Ik scheidde twee weken al mijn afval (en dan bedoel ik ook echt álles) en dit is wat ik leerde

Al jaren storen mijn vriend en ik ons aan de hoeveelheid restafval die we met z’n tweeën produceren. Onze normale prullenbak zit altijd veel voller dan onze bak voor oud plastic. Toen we op EenDagjeGroen.nl een challenge zagen om ál ons afval te scheiden, grepen we die dan ook met beide handen aan.

We besloten de opdracht letterlijk te nemen. Een week lang zouden we echt alles gaan scheiden. Een lege fles cava is namelijk niet alleen van glas, maar ook van kurk, ijzerdraad (het ijzeren clipje dat de kurk vasthoudt), aluminium (het wikkel om de hals) en papier (het etiket).

Voor alles zouden we een recycleadres vinden en zo zouden we de wereld een klein beetje helpen. Dachten we. Maar dat was zo eenvoudig nog niet.

GFT? Easy does it

Dag 1 begon nog makkelijk. Na het eten bleven het hart en de stam van een krop sla over. Die moeten natuurlijk bij het GFT, maar dat wordt hier in Amsterdam gek genoeg niet opgehaald (hoe zit dat eigenlijk, Gemeente Amsterdam?!).

Gelukkig herinnerden we ons dat we ooit een ‘Wormenhotel’ hadden gezien in de buurt, een klein houten huisje waarin je samen met je buren je groente-, fruit- en tuinafval kunt composteren. We lazen wat je wel en niet in zo’n wormenwalhalla mag deponeren, zagen dat onze dode krop sla erin mocht en klaar waren we.

Zero waste leven is… je eigen deodorant én wormenhotel maken (update #3)

Aluminiumfolie scheiden

De problemen begonnen de volgende dag. Na een avondje drinken en dansen werden we wakker met een flinke kater. Zonder nadenken duwden we twee cupjes espresso in onze koffiemachine en pas nadat we onze koffie op hadden, waren we wakker genoeg om te beseffen hoe moeilijk we het voor onszelf hadden gemaakt.

Koffiecupjes komen namelijk uit de machine als een combinatie van plastic afval, koffiedik en geperforeerd aluminiumfolie, wat we met onze trillende handjes van de cupjes af moesten pellen. Het koffiedik kon bij het GFT, de cupjes bij het plastic, maar het aluminium? Geen idee.

Afval scheiden: zoveel vragen

Nog zoiets. Een pak sojamelk, een helse combinatie van papier en plastic. Het internet vertelde ons dat het gewoon bij het oud plastic mag, maar dat vonden we maar raar. Want vervuil je met het papier dan niet het plastic afval?

“Een pak sojamelk, een helse combinatie van papier en plastic.”

En zo liepen we tegen nog wel meer vragen aan: wattenstaafjes, kaarsstompjes, gebruikte servetten, vochtige schoonmaakdoekjes, deksels van potten, een kapotte lamp, wat moet je ermee? Zo langzamerhand begonnen zich allerlei verschillende stapeltjes gescheiden afval in ons huis te vormen, wachtend op een antwoord. Het werd tijd voor een hulplijn.

Makkelijker dan je denkt

We besloten Milieu Centraal te bellen, het brein achter de website Een Dagje Groen. Adviseur Anne haalde ons afvalscheidingsextremisme direct volledig onderuit en maakte tegelijkertijd ons leven een stuk makkelijker: we hoefden heus niet zo moeilijk te doen.

Papier bij het plastic afval? Geen enkel probleem, zolang het maar onderdeel is van een verpakking. Wat wij een ‘plastic recyclebak’ noemen, is namelijk eigenlijk een bak voor PMD (plastic verpakkingen, metalen verpakkingen en drankpakken). Bij het afvalscheidingsbedrijf worden kunststof en papier van elkaar losgeweekt, waarna beide gerecycled kunnen worden.

En ook metaal is oké, zolang het maar onderdeel is van een verpakking. Lege koffiecupjes mogen dus bij het plastic afval. Maar blikjes ook. Dat wisten we echt niet.

Alleen aluminiumfolie dat versmolten is met plastic, zoals een chipszak, is vervelend. Dat kan niet meer gescheiden worden en moet bij het restafval, waarna het zal worden verbrand.

Metalen deksels van glazen potjes mogen gewoon mee de glasbak in. Vaak zijn recyclingbedrijven daar zelfs blij mee. Oud metaal kan namelijk worden omgesmolten tot nieuw metaal, en dat brengt geld op.

Groter metaal, zoals een kapotte lamp, kan ingeleverd worden bij de milieustraat. Kleding stop je in een textielbak. En onze kaarsstompjes? Die konden we inleveren bij allerlei groene buurtinitiatieven (google maar eens op ‘kaars inleveren’) of zelfs hergebruiken in een speciale tuinfakkel.

Let op met wat je koopt

En die andere dingen die we los bewaarden dan? Helaas zijn die vaak niet te recyclen. Vuil papier en plastic dat niet afkomstig is van verpakkingsmateriaal (zoals wattenstaafjes), moet bij het restafval, vertelde Anne ons. Afvalverwerkingsbedrijven proberen daar nog wel wat van te hergebruiken, maar het meeste zal helaas worden verbrand.

“Let in de supermarkt al op wat je later wel en niet kunt scheiden.”

Onze mooie stapeltjes ‘gescheiden afval’ konden zo na een week grotendeels de prullenbak in. Want naast GFT, plastic verpakkingsmateriaal, papier, glas, kleding en grote stukken metaal kun je in Nederland dus niet veel meer recyclen.

De les die we hebben geleerd: voortaan letten we al in de supermarkt op wat we later wel en niet kunnen scheiden. En al hebben we onze eigen uitdaging niet gehaald, uiteindelijk is het experiment tóch geslaagd. Want sinds de challenge is onze PMD-prullenbak een stuk voller dan onze normale prullenbak.

Dit artikel is geschreven door Grace Allaart. Ze houdt van eten. Koken is haar met de paplepel ingegoten en als diëtiste kent ze het belang van goede voeding. Onder de naam Beetroot doet ze foodstyling en verzorgt ze kleinschalige plantaardige catering. Alles om mensen te laten zien en proeven dat je ook lekker kunt eten als je géén dieren op je bord legt. Check haar foodcreaties op Instagram

Wat je moet weten over afval scheiden

Reageer op artikel:
Ik scheidde twee weken al mijn afval (en dan bedoel ik ook echt álles) en dit is wat ik leerde
Sluiten