Annemarie Hartsuiker Liefde & Seks Vandaag, 11:59

Leestijd: 5 minuten

Rob (41): ‘Ik gaf mijn vrouw de ruimte om vreemd te gaan’

Rob (41) is tien jaar samen met zijn vrouw. Ze hebben een monogame relatie en een dochter van 4. Toch sluimert er al een paar jaar ontevredenheid in hun huwelijk, vooral bij zijn partner. Juist daarom nam Rob* een besluit dat niet iedereen zal begrijpen. Hij gaf zijn vrouw zoveel ruimte, dat hij haar zelfs aanmoedigde om buiten de relatie te zoeken wat ze miste.

“Toen ik mijn vrouw leerde kennen, was ik op slag verliefd”, vertelt Rob. “Alleen was ik veel te verlegen om haar direct mee uit te vragen. Daarom heb ik via een gezamenlijke vriend contact gezocht en haar uiteindelijk op date gevraagd.”

Vanaf het begin was hij onder de indruk van haar. “In mijn ogen was zij mijn droomvrouw. Ze reed motor, was superzelfverzekerd en stoer. Bovendien was ze fysiek en mentaal veel sterker dan ik. Als we samen op vakantie waren, stond zij als eerste boven op de bergtop, terwijl ik halverwege met mijn waterfles stond uit te puffen.”

Zij eindigde dronken op een afterparty

Volgens Rob vulden ze elkaar juist daardoor goed aan. “Ik ben introvert, terwijl zij extravert is. Daardoor bracht ze mij energie, andersom bracht ik haar rust. Dat ze amicaal was en veel flirtte met anderen, accepteerde ik dan ook.”

Toch leidde dat soms tot opmerkingen van anderen. “Mensen om ons heen maakten grapjes en zeiden dat ik haar in de gaten moest houden. Maar ik kende haar goed. Bovendien hielden we voortdurend contact, waardoor ik wist hoe zij in elkaar stak.”

Voor Rob was communicatie daarbij de sleutel. “Ze mocht zich vrij gedragen, zolang we maar eerlijk bleven naar elkaar. Zolang we open konden praten, voelde het veilig. Daardoor had ik nooit het gevoel dat ik haar moest beperken.”

Omdat die basis zo sterk voelde, vroeg hij haar na een half jaar ten huwelijk. “We hadden allebei een vrijgezellenavond, ieder op onze eigen manier. Zij eindigde dronken op een afterparty, terwijl ik vlak na middernacht al in bed lag. Dat verschil verbaasde me niet. Integendeel, zij was gewoon zichzelf, en juist daarom wilde ik haar daarin nooit afremmen.”

Klaar voor het ouderschap

Een paar maanden na de bruiloft raakte Robs vrouw zwanger. “Voor haar kwam dat als een schok”, zegt hij. “Zelf voelde ik me emotioneel en mentaal klaar voor het ouderschap. Zij daarentegen had het daar veel moeilijker mee.”

Daarom zocht ze hulp bij een psycholoog. “Ze vond het lastig om te accepteren dat er grote verantwoordelijkheden bij kwamen. Daarnaast had ze sterk het gevoel dat ze zichzelf moest veranderen, en dat maakte haar onzeker.”

Dat gevoel werd nog versterkt door haar werk. “Ze werkte fulltime als stewardess en was erg gehecht aan haar vrijheid. Ze had een enorme behoefte aan avontuur en vond het heerlijk om er af en toe een week tussenuit te gaan. Juist dat viel ineens weg.”

‘Ik raakte mijn vrouw langzaam kwijt’

Tijdens de zwangerschap kwam daar abrupt verandering in. “Ze mocht niet meer vliegen en was daardoor veel thuis. Na haar verlof ging ze parttime werken en vroeg ze kortere vluchten aan, zodat ze vaker thuis kon zijn. Dat was logisch, maar het had ook gevolgen.”

Langzaam merkte Rob dat er iets verschoof. “Ze sprak minder over haar gevoelens. Daardoor kreeg ik steeds meer het idee dat ik haar aan het kwijtraken was, ook al leefden we nog steeds samen.”

De vrouw op wie hij ooit verliefd werd, leek te verdwijnen. “Die spontane, vrije vrouw veranderde geleidelijk in iemand die zichzelf compleet wegcijferde. Niet alleen mentaal gebeurde er veel, ook fysiek was er veel veranderd.”

Na de bevalling was Robs vrouw ruim tien kilo aangekomen. “Mij maakte dat niets uit, want ik hield van haar rondingen. Zij daarentegen vond het verschrikkelijk. Daardoor voelde ze zich steeds minder prettig in haar eigen lichaam.”

‘Ik moedigde haar aan om vreemd te gaan’

Ongeveer een jaar geleden besloten ze samen een week weg te gaan. “Mijn moeder paste op onze dochter, zodat wij er samen tussenuit konden. Ik nam mijn vrouw mee naar Italië. Het werd niet alleen een romantische trip, maar vooral ook een week waarin we veel hebben gepraat.”

Tijdens die gesprekken sprak Rob zijn steun uit. “Ik heb haar verteld dat ik haar wilde helpen waar dat nodig was. Daarom stelde ik voor dat ze weer vaker op de motor zou stappen, zodat ze iets voor zichzelf had.”

Vervolgens ging hij nog een stap verder. “Ik aarzelde, maar uiteindelijk heb ik het toch gezegd. Ik moedigde haar zelfs aan om vreemd te gaan.”

Dat besluit riep veel reacties op. “Mijn vrienden verklaarden me voor gek. Toch dacht ik oprecht dat het haar kon helpen. Want als zij niet goed in haar vel zat, konden wij als gezin ook niet echt gelukkig zijn.”

Welzijn

Voor Rob draaide het uiteindelijk om haar welzijn. “Het enige wat ik wilde, was dat zij zich weer enthousiast, levenslustig en zelfverzekerd zou voelen. Als ze daarvoor iets buiten de relatie moest ervaren, wilde ik dat niet direct afwijzen.”

Wel maakten ze één duidelijke afspraak. “Ze moest ervoor zorgen dat ik er niet achter zou komen. Dat was voor mij een belangrijke grens.”

Of zijn vrouw daadwerkelijk vreemd is gegaan, weet Rob niet zeker. “Ik vermoed van wel. Tegelijkertijd weet ik het niet, en misschien is dat ook beter zo. Feit is dat ik sinds een paar maanden mijn oude vrouw weer terugzie.”

Dat merkt hij elke dag. “Ze lacht vaker, heeft meer energie en maakt weer snelle, adremme grapjes. Daardoor voelt ons gezin ook weer lichter.”

“Ik wil vreemdgaan niet goedpraten”, besluit Rob. “Maar in ons geval heeft het blijkbaar iets in beweging gezet. Uiteindelijk heb ik mijn vrouw weer terug en kan ik samen met haar weer van ons gezin genieten.”

*Rob is een alias. De echte namen van het stel zijn bekend bij de redactie.