Een vrij leven, hoe doe je dat met (geen) geld? (deel 2)

Zo’n vier jaar geleden, op het moment dat ik mijn Nederlandse ‘zekere leven’ verruilde voor een werelds ‘vrij leven,’ realiseerde ik me niet dat ik er nog wel even achter moest komen hoe je dat doet: een financieel onzeker leven leiden. Niet alleen hoe je dat doet met (geen) geld, maar misschien nog belangrijker, het verkrijgen van die innerlijke rust – die zekerheid dat alles goed komt en het besef dat je eigenlijk weinig nodig hebt om gelukkig te zijn.

Leven met minder

Misschien vanzelfsprekend en waarschijnlijk o-zo-cliché, maar in die eerste jaren van dat vrije leven – zonder vaste verblijfplaats, zonder bestemming en slechts met een handjevol spullen – kwam ik er dan toch echt zelf achter, dat een mens inderdaad niet zoveel nodig heeft om gelukkig te zijn. In Ecuador hadden mijn liefde en ik een ‘71 groen Volkswagen Kombi busje op de kop getikt die fungeerde als transportabel strandhuis slash surfmobiel, maar ook daar leefden we niet constant in. Soms bij vrienden, soms in een strandhutje, soms in de Kombi, soms aan zee, soms in de stad, soms in de bergen, maar net waar we nodig waren of naartoe wilden.

En terwijl deze mobiliteit mij leerde om met weinig spullen te leven en heel flexibiel en wendbaar te zijn, was het ook heel bevrijdend dat ik mezelf niet meer met de standaarden van mijn Nederlandse leven hoefde te vergelijken. Geen latest fashion, niet de laatste trends, of ben-je-daar-al-geweest. Die molen van moeten hebben, moeten doen en moeten kopen was niet meer nodig. Door de kleine zaken van het leven te waarderen vond ik een onnoemelijke voldoening. Meer vrijheid in plaats van meer dingen. Daarbovenop vervulde de connectie met mensen, de liefde, natuur, boeken en cultuur een groot gedeelte van mijn geluksfactor.

Hoe moet dat dan later?

Hoewel velen van ons wel eens dromen van zo’n leven – waarvan we denken dat we echt gelukkig worden – is een van de grootste dilemma’s die we tegen dit onzekere pad opgooien de angst van hoe dat dan moet, later. Hoe moet dat als we geen pensioen opbouwen, als we nu geen carrière maken of huis kopen? Wie zijn we dan, wie worden we dan en hoe zitten we er later dan bij?

En om die zekerheden te verkrijgen hebben we een sjezend leven met een volle agenda, een overdrukke, of in sommige gevallen, niet zo’n boeiende baan. Deze opoffering dient als middel om straks de momenten te kunnen beleven die we bestempelen als het ‘echte leven.’ Die vakantie, die reis, dat huis, of misschien toch ooit 100% voor die hobby of dat eigen bedrijfje gaan. En terwijl het natuurlijk belangrijk is om externe zekerheid te hebben, een dak boven ons hoofd, eten, kleding en we ook later een lekker leven willen hebben, blijft het feit dat niemand van ons de toekomst kan voorspellen en de vraag die we onszelf zelden stellen is: wat is er straks zo belangrijk waarvoor we het echte leven in het nu moeten opofferen?

Leven in het moment

Ook bij mij duurde het even voordat ik dit inzicht in de praktijk had gebracht. In dat eerste jaar na mijn drukke leven achter te hebben gelaten, betrapte ik mezelf erop dat ik eigenlijk constant op zoek was naar nieuwe mogelijkheden. Opportunity’s om ‘straks’ niet zonder geld te zitten terwijl er ‘nu’ niks aan de hand was. En toen besefte ik, dat ik met deze zoektocht de rate race in Nederland voor een nieuwe hier had verruild. En dus besloot ik er korte metten mee te maken, het was tijd om in plaats van om me de door die angst te laten leiden (en dus als een gek te zoeken naar werk), het eens een keer recht aan te kijken.

