Sophie Rietmulder Persoonlijke verhalen vandaag, 07:54

Leestijd: 5 minuten

Renee Kelder (41) leidde zes jaar een geheim dubbelleven als GHB-verslaafde: ‘Niemand had iets door’

Van buitenaf leek er weinig aan de hand. Ze studeerde keurig af, ging naar haar museumclubje, werkte in de verslavingszorg en groeide op in een warm gezin in Heemstede. Maar ondertussen was schrijfster Renee Kelder (41) zwaar verslaafd aan GHB. 

Zes jaar lang wist vrijwel niemand van haar dubbelleven. Nu verschijnt een nieuwe editie van haar boek Parttime-junkie, waarin ze terugblikt op haar verslaving én op de sporen die die periode tien jaar later nog altijd nalaat.

“Mensen herkennen zich niet altijd in de verslaving als ze het boek lezen”, vertelt Renee aan BEDROCK. “Maar wel in het zoeken, de onzekerheid, het gevoel dat je niet goed weet waar je thuishoort. Dat je geen woorden hebt voor hoe je je voelt. Dat herkennen veel meer mensen dan ik ooit had verwacht.”

Hoe Renee ongemerkt verslaafd raakte aan GHB

Renee raakte op haar negentiende verslaafd aan GHB nadat ze via vrienden met de drug in aanraking kwam. Wat begon als gebruik dat relatief onschuldig voelde, groeide uit tot een afhankelijkheid waar ze jarenlang voor wegkeek.

“Dat is ook het lastige aan verslaving”, zegt ze. ”Je hebt die verslaving ergens nodig en je blijft tegen jezelf zeggen dat het wel meevalt. Ik zei tegen mezelf: ik gebruik elke dag, maar ik ben niet verslaafd.”

Ondertussen hield ze alle ballen in de lucht. Juist daardoor viel haar gebruik niet op. “Er bestaat zoiets als een high functioning addict. Mensen die succesvol zijn, hoogopgeleid zijn, werken, studeren en ondertussen toch verslaafd zijn. Dat was bij mij ook zo. Niemand wist het, behalve mijn gebruikende vrienden.”

De hond die haar leven veranderde

Het kantelpunt kwam niet door één dramatische gebeurtenis, maar door een groeiend besef dat ze ongelukkig was. “Ik zei op een gegeven moment tegen mijn zus dat ik me heel eenzaam voelde. Zij zei: neem dan een hond.”

Die hond, Flip, bleek onverwacht belangrijk. “Ik ging ineens naar buiten. Dat deed ik daarvoor nauwelijks. Bovendien gebruikte ik buiten niet, want stel dat ik daar out zou gaan en mensen zouden ontdekken dat ik verslaafd was. Door die wandelingen kwamen mijn zintuigen weer terug. Ik voelde de zon, zag andere mensen, begon weer contact te maken met de wereld.”

Het contrast met haar leven binnenshuis werd steeds groter. “Dan kwam ik weer thuis in een huis dat blauw stond van de rook en dacht ik: dit wil ik niet meer.”

Het moment waarop alles eruit kwam

Niet veel later volgde een gesprek met haar moeder dat ze nog altijd scherp voor zich ziet. “Mijn moeder maakte zich zorgen en vroeg opnieuw of ik drugs gebruikte. Ik had dat jarenlang ontkend. Maar opeens brak er iets in me.”

Renee liep naar haar moeder toe en vertelde eindelijk de waarheid. “Ik zei: mama, ik ben al zo lang verslaafd. Mijn moeder sloeg haar armen om me heen en wiegde me op de bank. De volgende dag heb ik mijn spullen gepakt en ben ik bij haar gaan wonen om af te kicken.”

Waarom GHB volgens Renee wordt onderschat

Hoewel drugs als cocaïne en xtc regelmatig onderwerp van gesprek zijn, blijft GHB volgens Renee vaak onder de radar. Dat vindt ze zorgelijk. “Er hangt nog steeds een idee omheen dat het allemaal niet zo schadelijk is. Maar het kan ontzettend verslavend zijn. Het ene moment denk je dat je recreatief gebruikt, het volgende moment zit je er middenin.”

