Tessa Ham
Tessa Ham | LinkedIn Mind 19 feb 2019

Waarom je vaker iets voor een ander moet doen zonder er iets voor terug te verwachten (en hoe je dit dan aanpakt)

Hoe vaak doe je nou écht iets onbaatzuchtigs? Iets voor een ander, zonder daar iets voor terug te verwachten? Voor sommigen van ons is vrijgevig en gul zijn iets vanzelfsprekends. Toch is het niet gek dat we in deze samenleving vergeten om vrijgevig te zijn. We hebben zo min mogelijk contact met vreemden (hallo individualisering), laat staan dat we ze helpen. En als het gaat om onze vrienden en familie, zijn we druk, druk, druk.

Hoe zorgen we ervoor dat we oprecht guller worden? Of, in andere woorden, dat we meer voor een ander doen zonder er zelf iets voor terug te verwachten?

Paradox

Of nou ja, ondanks dat vrijgevig of gul zijn iets is om het geluk van anderen te vergroten, helpt het paradoxaal genoeg ook jóuw welzijn te verbeteren. Gul zijn is een goede manier om jouw humeur en geluk te verbeteren. Waarom? Omdat het nou eenmaal goed voelt om een ander te helpen.

Hoe guller jij bovendien wordt, hoe meer andere mensen jou ook zullen gunnen. Je creëert nou eenmaal een liefdevollere omgeving als je niet altijd een Tikkie stuurt voor ‘de helft van die fles wijn’ die jullie bij jou thuis hebben opgedronken. Of als je een mooi cadeautje meeneemt voor de persoon bij wie je op bezoek komt.

Denk trouwens niet dat vrijgevigheid en guller zijn alleen draait om het delen en geven van materiële dingen. Guller zijn met jouw tijd en aandacht is nog belangrijker, zeker als die persoon je nodig heeft. Juist omdat we in zo’n drukke samenleving leven, is het extra waardevol als je iemand jouw volle 100 procent aandacht geeft. Gul zijn betekent ook alles laten vallen als een vriend(in) een slechte dag had op werk, bijvoorbeeld.

Sneeuwbaleffect

Zoals we net al kort noemden, heeft vrijgevigheid een sneeuwbaleffect. Hoe meer jij andere mensen gunt, hoe meer zij ook jou zullen gunnen. Maar zelfs een simpele lach, ‘hoi’ of ‘dank je’ naar een vreemde zal ervoor zorgen dat zij ook eerder zo’n random act of kindness zullen doen.

The Butterfly Effect: hoe één actie de wereld kan veranderen

Wat houdt ons dan tegen om constant gul en vrijgevig te zijn?

Het zit in onze natuur om vrijgevig te zijn. Maar tegenwoordig gaan we die impuls nogal eens tegen door te veel te vertrouwen op de ‘denkende’ delen van ons brein. In plaats van onze impuls te volgen, bedenken we redenen om iets niet te geven.

Stel dat een dakloze je om geld vraagt voor de opvang. Misschien heb je weleens gelezen dat ze dat geld alleen maar uitgeven aan drank. En jij hebt het geld natuurlijk ook niet op je rug groeien. Maar hoeveel is €5,- nou eigenlijk? En komt deze persoon dronken op je over? Misschien heb je wel iets anders wat je hem of haar kunt geven? Een broodje, of koekje bijvoorbeeld.

Niet genoeg

Als de laptop van een vriendin kapot gaat, denken we er niet meteen aan om geld in te leggen. Misschien zijn we zelf aan het sparen voor een nieuwe laptop, omdat die van ons ook steeds langzamer wordt. We zijn vaak bang om te veel te geven van ons geld en onze tijd, omdat we denken dat we er niet genoeg van hebben. Maar wist je dat we gelukkiger worden van geld uitgeven voor anderen dan voor ons zelf?

Hoe meer we geloven dat datgene wat we geven van waarde is voor de ander, hoe beter het voelt en hoe eerder het we dus zullen doen. E-mail dus niet alleen je tante als je dankbaar bent, trakteer niet alleen je vriend(in) op een lunch en geef niet alleen je collega een complimentje. Nee, laat vooral ook weten hoe fijn je het vindt als anderen dat voor jou doen. Als we vaker guller zijn voor anderen én tegelijkertijd meer aangeven hoe dankbaar we zijn voor de tijd, aandacht en cadeaus van anderen, geven we de natuurlijke impuls van het ‘geven’ weer de ruimte.

Be nice!

Het is tijd voor een nieuwsbrief die je verder brengt (+ ontvang een mindful kleurplaat)

Schrijf je in en ontvang gratis de Bedrock kleurplaat!

Reageer op artikel:
Waarom je vaker iets voor een ander moet doen zonder er iets voor terug te verwachten (en hoe je dit dan aanpakt)
Sluiten