In plaats van dat onrustige gevoel op te lossen, maar door het te accepteren en direct aan te gaan, veroorzaakte ik een interne revolutie die me hielp om in het moment van het leven te komen staan. Het moment dat ik nog maar zelden had ervaren, want een overvol hoofd en een drukke agenda dat eigenlijk altijd op de toekomst gericht is, biedt daar niet zoveel ruimte voor.

Maar door eindelijk eens de tijd te hebben, door te doen waar ik echt blij van werd (veel boeken lezen, schrijven, surfen en mooie dingen maken), maakte ik contact met een merkwaardig mechanisme: dat alles wat je nodig hebt naar je toe komt als je open en in alignement met het leven staat. Dit betekent vertrouwen, handelen vanuit passie in plaats van angst, de dingen doen zonder haast, dankbaar zijn voor de dingen die je hebt en de dingen die je hebt met anderen te delen, en vooral door een kalme geest en interne stilte te creëren.

De wet van de aantrekkingskracht

Deze alignement staat bij sommigen ook wel bekend als de wet van de aantrekkingskracht. Een van die specifieke momenten waarna ik toch wel echt in deze wet moest gaan geloven, was in een klein surfdorpje in Uruguay. Na ons vertrek in Ecuador, zo’n 8 maanden daarvoor en bijna 8000 kilometer verder, waren we op een plek waar we hoopten een tijd te kunnen zijn. Met een halve glimlach op mijn gezicht schudde ik het laatste geld uit onze portemonnee. “Nou, dat was het dan,” vertrouwen en een boodschap de universe in dat we open staan voor iets op ons pad, “met verdiensten graag.” En zo ‘bij toeval’ niet eens een paar uur later, vroeg een vriend die we een aantal dagen daarvoor hadden leren kennen, of ik het misschien leuk vond om hem te helpen met het inrichten en opknappen van zijn winkel. Betaald natuurlijk.

En zo verschenen er door de jaren heen monteurs letterlijk in the middle of nowhere als de auto er even mee was opgehouden, werkopdrachten als we ze nodig hadden en exacte bedragen waar in gedachten we om vroegen. Mijn vriend werkte als surfgids, trainer en coach en ik deed dingen van programma-ontwikkeling voor een televisie productiebedrijf tot grafische ontwerp opdrachten en interieurs, terwijl ik me ook nog op mijn schrijven en onderzoek kon richten. Samen met een lieve oma die af en toe wat op mijn spaarrekening stortte, leefden we ons leven met precies dat wat we nodig hadden, zonder stress en zonder al te veel moeite.

Maar of je nu wel of niet in de kracht van het universum gelooft, wetenschappelijk onderzoek bewijst geloof ik het effect van positief denken en de invloed die we hiermee op onze externe wereld kunnen uitoefenen. Zo bleek ook mijn grootste uitdaging met de vraag ‘hoe dat moet met geld,’ rustig te blijven onder het onzekere gevoel van het niet weten hoe de dingen zich gaan ontvouwen.

De mate van mijn geluk bleek meer te worden bepaald door een kalme geest en mijn persoonlijke kijk op de dingen, dan door externe factoren. En door stap voor stap deze materie op mijn mind en leven toe passen zit ik nu achter mijn computer deze woorden te schrijven. Daardoor leef ik al jaren met alles wat ik nodig heb. Daardoor doe ik werk waar ik echt ontzettend blij van word. Daardoor voel ik me nog steeds in balans al heb ik mijn liefde niet meer aan mijn zij. En daardoor heb ik nog steeds de mogelijkheid om mijn vrije leven te leven.

Meer lezen

Al je vastigheid opgeven en zonder duidelijk doel op reis: Fenja deed het.

Reageer op artikel:
Een vrij leven, hoe doe je dat met (geen) geld? (deel 2)
Sluiten