Waarom we graag liefdesrelaties als ‘casual’ bestempelen (what’s up with that?)

Ruth Van de Steene 21 jun 2018 Mind

Ik betrap me er de laatste tijd op dat ik te pas en te onpas het woord “casual” in de mond neem. Uiteraard vaak in amoureuze context. Maar wat is er eigenlijk zo fijn aan al dat casual gedoe?

Ik begin bij het begin en zoek eerst even op wat het woord precies betekent. Ik kom uit bij nonchalant, vrijblijvend, ongedwongen, losjes, speels en luchtig, om er een paar op te noemen.

Ik geef meteen toe, de reden waarom ik het c-woord zo vaak uitspreek, is ongetwijfeld omdat ik hoop dat ik door het uit te spreken, het ook wat meer word. Hoe fijn zou het niet zijn om altijd heel natuurlijk en nonchalant te zijn in interacties met anderen (lees: het andere geslacht). Maar de werkelijkheid, ohlala, die is vaak anders. Mijn standaard-reactie op een mooie jongen bestaat uit het uitermate charmant 3-in-1-pakketje van stamelen, blozen en transpiratie. Allesbehalve casual dus.

Dan besef ik ineens dat het hele concept van casual daten gewoon waanzin is

Casual oftewel vrijblijvend. In de wondere wereld van het daten en ruimer genomen: het omgaan met het andere geslacht, lijkt ‘vrijblijvend’ wel het woord van de dag te zijn. Je mag daarbij wel iemand leuk vinden, maar niet té leuk. Je mag uitkijken naar een weerzien, maar pas op: geen verwachtingen! En de gouden (zij het ongeschreven) regel: je mag vooral geen diepe gevoelens ontwikkelen.

Waanzin

Dan besef ik ineens dat het hele concept van casual daten gewoon waanzin is. Want zeg nu zelf: waarom zou je – casual casual – al die tijd en energie steken in iemand die wel oké is, maar die voor de rest niets bij je losmaakt? In iemand die grapjes maakt waarmee je een beetje moet lachen, maar waar je het nooit van uitproest.

Als we niet oppassen, beginnen we emoties te behandelen als een ziekte

Kort samengevat: waarom eigenlijk tijd doorbrengen met iemand bij wie het héél gemakkelijk is om casual te zijn?
In feite komt het allemaal neer op onze angst voor kwetsbaarheid. Want wat wil ik graag zien bij de ander? Ik zou het veel fijner vinden, moest een mooie jongen wat ongemakkelijk doen bij mij, dan moest hij altijd en overal zo cool zijn als een zeebriesje. Er is toch niets mooier dan een ander die door je wordt bewogen, die iets voor je voelt en niet dood is vanbinnen?

Niets is enger dan onverschilligheid

Als we niet oppassen, beginnen we emoties te behandelen als een ziekte waar we zo ver mogelijk van willen wegblijven en hopen dat ze niet besmettelijk is. Maar niets is toch enger dan onverschilligheid?

Dus ik hoop vurig dat de casual-rage niet lang meer gaat duren. Dat we stoppen met bang zijn voor veel voelen en de gevolgen daarvan en er eindelijk de schoonheid van gaan inzien. Het is hoog tijd voor een nieuw woord van de dag. Mijn suggestie? Koesteren.

The difference between a job interview and a first date: the answer to the question “where do you see yourself in five years?”
In a deeply committed relationship with this firm: good answer. In a deeply committed relationship with you: terrifying answer.

Hé, het is oké om veel te voelen. Er is nog nooit iets moois gemaakt door iemand die dood is vanbinnen.

Meer lezen over liefde en relaties?

Nieuwsbrief

De beste Bedrock-artikelen in je inbox ontvangen? Meld je aan voor de Bedrock Weekly!

Reageer op artikel:
Waarom we graag liefdesrelaties als ‘casual’ bestempelen (what’s up with that?)
Sluiten