Sophie Rietmulder Persoonlijke verhalen vandaag, 08:24

Leestijd: 5 minuten

Sophie (32) onderzoekt het invriezen van haar eicellen: ‘Ik kon wel huilen’

Steeds meer vrouwen kiezen ervoor om hun eicellen te laten invriezen. In veel Nederlandse ziekenhuizen zijn de wachtlijsten voor zo’n traject de afgelopen jaren flink opgelopen. De reden is vaak dezelfde: de wens om moeder te worden is er wel, maar de juiste partner, timing of levensfase nog niet.

Ook BEDROCK-redacteur Sophie (32) besloot zich te verdiepen in de mogelijkheid. Voor haar staat één ding vast: ze wil graag moeder worden. Alleen loopt haar leven op dit moment anders dan ze had gedacht. Daarom onderzoekt ze de mogelijkheid om haar eicellen te laten invriezen.

In haar vorige column legt Sophie uit waar haar kinderwens en de keuze om eventueel haar eicellen in te vriezen vandaan komt.

Zorgen voor mijn kinderwens

Sophie: “De afgelopen weken slingerde ik heen en weer tussen een staat van spanning en ‘we zien het wel’. Nu ik richting de fertiliteitskliniek rijd, is er niets meer over van dat nonchalante gevoel. Ik wist het altijd al zeker, maar nu neemt maar één gedachte mijn brein over: ik wil écht heel graag moeder worden.

Ik blijf nog even op de parkeerplaats zitten voor ik de auto uitstap. Eenmaal binnen word ik begroet door een groot bord dat zegt: ‘Zorg voor jouw kinderwens’. Weer voel ik aan alles dat ik er heel goed aan doe om precies dat te doen: zorgen dat mijn kinderwens uitkomt. 

Ik meld me bij de balie waar ik, voor mijn gevoel, overspoeld wordt met informatie. In werkelijkheid zit er een hele kalme vrouw voor me die alles zo rustig mogelijk uitlegt. Toch kan ik me niet concentreren. Ik kijk naar een kunstwerk aan de muur, gemaakt van hormooninjecties, en zie licht nerveuze stellen om me heen. Natuurlijk had ik weer eigenwijs besloten om alleen te gaan, iets waar ik direct spijt van heb.

Alles op tafel

Nadat ik plaatsneem in de wachtkamer, blijf ik kaarsrecht op mijn stoel zitten. Ontspannen komt later wel weer, maar op dit moment ben ik zowat vergeten hoe ik moet ademen. Ze werken hier best snel. Ik weet dat ik vandaag al een echo en een bloedonderzoek krijg, om te kijken hoe het gesteld is met mijn eicelvoorraad. Ik probeer me er wat bij voor te stellen, maar voordat ik te diep mijn gedachten in word getrokken, word ik al opgehaald.

Tegenover mij zit een lieve, vrouwelijke arts. Ze is iets ouder dan ik. We nemen mijn gegevens en familiegeschiedenis door, een formulier dat ik eerder online invulde. Alles van de duur van mijn cyclus, menstruatieklachten, leefstijlkeuzes tot informatie over mijn moeder en oma ligt op tafel. 

Ideale leeftijd invriezen eicellen

Op papier ben ik een supergezonde vrouw die geen moeite zou moeten hebben met zwanger raken, legt de arts uit. Sterker nog, ik ben pas 32. In haar ogen hartstikke jong, vertelde ze me. In de ogen van de maatschappij stokoud, vertelde ik haar.

“De ideale leeftijd voor het invriezen van eicellen ligt tussen de 34 en 37”, legde ze me uit. Ik viel bijna van mijn stoel. Ik voel me op veel vlakken inderdaad onwijs jong. Er zijn nog nauwelijks rimpeltjes op mijn gezicht verschenen en ook grijze haren laten zich nog niet zien, maar als het gaat om kinderen krijgen, voel ik me een soort dinosaurus.

De kosten van het invriezen van eicellen 

Het advies bleek daadwerkelijk leeftijdsgericht te zijn. De meeste vrouwen van mijn leeftijd hebben echt nog wel even de tijd om op een natuurlijke manier zwanger te worden. Als je je eicellen te vroeg invriest, bestaat de kans dat je ze niet eens gebruikt. Dan heb je jezelf uiteindelijk onnodig laten behandelen, en ben je ook nog eens onnodig veel geld kwijt. 

Het proces van het invriezen van eicellen kost ongever 5000 euro per ronde. Soms zijn er twee of drie rondes nodig om genoeg eicellen te kunnen invriezen. Je hebt namelijk ongeveer 20 eicellen nodig voor één gezonde zwangerschap. 

Dat heeft ermee te maken dat niet alle eicellen het invriezen en ontdooien overleven, niet alle eicellen geschikt zijn om een embryo mee te maken en dat je niet zeker weet of een terugplaasting meteen succesvol is. De eicellen ingevroren laten kost onder de 200 euro per jaar. Mocht je de eicellen later willen gebruiken, dan zijn daar óók weer kosten aan verbonden.

Kijken naar eicelvoorraad

Mijn hoofd tolt van alle informatie, maar ergens voel ik me ook opgelucht dat ik in de ogen van de arts nog wel even de tijd heb om na te denken. Dan volgt het moment waar niemand zin in heeft bij de gyneacoloog: het onderzoek. Ik neem plaats op de stoel voor een inwendige echo. Alleen op die manier kan er worden gekeken naar je eicelvoorraad. De arts telt 10 follikels, stelt dat ik net een eisprong heb gehad, wat het beeld iets kan vertroebelen, en binnen no time zitten we weer tegenover elkaar.

“Het is minder dan ik zou willen voor jouw leeftijd”, zegt ze. Ze drukt me op het hart dat dit nog niks hoeft te betekenen, maar toch kan ik ineens wel huilen. Weer voel ik hoe graag ik moeder wil worden, en het idee dat dat níét zou kunnen is in mijn hoofd bijna geen optie. “Ik had graag 12 of meer follikels gezien, dus je zit er niet heel ver vanaf. Het kan ook zijn dat je eisprong het beeld heeft vertekend.” 

Echo in mijn handen

Rood en warm aangelopen wordt mijn bloed afgenomen om mijn AMH-waarde te checken, een waarde die aanduidt hoe het met je eicelvoorraad gesteld is, daarna maken we een afspraak voor een nieuwe echo in de hoop dat het beeld dan wat helderder is. De bloeduitslag kwam een week later binnen: helemaal goed voor iemand van mijn leeftijd. Alle informatie bij elkaar geeft een compleet beeld van mijn situatie, die op dit moment redelijk gemiddeld lijkt te zijn.

De nu gemaakte echo krijg ik mee naar huis. Het enige wat ik op dat moment hoop is dat ik ooit zo’n echo in mijn hand mag hebben met een gezond kindje erop. Mijn kindje.”

Lees ook: Sophie (32) ontdekte op late leeftijd dat ze ADHD heeft: ‘Had ik dit maar eerder geweten’