Hard to get spelen: is dat nu wel of niet een goed idee?

Liefde is zo ingewikkeld als je het zelf maakt

Hoe zit dat nu met het fenomeen ‘hard to get’ spelen in het daten en versieren? Is dat nu wel of geen goed idee? Moet je heel cooltjes drie dagen niets van je laten horen, zodat de andere de indruk krijgt dat je super busy bent ofzo? En raakt diegene dan opgewonden? Of is vier dagen toch beter? Of moet je gewoon spontaan je hart volgen en direct een berichtje sturen. Of bellen?

Hard to get is doen alsof je niet geïnteresseerd bent, terwijl je het wel bent. Zo staat het ergens op internet.

Kijk, als het gaat om reageren op telefoontjes en brieven van de belastingpapieren ben ik er heel erg goed in, ze denken daar op de afdelingen van de blauwe enveloppen brigade allemaal dat ik heel hard to get ben, dat ik eigenlijk heel graag brieven zou willen sturen of wel op de telefoontjes wil reageren. Echt schattig.

In de liefde vind ik het lastig, ik ben al een aardige tijd single, ik word af en toe wat ongedurig, laten we het daar op houden. Ik vind het knap lastig om zoals ze zo vaak adviseren ‘het hier en nu te accepteren zoals het is.’

Ik ben zeg maar net de hond van vrienden van mij, Willem. Als Willem mensen ziet begint hij ongecontroleerd rondjes te rennen en te springen, blij als hij is. Dat heb ik met mooie vrouwen. Wat is daar mis mee? In die datingadvertenties willen al die dames ‘een jongen die ergens een passie voor heeft’ en ‘lekker spontaan.’

Ik begrijp het vast verkeerd: ik moet het gewoon niet laten zien dat ik zin heb in romantiek, intimiteit. Nu met deze temperaturen vliegt de schoonheid in fleurige zomerjurken je om de oren, de pollen in de lucht zijn er niets bij, ik aanschouw de naakte waarheid met knipperende ogen, ik haal diep adem en denk: ik accepteer het hier en nu zoals het is. Ik doe het. Ik kan het. Hup, hup! En daarna neem ik een hap uit mijn appel, en nog één en nog één: ik verslind de appel.

Snel naar mijn denktank. Wat vinden anderen ervan?

Ik had een heftige discussie met een vriend over dit thema. De casus: Een vrouw waar ik twee dates mee had gehad zei mij aan het eind van de date: ik vond het heel leuk, maaaaar…

De rest kun je invullen: Leuk om nog eens koffie te doen/gewoon als vrienden/ik weet zoiets heel snel/ik wil naar mijn gevoel luisteren.

De vriend vroeg tamelijk heftig aan mij: ‘En? Wat heb je gezegd?’

Maar dan ben ik toch een beetje aan het liegen?

Ik vertelde dat ik had gezegd dat ik ook nog niet wist of ik verliefd was ofzo, maar dat het mij zeker leuk leek om nog eens wat te drinken en dan wel te zien.

De vriend plantte zijn glas bier op de tafel en zei: ‘Fout! Helemaal fout! Je had moeten zeggen dat jij ook helemaal niet uit bent op een relatie. Je had moeten zeggen: “Nee, joh! Gewoon alleen gezellig. Daar ben ik helemaal niet mee bezig. Goed dat je het zegt!”

Ik keek mijn goede vriend in verwarring aan. Ik sputterde: ‘Maar dan ben ik toch een beetje aan het liegen?’
Inmiddels aardig in de war, ging ik ook maar eens vragen aan een connectie van mij, Marc de Walle, hij is datingcoach:

‘Mensen die hard to get spelen lijken zichzelf op een voetstuk te plaatsen. Kijk eens hoe leuk en succesvol ik ben! Alsof de één macht wil uitoefenen over de ander. Is dat handig in de liefde? Draait het in de liefde niet veel meer om gelijkwaardigheid? Het effect van hard to get is te verwaarlozen en lijkt vooral een illusie te zijn. Daarbij: wat is de winst van hard to get spelen, als je iemand leuk vindt en in je leven wilt?’

Een vriendin voegde hier nog aan toe: ‘Het feit dat je over deze vraag zit na te denken, dat is al een veeg tegen dat je er misschien wat te veel mee bezig bent. Ik druk me voorzichtig uit.’

Ik knikte. Ze vervolgde: ‘Je leeft je leven en je komt gewoon mensen tegen. En met sommigen heb je een avond een heel tof gesprek, met anderen heb je een weekend seks, met weer andere bouw je een liefdesrelatie op. Jij doet gewoon je ding en het komt op je pad.’

Ok. Goed. Dus je moet vertrouwen hebben dat het op je pad komt. Maar hoe doe je dat dan weer? Vertrouwen hebben in… het leven!

Ik vroeg het aan nog een bekende van mij, PRI-therapeut Wouter Klijn. Wouter zegt:

‘Je mag er op vertrouwen dat de dingen die jij nodig hebt op je pad komen. Wat daar wel voor nodig is, is dat je authentiek kan voelen wat je nodig hebt. En dat je dus niet dingen doet vanuit bijvoorbeeld dwang of om te voorkomen dat je alleen blijft of om ergens bij te horen. Als je dat doet gaat zeker op je pad komen wat je nodig hebt.’

Zal ik het er eens op wagen? Loslaten? Maar dan echt? En mag ik dan wel hopen dat het heel snel weer gaat vriezen en regenen en sneeuwen? Ik kan het niet goed aan, dit weer.

Johan Stevens is cabaretier en deelt op zijn website het e-bundeltje Feel The Fear And Do It Anyway.

Meer lezen

Waarom je je ex niet moet vergeten.