Vera Guldemeester Persoonlijke verhalen vandaag, 13:01

Leestijd: 4 minuten

Eline (37): ‘Ik durf mijn vriend niet te vertellen dat ik onze seks saai vind’

Eline (37) is al negen jaar samen met haar vriend en is nog altijd dol op hem. Ze hebben het gezellig, ze kunnen goed praten en ze zijn gelukkig met elkaar. Toch is er iets waar Eline al een tijdje mee rondloopt: hun seksleven voelt steeds meer als een vaststaand ritueel. Ze verlangt naar meer spontaniteit, maar durft dat nauwelijks bespreekbaar te maken. Want hoe vertel je iemand van wie je houdt dat je de seks met hen eigenlijk saai vindt?

“Mijn vriend Mark en ik zijn inmiddels negen jaar samen en als je me vraagt of ik gelukkig ben met hem, hoef ik daar geen seconde over na te denken. Hij is degene met wie ik het liefst mijn tijd doorbreng. We hebben samen een fijn huis, maken leuke reizen en kunnen nog steeds ontzettend om elkaar lachen. Alleen is er één onderwerp waar ik steeds vaker mee worstel, en dat is ons seksleven. Het klinkt misschien onaardig, maar ik vind onze seks behoorlijk voorspelbaar. En het ergste is dat Mark volgens mij helemaal niet doorheeft dat ik dat zo ervaar. 

Patroon

In het begin van onze relatie was alles spannend. We konden nauwelijks van elkaar afblijven, hadden seks op onverwachte momenten en probeerden van alles uit. Natuurlijk wist ik dat die eerste verliefdheid niet eeuwig zou duren, en dat hoeft voor mij ook helemaal niet, maar ergens onderweg zijn we in een patroon terechtgekomen waar we nauwelijks nog van afwijken. 

Meestal gebeurt het op zaterdagavond, als we allebei ontspannen zijn en de volgende ochtend niet vroeg op hoeven. We zoenen, gaan naar boven en vervolgens verloopt alles bijna precies zoals de vorige keer. Ik weet inmiddels precies wanneer hij me waar aanraakt en wat er daarna gaat gebeuren. 

Was dit het? 

Begrijp me niet verkeerd, het is niet zo dat de seks verschrikkelijk is. Mark houdt rekening met me en we kennen elkaars lichaam goed. Alleen mis ik de spanning van niet precies weten wat er gaat gebeuren. Soms betrap ik mezelf erop dat ik tijdens het vrijen denk aan de boodschappen die we morgen moeten doen of aan een mail die ik nog moet beantwoorden. Daarna voel ik me ontzettend schuldig. Hij ligt tevreden naast me, slaat een arm om me heen en zegt hoe fijn hij het vond, terwijl ik denk: was dit het nu weer? 

Ik heb al een paar keer geprobeerd om subtiel iets te veranderen. Dan zoen ik hem onverwacht in de keuken of stel ik voor om samen te douchen. Soms reageert hij enthousiast, maar vaak maakt hij een grapje of zegt hij dat hij net ergens mee bezig is. Ik denk dat hij die momenten helemaal niet herkent als een poging om meer spontaniteit tussen ons te brengen. En eerlijk gezegd kan ik hem dat ook moeilijk kwalijk nemen, want ik zeg nooit rechtstreeks wat ik mis. Ik hoop steeds dat hij het vanzelf aanvoelt, terwijl ik weet dat dat niet eerlijk is. 

Jaloers

Een paar weken geleden zat ik met vriendinnen te eten en kwam het onderwerp seks ter sprake. Een vriendin vertelde dat zij en haar vriend na twaalf jaar nog regelmatig nieuwe dingen proberen. Ik merkte dat ik jaloers werd en flapte eruit dat ik soms het gevoel had dat Mark en ik een vast draaiboek volgden. Iedereen moest lachen, maar een vriendin vroeg daarna waarom ik dat niet gewoon tegen hem zei. Ik wist eigenlijk meteen waarom: ik ben bang dat hij het persoonlijk opvat. Dat hij denkt dat ik hem niet aantrekkelijk meer vind of dat hij al die jaren iets verkeerd heeft gedaan, en dat is helemaal niet wat ik bedoel. 

Sinds dat gesprek ben ik er nog meer over gaan nadenken. Ik besef dat ik Mark eigenlijk geen eerlijke kans geef om iets te veranderen. Hij kan onmogelijk weten dat ik naar meer spanning verlang als ik steeds zeg dat alles prima is. Tegelijkertijd vind ik het moeilijk om de juiste woorden te vinden. ‘Ik vind onze seks saai’ klinkt zo hard, terwijl ik liever wil vertellen dat ik iets mis wat we vroeger samen hadden. Misschien moet ik beginnen met wat ik graag zou willen, in plaats van met wat er volgens mij niet goed gaat. 

Binnenkort gesprek voeren 

Laatst lagen we samen op de bank en toen vroeg mijn vriend of ik zin had om lekker in bed te gaan liggen. Ik voelde meteen die bekende tegenzin opkomen, maar in plaats van automatisch mee te gaan, stelde ik voor om eerst samen een glas wijn te drinken en gewoon wat te kletsen. Het werd een fijne avond en uiteindelijk gingen we pas veel later naar boven. Het was geen spectaculaire verandering, maar het voelde wel anders. Ik heb nog steeds niet het echte gesprek durven voeren, al ben ik van plan dat binnenkort te doen. Want hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik besef dat ik niet zozeer andere seks wil, maar vooral weer nieuwsgierig wil zijn naar elkaar. En na negen jaar samen lijkt me dat eigenlijk een heel mooi verlangen.”

Meer persoonlijke verhalen lezen? Check de artikelen hieronder:

• Sanne gaat drie keer per week onder de zonnebank: ‘Bang voor huidkanker ben ik niet’
• Louisa (29) is verslaafd aan botox en fillers: ‘Fillers in m’n billen wordt het volgende doel’
• Renske: ‘Mijn vriend vindt dat ik teveel van onze relatie deel op Instagram’
• Lise (34): ‘Mijn man voelt zich opeens iets té comfortabel naakt’