Moniek Linssen Column 24 mei 2026, 07:26

Leestijd: 4 minuten

Moniek (34) ontdekt in Zuid-Tirol waarom vlakke landschappen haar zo onrustig maken

Moniek (34) reist naar Schenna in Zuid-Tirol om te om te hiken, yoga te doen en tot rust te komen. Maar het is vooral een gesprek met een lokale man dat haar iets laat begrijpen over zichzelf.

Moniek: “Maandagochtend. Ik word wakker door het gesnuffel van mijn hond en besef weer waar ik ben. In de bergen, in Zuid-Tirol, Italië, in een heerlijk hotel en met een nog fijner vooruitzicht. Op de planning: de perfecte mix van activiteiten, mindfulness en verbinding.

Hiken in Schenna: waarom Zuid-Tirol meteen goed voelt

Het wandelen, of zeg maar gerust het hiken, in deze Duits-Italiaanse bergregio voelt zó goed. Met de wolken en de nevel in dit bosrijke gebied, lijkt deze ochtend afkomstig uit een mysterieus sprookje. Ik ben om precies te zijn in Schenna, een schilderachtig dorpje net boven de kuurstad Merano. Dankzij de zonnige ligging is het er heerlijk verblijven en wandelen. Het ligt in de buurt van de Dolomieten, maar heeft gelukkig een minder hoog massatoerisme-gehalte.

Ik kies een hike waarbij de Waalweg gecombineerd is met een flinke klim omhoog, door het bos en langs het kabbelende water. Dit zijn voor mij van die pinch me-momenten waarbij ik voel dat ik leef. En nog belangrijker: dat ik in het moment leef.

Van haast naar rust: mindfulness in de bergen

In het nu leven, kan best lastig zijn. Mindfulness helpt me daarbij. In de middag is een klankschalensessie gepland en staat er yoga op het programma. Het gehaaste gevoel dat ik in Nederland had voordat ik hiernaartoe ging, begint langzaamaan weg te ebben. Door de kalmerende stem van Silvie, die de sessie begeleidt, en de geluiden van de klankschalen zelf, zak ik weg in een diepe meditatie.

Het klinkt misschien wat zweverig, maar de trillingen van het geluid doen echt iets met je lichaam. Ik voel de trillingen door mijn hele lijf en geef me over aan de geluiden en het moment. En aan alles wat het in me losmaakt. Het is crazy wat zulke sessies bij me oproepen.

Tekst gaat verder na de Instagram-post

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Moniek Linssen (@monieklinssen)

Op Instagram deelt Moniek meer over haar reizen.

Waarom een gesprek in Schenna alles op scherp zet

Ik had het over een perfecte mix, toch? Daar hoort voor mij absoluut lekker eten – en goede wijnen – bij. Tijdens het etentje, met Schlutzkrapfen (een lokaal gerecht) en een bijpassende Pinot Grigio, raak ik in gesprek met een inwoner van het dorp. Deze charismatische man weet me meteen te boeien. Hij praat zo enthousiast en met passie over dit gebied: de mentaliteit, de tradities, het landschap.

Maar hij praat ook over zijn onrust als hij in een vlakker gebied is. Hij vertelt: ‘Als ik hier in de bergen ben, voel ik me thuis, tussen de heuvels waar ik me meer een onderdeel van de aarde voel. Het maakt me zelfs onrustig als de horizon vlak is. Alsof ik dan gedesoriënteerd ben.’

Dit is de eerste keer dat ik zoiets hoor. Heb ik dit ook? Zou dit kunnen verklaren waarom ik me in vlakke landschappen onrustig en niet op mijn plek voel? Ik merk namelijk dat ik zoveel meer leef en me meer geaard voel in een heuvelachtig gebied. Dat is in ieder geval niet het geval op uitgestrekte vlaktes. Zolang er maar avontuur te beleven is, of dat nou kronkelende paadjes zijn of de golven van de zee. Zolang het maar niet te afgevlakt is, niet in landschap, niet in emoties.

Online delen is niet hetzelfde als echt voelen

Verder hebben we het over online versus offline. Natuurlijk, ik doe het zelf ook, mooie beelden delen van mijn leven, van mijn reizen en alles wat ik meemaak. But that’s not what it’s really about, right? Online is uiteindelijk een verzameling beelden. Terwijl het echte leven juist zit in de momenten, in het gevoel dat je hebt tijdens je ervaringen.  

Misschien hunker ik daarom ook juist naar plekken waar mensen meer lijken te voelen, meer lijken te leven. Meer heuvels, meer bergen, meer vuur. Niet alleen voor op reis, maar wie weet ook ooit om te wonen. Als er iets is wat ik heb geleerd, is dat je nooit weet hoe het leven kan lopen. To be continued.”

Meer lezen van Moniek? Haar vorige column lees je hier.

Geschreven door Moniek Linssen

Je kunt Moniek Linssen (33) kennen van B&B Vol Liefde. In haar columnreeks neemt ze ons mee in gedachten die normaal alleen haar journal bereiken. Ze schrijft over bewust leven, over de momenten waarop ze struikelt en over de kleine overwinningen die niemand ziet.