Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 13:01

Leestijd: 3 minuten

Merel (41): ‘Ik dacht dat ik mezelf had geheeld, tot die ene opmerking van mijn moeder’ 

Merel (41) heeft de afgelopen jaren aan zichzelf gewerkt. Ze dacht dan ook dat ze haar onzekerheden inmiddels behoorlijk goed onder controle had, tot haar moeder tijdens een familiediner één opmerking maakte en ze zich direct weer dat onzekere meisje van vroeger voelt. 

“Tot vijf jaar geleden was ik een heel andere vrouw. Ik was onzeker, vond het moeilijk om grenzen aan te geven en was vooral bezig met wat anderen van mij vonden. Vooral de mening van één persoon vond ik belangrijk: mijn moeder. Een vervelende opmerking van haar kon heel mijn dag verpesten. 

De afgelopen jaren heb ik aardig wat geld en tijd gestoken in persoonlijke ontwikkeling. Ik dacht dat ik daardoor aardig sterk in mijn schoenen stond, maar dat bleek toch niet helemaal het geval te zijn. 

Overal een mening over

Mijn moeder heeft overal een mening over, vroeger ook al. Als ik vroeger thuiskwam met een goed rapport, vroeg ze waarom ik in plaats van een negen geen tien had gehaald. Als ik haar vertelde over een nieuwe hobby, had ik daar volgens haar helemaal geen geduld voor. Ook over kleding had ze altijd commentaar. Al met al waren het kleine opmerkingen, maar die opmerkingen zorgden er wel voor dat ik me nooit goed genoeg voelde. 

Dit patroon nam ik mee in mijn verdere leven. Ook op werk en in de liefde: ik durfde geen nee te zeggen en was me constant aan het aanpassen. Toen ik ruim vier jaar geleden burn-out klachten kreeg, wist ik dat ik iets moest aanpassen. Ik ging in therapie en las veel boeken over persoonlijke ontwikkeling. Ook volgde ik diverse workshops over grenzen stellen en oude patronen doorbreken. 

Langzaam veranderde er iets. Ik durfde op werk vaker mijn mening te geven en leerde ook beter om te gaan met kritiek. Ook de opmerkingen van mijn moeder kon ik steeds vaker naast me neerleggen. Ik was enorm trots op mezelf. 

Eén opmerking

Toch gebeurde er een maand geleden iets waar ik van was geschrokken. We gingen met de hele familie uiteten, mijn vader werd namelijk 75 jaar. Ik had een nieuwe jurk aan die ik een week eerder special had gekocht voor deze gelegenheid. Toen ik binnenliep, bekeek mijn moeder mij van top tot teen. Ze zei: ‘Bijzondere jurk hoor, maar je moet er wel echt het figuur voor hebben’. Het was maar één zin, maar ik voelde me opeens weer zo klein worden. Ik begon direct aan mezelf en aan mijn eigen lichaam te twijfelen. 

De rest van de avond voelde ik me onzeker. Toen mijn moeder later ook nog vroeg of ik wel gezond at, voelde ik de tranen opkomen. Mijn broer vroeg zelfs of er iets aan de hand was. Eenmaal thuis kon ik niet stoppen met huilen. 

Teleurgesteld in mezelf

Ik huilde niet alleen om die opmerking van mijn moeder, maar ik was ook gewoon teleurgesteld in mezelf. Ik had jarenlang aan mezelf gewerkt en dacht dat ik inmiddels sterk genoeg was om niets van iemand aan te trekken. Hoe kon deze opmerking van mijn moeder mij dan zó van slag maken? Ik voelde me op dat moment meteen weer dat meisje van veertien die niets liever wilde dan goedkeuring van haar eigen moeder. 

Ik heb me voorgenomen om de volgende keer iets te zeggen als ze weer kritiek op mij heeft. Ik heb geen zin in ruzie, maar ik wil haar wel duidelijk maken dat ik daar geen behoefte aan heb. Ik ben nog steeds trots op de stappen die ik de afgelopen jaren heb gezet, alleen ben ik blijkbaar toch niet zo onaantastbaar als ik dacht.”

Meer persoonlijke verhalen lezen? Check de artikelen hieronder:

• Sanne gaat drie keer per week onder de zonnebank: ‘Bang voor huidkanker ben ik niet’
• Louisa (29) is verslaafd aan botox en fillers: ‘Fillers in m’n billen wordt het volgende doel’
• Renske: ‘Mijn vriend vindt dat ik teveel van onze relatie deel op Instagram’
• Lise (34): ‘Mijn man voelt zich opeens iets té comfortabel naakt’