je kan heus nog naar een gewone supermarkt gaan, pik er dan de onverpakte seizoensgroenten uit,” vertelde ze. Ik haalde opgelucht adem. Met al haar tips ging ik aan de slag.

Want, liet ik me vertellen, met een goede voorbereiding is zero waste leven een makkie. Daar was ik wel benieuwd naar. Dus ging ik op zoek naar de zero waste items voor dummies. Via de online shop Bag-again vond ik een GFnetje (zo’n katoenen net-tasje), bamboe tandenborstel met bijbehorende tandpastatabletten met fluor, de nodige broodzakjes (niet dat ik veel brood eet, maar ik kan ze ook voor andere dingen gebruiken) en mijn lievelings aankoop: wasbare wattenschijfjes. Verder wilde ik de challenge op zijn beloop laten en wel zien wat er zou gebeuren.

groenten en fruit tasje zero waste

Nieuwe favoriete winkel

Vol goede moed en heel wat tripjes naar mijn nieuwe, favo zero waste winkel Delicious Food verder (deze zit gelukkig vlak achter mijn huis, aangezien er maar ‘n paar in Amsterdam zijn), was het tijd om helemaal te stoppen met afval maken.

Het was eigenlijk helemaal niet zo lastig als ik dacht, want sinds al mijn vrienden, familie en collega’s waren ingelicht, lette ik onbewust al op hoeveel verpakkingen ik wel niet openmaakte per dag. Het viel me op hoeveel etenswaar in plastic verpakt zat, hoeveel (in plastic verpakte) salades er bij mij wekelijks doorheen gingen en kon ik niet meer om al het plastic in de keuken en badkamer heen: crème, tubes, potjes en scrubs. En dat was alleen al bij mij thuis. Overal zag ik plastic en de challenge was nog niet eens begonnen.

items uit zero waste pakker

De eerste 30 minuten gingen al mis

Toch ging het mis: ik logeerde het weekend bij mijn moeder in Brabant. Het was feest want ze gaf een housewarming (dat doe je dus ook gewoon nog als je zestig bent). Er zou geen plastic aan te pas komen, stelde ze me gerust. Het eten was gecaterd en bestek, borden en glazen had ze gehuurd. Dat scheelde een hoop last minute stress en ik was best trots op haar.

De ochtend van het feest werd ik wakker, redelijk zenuwachtig voor wat de dag en eigenlijk mijn hele nieuwe leven me de komende maand zou brengen. Ik was bang voor de keren dat ik (in het openbaar) zou ontploffen uit frustratie als gevolg van mijn slechte logistieke- en planning-skills. Nog half slapend liep ik naar de badkamer en zag een pukkel op mijn wang. Die moest weg, zonder na te denken pakte ik een wattenstaafje en kneep ‘m uit. Pas toen ik het staafje in het emmertje wilde gooien, realiseerde ik het me. Ik had zojuist – nog geen 30 minuten na de start van mijn zero waste leven – al gefaald.

Dit is hét starterspakket voor de beginnende zero waster

Geen koffie op de zaterdagochtend…

Na mijn eerste poetsbeurt met de bamboe tandenborstel en tandpastatabletten (die niet leken te werken) was het tijd voor koffie. Ik pakte een kopje en zocht naar de koffie. Er waren alleen koffiepads verpakt in plastic per pad, kwam ik al snel achter. Dubbelchagrijnig wist ik niet meer wat ik nu moest doen. Ik besloot dat het een mooie reden was om het hele weekend geen koffie te drinken, op kantoor pas weer.

Gelukkig verliep de rest van de week een stuk makkelijker. Al snel kwam ik erachter hoe de tandpastatabletten werken (je moet erop kauwen…) en merkte ik dat mijn toch-niet-zulke-slechte-voorbereidingen zijn vruchten afwierpen. Of eigenlijk vooral die van mijn moeder. Ik mocht een grote bak overgebleven rijst mee naar huis nemen waar ik nog bijna drie dagen van at. Wel kookte ik trots een curry met vrienden van onder andere de gele linzen die ik in een linnen zakje kocht bij de bulkwinkel.

Voordat we thuis vertrokken richting de supermarkt besloten we niet van tevoren te bedenken wat we erin wilden stoppen, maar wel zouden zien wat er onverpakt op ons lag te wachten. Dat werd: een bloemkool, twee paprika’s en wat boontjes (in hetzelfde zakje als ik gebruikte voor de linzen die ik een week eerder kocht). Rijst hadden we nog en kokosmelk maakten we helemaal zelf!

Zelf gemaakte kokosmelk

Hoe? Echt getalenteerd in de keuken ben ik dus niet en met wat hulp en heel wat geknoei met doeken, twee kapotte blenders en kokosrasp door de hele keuken lukte het uiteindelijk: een pot vol zelfgemaakte kokosmelk! Kruiden en chilipepers hadden we nog, dus daar brachten we de curry heerlijk mee op smaak.

Even later zaten we al gulzend en trots op de homemade kokosmelk aan tafel. De (vegan) curry proefde extra lekker. De volgende dag at ik er ook nog van bij de lunch.

Al met al was het een goede week: ik heb mijn vrienden gezien(!), ik ben niet zonder eten naar bed gegaan én ik heb een heleboel geleerd. Ook is iedereen reuze enthousiast en stelt me een boel vragen.

Hoe was jouw eerste week van de Zero Waste Challenge? Of heb jij vragen? Doe mee via #plasticdieet! Volg alle updates in onze Facebook groep. We delen er tips en verhalen over de challenge en je kan er al je vragen en opmerkingen kwijt.

Tips voor de Zero Waste Challenge?

Reageer op artikel:
Mijn eerste week als zero waster: het ging heel goed én heel slecht
Sluiten