Bald & bold: ik liet mijn haar afscheren en dit is waarom

Kiara Louis 8 sep 2018 Body

“Je bent echt helemaal gek!” zei de kapper die de eer had mijn haar af te scheren. Gelukkig deed ze het toch. Voor ik het doorhad, ging de tondeuse over mijn hoofd. Mijn gezonde, glanzende, donkerblonde lokken eindigden als twee vlechten in een doosje. Ik stapte de deur uit met een buzz cut.

De mening van mijn kapper zullen vast veel mensen van haar delen. Misschien doet mijn kapsel ze denken aan Britney Spears in 2007. Waarom zou je in hemelsnaam als vrouw je haar afscheren? En wat zouden andere mensen wel niet denken?

Juist die mening is een van de redenen dat ik nu nooit meer mijn haar hoef te kammen (hoe handig!). Ik wilde geen keuzes meer maken uit angst voor de mening van anderen. Als jonge puber was ik constant bezig met wat anderen van me vonden. Maar hoe ouder ik word, hoe zelfverzekerder ik word. Wij zijn ons uiterlijk niet.

Aangeleerde conditioneringen

Zo ontdekte ik tijdens mijn proces van persoonlijke groei dat veel van onze gedachten worden gevormd door onderliggende conditioneringen. Dat lang haar symbool staat voor vrouwelijkheid, is ons vanaf jongs af aan aangeleerd. Daarom vinden we korte kapsels soms raar.

Al deze socio-culturele conditioneringen stapelen zich op gedurende je leven, tot je nauwelijks meer nadenkt over de keuzes die je zelf wil maken. Zo dacht ik ook nooit na over mijn lange haar. Maar voelde ik me daar wel prettig bij? Voel ik me mijzelf?

Ik werd meer mezelf door minder van mezelf.

Nee, eigenlijk niet. Mijn waarde en vrouwelijkheid worden niet bepaald door de lengte van mijn lokken. Bovendien kan ik me niet altijd vinden in de gender-stereotyperende hokjes. Ik voel me geen typisch vrouwelijke vrouw, maar vooral mens.

De puurste versie van mij

Daarom ging ik het interessante experiment aan om mezelf in de puurste versie ooit te hullen – of eigenlijk onthullen. Geen haar meer dat me beschermt, geen mogelijkheid om mezelf te verbergen. Ik word meer mezelf door minder van mezelf, zoals mijn beste vriendin dat zo mooi zei.

Dit vind je misschien ook leuk: Als je haar maar goed zit! (hierom vinden we het zo belangrijk)

Een heftige beslissing, die zeker wat deed op emotioneel en spiritueel gebied. Mijn ego was compleet in de war. Vijftien jaar lang herkende ik mezelf in de spiegel als vrouw met lang haar, opeens was ik die persoon niet meer. Wie was ik nou geworden?

Mijn haar afscheren als spirituele oefening

Toen ik me verdiepte in spiritualiteit, kwam ik ooit het fenomeen ‘non-attachment’ tegen. Dat boeddhistische begrip heeft te maken met de kunst van het loslaten. Als je je niet hecht aan dingen, emoties of gedachten die lijden veroorzaken, zou je innerlijke rust kunnen vinden.

Opeens realiseerde ik me dat het afscheren van mijn haar de ultieme beoefening was van non-attachment. Ik (lees: mijn ego) was gehecht aan mijn haar, want ik identificeerde mezelf ermee. Toen ik dat los moest laten, was mijn ego dus een beetje – of eigenlijk heel erg – in de war. Gelukkig kon ik na een paar dagen wennen rust vinden in mijn nieuwe omhulsel. Ik voelde me vrij, heb de verwachtingen van de maatschappij én mezelf losgelaten – en dat is wat telt.

Win-winsituatie

O ja, en dat doosje waar mijn haar in eindigde? Dat wordt opgestuurd naar Stichting Haarwensen, waar ze een mooi haarwerk maken van mijn lokken. Want ja, ik besef zeker dat ik een privilege had om deze keuze vrijwillig te mogen maken. Op deze manier help ik hopelijk anderen die onvrijwillig hun haar moeten afstaan. Ik blij, zij ook wat blijer: de ultieme win-win situatie.

En dat ik nu nauwelijks geld besteed aan kappers of haarproducten, meer tijd over heb in de ochtend en zomaar lieve complimentjes krijg van vreemden, is ook heel mooi meegenomen.

Meer lezen?

Meer inspirerende verhalen en interessante nieuwtjes lezen? Schrijf je in voor de Bedrock Weekly!

Reageer op artikel:
Bald & bold: ik liet mijn haar afscheren en dit is waarom
Sluiten