Moniek (34) over de kracht van vriendinnen: ‘Liefde is zoveel meer dan één romantische relatie’
Voor Moniek Linssen (34) zorgt de plotselinge omslag van zonnige zomerdagen naar regen en grijze luchten voor een kleine mentale dip. Gelukkig weet ze inmiddels waar ze op zulke momenten veel kracht uit haalt: de vrouwen om haar heen. Want waar we romantische liefde uitgebreid vieren, krijgen langdurige vriendschappen lang niet altijd dezelfde aandacht.
En dat terwijl juist die ene vriendin degene kan zijn die midden in de nacht opneemt, je door een gebroken hart sleept of precies weet wanneer advies totaal overbodig is. Daarom brengt Moniek deze maand een ode aan vriendinnen, en aan een vorm van liefde die volgens haar best wat vaker gevierd mag worden.
Moniek: “Het weer slaat ineens om van een tropische zomer naar stortbuien en temperaturen van 20 graden. De pepernoten liggen alweer in de winkels en Gilmore Girls lonkt me om onder een dekentje te kijken. Een knus idee, maar eerlijk gezegd ben ik daar nog helemaal niet aan toe.
Het maakt me zelfs een beetje down. Want ik wil er nog op uit, ik wil genieten van de zon en van de festivals. Los van het feit dat regen natuurlijk hartstikke goed is voor de natuur, ervaar ik het vooral als een mentale domper. Maar zoals in veel gevallen weet ik door middel van journalen en mijn routines ook dankbaar te blijven en positief te blijven.
Waarom vriendinnen zo belangrijk zijn
Gecombineerd met een megabelangrijke factor: vriendinnen.
We leren van jongs af aan om uit te kijken naar de grote liefde. Naar die ene persoon. Naar vlinders, een eerste kus, samenwonen, trouwen. We vieren onze eerste liefde, een verloving en een huwelijk alsof dát de grote mijlpalen van het leven zijn. Alsof er ergens een persoon rondloopt die een soort ontbrekend puzzelstukje van ons leven moet worden.
Maar waarom vieren we eigenlijk niet net zo hard de vriendin die al 20 jaar naast je staat? De vriendschap die een moeilijke periode heeft overleefd? De vrouw die je opraapt wanneer je zelf even niet meer weet hoe?
Lessen na een grote relatiebreuk
Na mijn eerste grote relatiebreuk veranderde dit 180 graden. Ik leerde eigenlijk al vrij snel dat vriendschappen en familie onmisbaar zijn. Liefde is zoveel meer dan één romantische relatie. En het was bijzonder om te ontdekken hoeveel steun ik uit mijn omgeving kon halen. Iets wat ik tot die tijd nog niet zó had beseft.
Daarom een ode aan vriendinnen.
Vriendinnen die:
- midden in de nacht opnemen;
- luisteren wanneer je hart gebroken is;
- je succes vieren alsof het hun eigen succes is;
- je een spiegel voorhouden wanneer je jezelf even kwijt bent;
- zonder oordeel naast je op de bank zitten;
- met je huilen én vijf minuten later keihard met je lachen;
- weten wanneer je behoefte hebt aan advies en wanneer je gewoon een glas wijn en een knuffel nodig hebt.
Soms zit het ook helemaal niet in grote gebaren. Het kan een spraakmemo van 8 minuten zijn. Een “ik weet niet precies wat je nodig hebt, maar ik ben er”. Of een vriendin die met haar tas op de bank ploft en eigenlijk helemaal niets hoeft te zeggen en samen Emily in Paris met je kijkt.
Je leven staat niet stil
En misschien is dat wel wat vriendschap zo bijzonder maakt. Niemand vraagt je om perfect te zijn. Niemand verwacht dat je altijd de leukste versie van jezelf meeneemt. Je mag er zijn met je twijfels, je verdriet, je onzekerheden, je chaos en je dromen. En vriendschappen hoeven niet minder te worden omdat je leven verandert. Ze kunnen juist met je meegroeien.
Sommige vriendinnen lopen al jarenlang met je mee. Anderen komen pas later op je pad. Misschien ontmoet je elkaar op een moment waarop je allebei precies iets herkent in de ander. Dat vind ik misschien wel een van de mooiste dingen om te beseffen naarmate je ouder wordt: je leven staat niet stil. En daarmee hoeft je kring van mensen ook niet vast te staan.
Wij vrouwen kunnen elkaar op zoveel verschillende manieren dragen. Het delen van angsten. Onzekerheden. Dromen. Verdriet. Successen. De meest gênante verhalen. Toekomstplannen. We kunnen elkaar upliften, spiegelen, vasthouden en soms simpelweg afleiden van een rotdag.
Zonder dat daar een romantische relatie tegenover hoeft te staan.
Een ode aan vriendinnen
Ik ben very blessed met zulke bijzondere vrouwen om me heen. En een ode aan vriendinnen is voor mij daarom ook een kleine reminder om zelf ook zo’n vriendin te blijven. Om die eerste stap te zetten. Te vragen hoe het écht gaat. Om te bellen in plaats van alleen een hartje onder een berichtje te zetten. Om aanwezig te zijn, ook als het leven ondertussen gewoon doorgaat.
Misschien hoeven we liefde ook helemaal niet zo klein te maken. Misschien is een rijk leven niet een leven waarin je één persoon hebt gevonden die alles voor je is, maar een leven waarin je verschillende mensen hebt bij wie verschillende delen van jou thuis mogen komen.”
Meer lezen van Moniek? Haar vorige column lees je hier.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.bedrock.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2025%2F12%2F8d935fc8-a37f-42af-88c8-98bf23b05303-e1765813724168.jpg)