Sophie Rietmulder Maatschappij 9 mei 2026, 08:18

Leestijd: 3 minuten

Wensmoederdag vraagt aandacht voor vrouwen met een onvervulde kinderwens: zo steun je een wensmoeder 

Voor veel mensen staat Moederdag in het teken van bloemen, ontbijtjes op bed en quality time doorbrengen met familie. Maar voor een wensmoeder, een vrouw met een (nog) onvervulde kinderwens, kan die dag juist pijnlijk en confronterend zijn. 

Daarom lanceerde FertiFriend het initiatief Wensmoederdag. Deze editie vindt plaats op zaterdag 9 mei en draait volledig om erkenning, steun, troost en verbinding voor vrouwen die moeder willen worden, maar dat (nog) niet zijn.

Volgens initiatiefnemers Judith en Daphne is het belangrijk dat deze groep zich gezien voelt. In de aanloop naar Moederdag deelt FertiFriend ervaringsverhalen, gesprekken met lotgenoten en praktische tips voor naasten. Ook op social media wordt aandacht gevraagd voor het initiatief via de hashtag #Wensmoederdag.

‘Leven met een onvervulde kinderwens is allesoverheersend’

Voor medeoprichter Judith Delewi-Koster (37) is het onderwerp persoonlijk. Zij zat zelf acht jaar in een fertiliteitstraject, een periode die haar leven volledig op z’n kop zette. Inmiddels is ze moeder van drie kinderen, fertiliteitscoach én medeoprichter van FertiFriend.

“Mijn eigen fertiliteitstraject heeft mijn geduld extreem op de proef gesteld”, vertelt ze. “Het heeft mij geleerd dat je situaties die je niet in de hand hebt niet kunt forceren, hoe graag je ook wilt.”

Tijdens haar traject merkte Judith dat er wel steeds meer openheid komt over vruchtbaarheidsproblemen en behandelingen, maar dat de mentale impact vaak onderbelicht blijft. “Leven met een onvervulde kinderwens is allesoverheersend. Daar is aandacht voor nodig.”

Dat gemis aan herkenning en begrip was uiteindelijk ook de reden dat ze als fertiliteitscoach begon. “Ik miste vooral de herkenning en de kennis over dit onderwerp specifiek. Je hoeft bij mij niks meer uit te leggen, we kunnen daardoor direct naar de kern.”

Zo steun je een wensmoeder

Met Wensmoederdag hopen de initiatiefnemers niet alleen vrouwen met een kinderwens steun te bieden, maar ook hun omgeving handvatten te geven. Want juist familieleden, vrienden of collega’s weten vaak niet goed wat ze moeten zeggen of doen.

Volgens Judith hoeft steun niet groots te zijn. Juist kleine gebaren kunnen veel betekenen. Een berichtje sturen, laten weten dat je aan iemand denkt of simpelweg ruimte geven aan verdriet kan al helpen. Ook helpt het om niet meteen met oplossingen of goedbedoelde adviezen te komen, maar vooral te luisteren zonder oordeel.

Daarnaast kan het fijn zijn om iemand actief te benaderen op moeilijke dagen zoals Moederdag. Een wandeling maken, samen koffie drinken of vragen hoe iemand die dag wil invullen kan al veel verschil maken.

Tekst gaat verder onder Instagrampost

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door FertiFriend | Fertiliteit & Mentale support 💖 (@fertifriend.nl)

Ben je wensmoeder? Je bent niet alleen

Wat Judith en Daphne vrouwen uiteindelijk vooral willen meegeven, is dat wensmoeders zich niet alleen hoeven te voelen in hun kinderwens.

“Ik hoop dat vrouwen zich begrepen en gezien voelen”, zegt Judith. “Dat ze ervaren dat het moeilijk is, maar dat het wel mogelijk is om je leven te leven ondanks een onvervulde kinderwens.”

Om het initiatief extra kracht bij te zetten, maakte FertiFriend samen met documentairemaker June te Spenke vorig jaar een korte mini-documentaire met persoonlijke verhalen van wensmoeders. Verhalen over hoop, verdriet, onzekerheid en veerkracht, onderwerpen waar volgens Judith nog veel te weinig openlijk over wordt gesproken.

Met Wensmoederdag hopen de initiatiefnemers één duidelijke boodschap uit te dragen: samen is minder alleen.

Lees ook: Sophie (32) wil dolgraag moeder worden, maar twijfelt: helpt eicellen invriezen haar straks?

Geschreven door Sophie Rietmulder

Sophie schrijft al jaren over het leven, de liefde en alles wat de moderne vrouw bezighoudt — zolang het maar persoonlijk en herkenbaar is. BEDROCK is daarbij geen uitzondering: ze schrijft verhalen die dicht bij het leven staan, actueel zijn en altijd vanuit een persoonlijk perspectief. Het liefst doet ze dat vanuit een bruisende stad als New York, Parijs of Londen, met haar favoriete kop koffie binnen handbereik.