Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 08:12

Leestijd: 4 minuten

Mandy (34): ‘Ik vond mezelf terug in spiritualiteit, maar verloor daardoor mijn vriend’

Vijf jaar waren Mandy en haar vriend samen, waarvan vier jaar onder hetzelfde dak. Ze hadden een fijn leven opgebouwd en dachten na over hun toekomst, tot Mandy merkte dat ze steeds minder lekker in haar vel zat. Ze besloot aan zichzelf te gaan werken. Wat voor haar voelde als een zoektocht naar meer rust en balans, zorgde er uiteindelijk voor dat haar vriend haar niet meer herkende.

“Als iemand me een paar jaar geleden had verteld dat ik op een yogamat zou zitten mediteren of mee zou doen aan een familieopstelling, had ik diegene waarschijnlijk uitgelachen. Ik was helemaal niet spiritueel. Sterker nog, ik vond het altijd een beetje zweverig. Mensen die spraken over energie, het universum en in verbinding staan met jezelf begreep ik niet zo goed. Ik stond daar gewoon niet bij stil. Ik werkte, had een relatie, woonde samen en vond dat mijn leven eigenlijk prima was.

Achter de feiten aanlopen 

Totdat ik me steeds minder goed begon te voelen. Er was niet één duidelijke reden voor: ik had geen grote problemen, maar ik voelde me vaak onrustig en was veel in mijn hoofd bezig. Ik merkte dat ik sneller geïrriteerd was, slechter sliep en eigenlijk voortdurend het gevoel had dat ik achter de feiten aanliep. Een collega zag dat ik niet lekker in mijn vel zat en vertelde me over meditatie en mindfulness. In eerste instantie dacht ik: baat het niet, dan schaadt het niet. Ik probeerde het iedere dag een paar minuten.

Daarna ging het eigenlijk vanzelf steeds verder. Ik begon met yoga, omdat ik merkte dat ik veel spanning in mijn lichaam vasthield. Vervolgens ontdekte ik ademwerk en leerde ik dat mijn lichaam en mijn hoofd veel meer met elkaar verbonden waren dan ik altijd had gedacht. Ook begon ik iedere avond drie dingen op te schrijven waarvoor ik dankbaar was. Dat klinkt misschien heel simpel, maar het zorgde ervoor dat ik mijn dagen anders ging bekijken. In plaats van alleen maar bezig te zijn met wat er niet goed ging, stond ik ineens stil bij wat er wél goed was.

Familieopstelling 

Mijn vriend vond het in het begin vooral grappig. Hij maakte soms een grapje als ik mijn yogamat uitrolde of vroeg of ik weer ‘even met mezelf in verbinding moest komen’. Ik kon daar prima om lachen. Ik vond het zelf ook nog een beetje gek allemaal. Maar naarmate ik meer over mezelf ontdekte, werd het serieuzer. Ik wilde begrijpen waarom ik bepaalde dingen deed, waarom ik op sommige situaties steeds hetzelfde reageerde en waar bepaalde onzekerheden vandaan kwamen. Daarom besloot ik uiteindelijk ook mee te doen aan een familieopstelling. Voor mij was dat een heel bijzondere ervaring, maar voor mijn vriend was het het moment waarop hij echt begon af te haken.

Hij zei steeds vaker dat ik veranderd was en in het begin zag ik dat juist als iets positiefs. Natuurlijk was ik veranderd, dat was precies waar ik mee bezig was. Ik voelde me sterker, durfde vaker mijn grenzen aan te geven en dacht bewuster na over wat ik wilde. Maar mijn vriend had het gevoel dat hij een andere Mandy tegenover zich had gekregen. Hij zei op een gegeven moment letterlijk: ‘Ik herken je niet meer.’ Dat kwam ontzettend hard binnen, omdat ik juist het gevoel had dat ik mezelf voor het eerst begon te herkennen.

Zweverig

Onze gesprekken werden steeds vaker discussies. Hij vond dat ik te veel bezig was met mezelf en noemde sommige dingen die ik deed zweverig. Ik probeerde uit te leggen dat het voor mij helemaal niet ging om kristallen of het universum, maar om beter begrijpen wie ik was en waarom ik me voelde zoals ik me voelde. Toch kwamen we steeds verder tegenover elkaar te staan.

Vier maanden geleden maakte hij het uit. Hij zei dat hij niet meer wist of hij nog wel bij de vrouw paste die ik was geworden. We waren vijf jaar samen geweest, hadden vier jaar samengewoond en ik had nooit gedacht dat juist mijn persoonlijke ontwikkeling het einde van onze relatie zou betekenen. Ik was er echt kapot van. 

Beter gaan luisteren 

Toch merk ik nu dat ik iets anders heb gekregen wat misschien nog belangrijker is. Ik weet veel beter wat ik nodig heb, waar mijn grenzen liggen en wat ik wel en niet wil in een relatie. Ik ben nog steeds verdrietig om wat er is gebeurd en soms zou ik willen dat hij met me mee had kunnen groeien. Maar ik wil mezelf ook niet meer kleiner maken om iemand bij me te houden. Misschien is dat wel het belangrijkste wat mijn spirituele zoektocht me heeft gebracht: ik ben niet ineens een ander mens geworden, ik ben eindelijk beter gaan luisteren naar de persoon die ik altijd al was en dat is heel wat waard.”

Meer persoonlijke verhalen lezen? Check de artikelen hieronder:

• Sanne gaat drie keer per week onder de zonnebank: ‘Bang voor huidkanker ben ik niet’
• Louisa (29) is verslaafd aan botox en fillers: ‘Fillers in m’n billen wordt het volgende doel’
• Renske: ‘Mijn vriend vindt dat ik teveel van onze relatie deel op Instagram’
• Lise (34): ‘Mijn man voelt zich opeens iets té comfortabel naakt’