Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 
Leestijd: 4 minuten

Nina’s (37) ex maakte haar interesse in spiritualiteit belachelijk: ‘Nu mediteert hij zelf iedere ochtend’

Nina (37) kreeg tijdens haar relatie regelmatig spottende opmerkingen van haar vriend over haar interesse in meditatie en yoga. Hij vond het allemaal maar zweverig. Inmiddels zijn ze uit elkaar en heeft hij een nieuwe vriendin. Tot Nina’s verbazing blijkt hij tegenwoordig zelf volop met spiritualiteit bezig te zijn. Sterker nog, hij ging met zijn nieuwe liefde zelfs op meditatieretraite.

“De eerste keer dat ik het zag, dacht ik oprecht dat het een grap was. Ik zat op Instagram en zag een foto van mijn ex, zittend op een meditatiekussen met zijn ogen dicht. Er stond iets bij over rust vinden in jezelf en bewust leven. Ik moest twee keer kijken of ik wel op het juiste profiel zat. Dit was dezelfde man die jarenlang met zijn ogen rolde als ik vertelde dat ik een yogales had gevolgd. En nu zat hij daar zelf, alsof hij nooit anders had gedaan.

Niet meer grappig 

Toen we nog samen waren, begon ik me steeds meer te verdiepen in spiritualiteit. Ik had een drukke baan en merkte dat ik voortdurend aanstond. Via een vriendin kwam ik in aanraking met meditatie en later volgden yoga, een paar workshops en zelfs een retraite. Het hielp me om wat meer rust te vinden, dus ik was er enthousiast over. Alleen kon mijn vriend daar weinig mee. Als ik ’s ochtends tien minuten mediteerde, vroeg hij of ik alweer contact probeerde te maken met het universum. En als ik thuiskwam van een yogales, wilde hij weten of ik inmiddels kon zweven. In het begin lachte ik mee, maar na een tijdje vond ik het helemaal niet grappig meer.

Ik heb hem vaak gevraagd of hij een keer mee wilde. Niet omdat ik vond dat hij moest veranderen, maar omdat ik graag iets met hem wilde delen waar ik zelf blij van werd. Hij hoefde echt niet meteen mijn levensstijl aan te nemen. Eén yogales of een korte meditatie samen leek me al leuk, maar hij weigerde pertinent. Hij zei dat hij wel iets beters te doen had dan een uur naar zijn eigen ademhaling luisteren. Uiteindelijk hield ik er maar over op. Ik ging in mijn eentje en vertelde thuis steeds minder over wat ik had meegemaakt, omdat ik geen zin had in de volgende flauwe opmerking.

Niet meer verdedigen 

Onze relatie liep uiteindelijk om andere redenen stuk, maar achteraf denk ik dat dit er wel iets mee te maken had. Ik voelde me steeds minder vrij om enthousiast te zijn over dingen die hij niet begreep. We hoefden heus niet dezelfde interesses te hebben; alleen had ik graag gewild dat hij de mijne serieus nam. Toen we uit elkaar gingen, was ik dan ook opgelucht dat ik me niet meer hoefde te verdedigen als ik op zaterdagochtend naar een yogales ging.

Een paar maanden geleden zag ik voor het eerst op Instagram, waar ik hem nog steeds stiekem volg, dat hij met zijn nieuwe vriendin een yogaworkshop had gevolgd. Ik vond het opmerkelijk, maar dacht nog: misschien is hij gewoon een keer meegegaan. Daarna verschenen er steeds meer foto’s. Hij deed mee aan een yoga- en meditatiechallenge en een paar weken daarna zag ik zelfs dat ze vijf dagen naar een stilteretraite waren geweest. Onder een van die foto’s schreef hij hoe fijn het was om even helemaal tot zichzelf te komen. Echt, ik wist niet wat ik las. De man die mij jarenlang belachelijk maakte omdat ik mediteerde, betaalt nu blijkbaar zelf om een weekend in stilte door te brengen.

Niet serieus genomen 

Ik schaam me er een beetje voor, maar ik was er behoorlijk boos over. Waarom vond hij het bij mij zo’n onzin en bij haar ineens fantastisch? Was ik niet overtuigend genoeg geweest? Had hij mijn interesses nooit serieus genomen, omdat ze van míj kwamen? Ik heb zelfs even overwogen om hem een bericht te sturen met de vraag of hij zich nog herinnerde hoe hij vroeger over mijn yogalessen sprak. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, want wat zou het me opleveren?

Ik gun hem oprecht dat hij iets heeft gevonden waar hij zich goed bij voelt. Maar ik had gewild dat hij mij destijds hetzelfde had gegund, ook toen hij er zelf niets mee had. Dat is misschien wel wat me het meest dwarszit. Het ging nooit om de vraag of hij samen met mij op een meditatiekussen wilde zitten. Ik wilde gewoon niet uitgelachen worden om iets wat belangrijk voor me was. En als ik zijn foto’s nu zie, denk ik vooral: wat jammer dat je dat pas bent gaan begrijpen toen ik niet meer naast je zat.”

Meer persoonlijke verhalen lezen? Check de artikelen hieronder:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.