Die zorg heeft ze niet alleen over GHB. “Je ziet steeds meer middelen verschijnen waarvan mensen denken dat ze relatief onschuldig zijn. Maar je weet niet altijd wat je gebruikt, hoe gevoelig je ervoor bent of hoe het op je inwerkt. We doen daar als maatschappij best laconiek over.”

Haar advies aan ouders van jongeren

In de nieuwe editie van Parttime-junkie beantwoordt Renee ook vragen van jongeren en ouders. Eén vraag komt volgens haar steeds terug: hoe ga je om met het alcohol- of drugsgebruik van je kind? Haar antwoord verrast misschien. “Veel mensen denken dat je vooral streng moet zijn of boos moet worden. Ik geloof daar niet zo in. Ik geloof veel meer in openheid.”

Volgens Renee schuilt het grootste gevaar juist in geheimhouding. “Als iets verborgen moet blijven, ga je je afsluiten. In openheid blijf je met elkaar in contact. Dan is er nog ruimte voor gesprek, voor verbinding en voor hulp. Praat zonder oordeel. Blijf nieuwsgierig naar wat er in iemand omgaat.”

Tien jaar na haar herstel kreeg ze alsnog een ADHD-diagnose

Voor de nieuwe editie schreef Renee een extra hoofdstuk over haar leven nu. Daarin beschrijft ze hoe ervaringen uit het verleden nog altijd kunnen doorwerken. “Soms denken mensen dat een verhaal eindigt zodra het boek uit is. Alsof iets een plekje krijgt en dan klaar is. Maar zo werkt het niet.”

Toen haar tweede kind als baby veel huilde en slecht sliep, merkte ze dat oude angsten terugkeerden. “Ik was ontzettend uitgeput. Alles waar ik geen controle over had, vond ik moeilijk. Uiteindelijk kreeg ik therapie, EMDR en later ook de diagnose ADHD. Toen vielen er veel puzzelstukjes op hun plek.”

Volgens haar laat dat zien dat persoonlijke ontwikkeling geen eindpunt kent. “Een verhaal is nooit af. Je blijft jezelf beter begrijpen. Waarom dingen zijn gelopen zoals ze zijn gelopen, welke rode draad er in je leven zit. Dat betekent niet dat je nooit klaar bent. Maar het helpt wel om te zien waar je invloed op hebt.”

Waarom openheid volgens Renee levens kan veranderen

Als lezers één ding meenemen uit haar verhaal, dan hoopt Renee dat dat uiteindelijk niet eens over drugs gaat. “Ik hoop dat we wat opener durven zijn naar elkaar. Dat we meer vertellen hoe het echt met ons gaat.” Volgens haar ligt daar een belangrijke les, niet alleen voor mensen die worstelen met verslaving.

“We hebben die verbinding hard nodig. Niet alleen over drugsgebruik, maar over alles wat er speelt in ons leven. Dat we de diepte in durven gaan en eerlijk laten zien hoe we ons voelen. Ik denk dat daar veel meer kracht in zit dan we soms denken.”

In de nieuwe editie van Parttime-junkie blikt Renee Kelder terug op haar verslaving, beantwoordt ze vragen van jongeren en ouders en vertelt ze hoe haar leven er tien jaar na haar herstel uitziet.

Parttime-junkie € 20,00 bij bol.com Bekijk product →

Lees ook: ‘Adeline Mans en Jip Isabel de Jongh doorbreken taboe en lanceren 50 erotische verhalen voor vrouwen: ‘Omarm je verlangens’‘

Geschreven door Sophie Rietmulder

Sophie schrijft al jaren over het leven, de liefde en alles wat de moderne vrouw bezighoudt — zolang het maar persoonlijk en herkenbaar is. BEDROCK is daarbij geen uitzondering: ze schrijft verhalen die dicht bij het leven staan, actueel zijn en altijd vanuit een persoonlijk perspectief. Het liefst doet ze dat vanuit een bruisende stad als New York, Parijs of Londen, met haar favoriete kop koffie binnen handbereik.