Rosa Bertram Maatschappij vandaag, 08:33

Leestijd: 5 minuten

Titus De Voogdt (47) fietste 2200 kilometer door Namibië en Angola: ‘De gevaarlijkste verhalen bleken zelden waar’

Vanaf 6 juni is Titus De Voogdt (47) te horen in De weg van Nowak. Daarvoor fietste hij 2200 kilometer door Namibië en Angola, als eerbetoon aan een Poolse pionier die hem niet meer losliet. Eén les bleef vooral hangen: “Soms moet je je verwachtingen loslaten.”

Titus De Voogdt, bekend als acteur op de Vlaamse televisie, stelde zich samen met schrijver Tom Ysewijn en podcastmaker Jeroen Franssens de vraag: ‘Kun je vandaag de dag nog wel écht op avontuur?’ Nadat Titus het boek Alleen door Afrika over Kazimierz Nowak las, een Poolse journalist die in de jaren 30 als eerste per fiets het hele Afrikaanse continent doorkruiste, wist hij het zeker. De legendarische tocht die Nowak niet helemaal kon afmaken omdat zijn fiets kapotging, en deels te paard verder moest, zouden zíj hoogstpersoonlijk afmaken.

Waarom Titus De Voogdt 2200 kilometer door Afrika wilde fietsen

Vooral dat detail in Nowaks verhaal bleef hangen. In Namibië begaf zijn fiets het namelijk en legde hij noodgedwongen een traject van 2200 kilometer te paard af, tot hij in Angola opnieuw een fiets kon vinden. “Precies dat gegeven was de vonk. We wilden hem eren door dát specifieke stuk, het enige dat hij nooit op de fiets heeft gereden, alsnog voor hem te fietsen”, vertelt Titus.

Zo gezegd, zo gedaan. Het drietal legde de 2200 kilometer lange fietstocht door Afrika af en documenteerde het avontuur voor hun podcast De weg van Nowak. “We wilden het zo puur mogelijk houden”, vertelt Titus. “Met minimale middelen en geen ploeg die meereisde. Alles op onze fietsen. Dat was soms pittig, maar het zorgt wel voor een eerlijke en directe ervaring.”

Hoe Titus zich voorbereidde op 40 graden hitte in Namibië en Angola

Wie denkt dat de fietsreis pas begon in Afrika, heeft het mis. De voorbereiding, zoals gesprekken met ervaren bikepackers, begon namelijk al maanden van tevoren, aldus Titus. “Die gesprekken stelden ons meestal gerust, al maakten ze ook duidelijk hoe specifiek onze route was. We wilden immers ver buiten de toeristische paden rijden, door gebieden waar weinig mensen komen.”

De grootste uitdaging bleek de hitte. “Velen raadden ons af om in oktober te vertrekken, net voor het regenseizoen en zowat het heetste moment van het jaar. Maar oktober was simpelweg de enige periode die voor ons haalbaar was, dus we gingen ervoor. Om ons zo goed mogelijk voor te bereiden, testten we bij Ridley hoeveel vocht we verloren tijdens het fietsen en hoeveel we moesten drinken. Grappig genoeg bleek ik degene te zijn die het minst zweette.” Met goede fietsen en kwalitatief hoogwaardig kampeermateriaal, begon het drietal aan de tocht.

Waarom Namibië minder gevaarlijk bleek dan vooraf voorspeld

De tocht begon in Namibië, een land van uitgestrekte vlaktes, verblindend licht en een koloniaal verleden dat nog altijd zichtbaar is in het landschap én in de samenleving. “Eerlijk gezegd viel de onveiligheid enorm mee. Overal waar we kwamen, werden we met open armen ontvangen. We namen de reis zoals ze kwam, met een positieve instelling, en dat loonde. Ook het verkeer was veel minder gevaarlijk dan mensen ons hadden voorspeld. We hielden wel één vaste regel aan: nooit in het donker fietsen.”

Titus vertelt verder: “Qua wilde dieren zijn we opvallend goed gespaard gebleven, al dook er af en toe een schorpioen op. Het meest beangstigende moment was eigenlijk een zware storm waarbij onze tenten bijna wegwaaiden. Dat was even schrikken, maar ook dat overleefden we.”

Angola: het meest onverwachte cadeau

Dan Angola. Het land waar de meeste vooroordelen over bestonden. Onveilig, ontoegankelijk, te gevaarlijk, maar niets bleek minder waar. “Het grootste vooroordeel dat we moesten bijstellen, was dat Angola onveiliger zou zijn dan Namibië. Dat bleek helemaal niet te kloppen. Angola is arm en de infrastructuur is er beperkt, maar er zijn overal mensen. En net dat was verrassend waardevol: je kon altijd wel iemand aanspreken, iets vragen of op hulp rekenen. Die menselijke aanwezigheid gaf juist een gevoel van geborgenheid dat we niet hadden verwacht.”

Toch is zo’n reis niet voor iedereen weggelegd, benadrukt Titus. “Niet iedereen is er klaar voor, eerlijk gezegd. Een tocht als deze gaat gepaard met veel onvoorspelbaarheid. Je weet ’s ochtends niet waar je ’s middags zult eten, laat staan waar je die avond je tent opslaat. Voor sommige mensen is dat te stresserend, en dat is volkomen begrijpelijk.”

Titus: “Maar wie van avontuur houdt, wie kan leven met onzekerheid en verrassing, die maakt iets mee wat moeilijk te evenaren is. Zeker in Angola, waar nauwelijks betrouwbare informatie te vinden is, word je van minuut tot minuut verrast. Dat is soms zwaar, maar ook precies wat het zo bijzonder maakt. Je moet wel een beetje een plantrekker zijn. Iemand die om kan gaan met ongemak, met gebrek, en die zich tevreden kan stellen met wat een dag en een plek te bieden heeft. Wie dat kan, beleeft een reis die hij niet snel vergeet.”

Wat Titus leerde na 2200 kilometer fietsen door Afrika

De grootste les van de bijzondere reis? Dat was volgens Titus dat je je verwachtingen soms moet laten varen. “Doe water bij de wijn, pas je aan, en luister naar je reisgenoten. Zeker in barre omstandigheden. Als drie pleasers die allemaal nogal conflictvermijdend zijn, is ons dat gelukkig aardig gelukt.”

“En”, vervolgt hij, “laat je ook niet bang maken door mensen die denken iets te weten over een land als Angola. De verhalen die je vooraf hoort, kloppen zelden. En de hitte? Die is een factor, maar geen onoverkomelijke. Als de luchtvochtigheid binnen de perken blijft, kun je zelfs bij 40 graden nog fietsen.”

Benieuwd naar de verhalen van Titus? Luister vanaf 6 juni 2026 naar ‘De weg van Nowak‘.

Rosa liep 7 dagen met 18 kilo op haar rug door rivieren, over bergen en door Noord-Zweden: ‘Tot onweer uitbrak’.

Wat je wilt weten vóór je als vrouw gaat soloreizen (van Afrika tot Brazilië)

Geschreven door Rosa Bertram

Rosa Bertram is oud-hoofdredacteur van BEDROCK, auteur van ‘De magie van reizen’ én journalist op het gebied van bewust leven. Voor BEDROCK schrijft ze over persoonlijke groei, duurzaamheid, gezondheid en (bewust) reizen. Vaak doet ze dat vanuit haar off grid tiny house waar ze zich laat inspireren voor mooie verhalen in de natuur.