Sophie Rietmulder Persoonlijke verhalen Bijgewerkt: 4 mrt 2026, 16:17

Leestijd: 5 minuten

Job van Eunen (46) heeft regelmatig telefoongesprekken met wildvreemden: ‘Ik ben onverzadigbaar nieuwsgierig’

“Iemand zin om te bellen?” Met die simpele vraag én zijn telefoonnummer plaatste spreker en auteur Job van Eunen (46) onlangs een bericht op LinkedIn. Het was vroeg in de ochtend en hij stond op het punt om een uur in de auto te stappen. Zijn idee: wie zin had, kon hem bellen om gewoon even te praten over de dag. 

BEDROCK-redacteur Sophie voelde zich geroepen en belde een paar dagen later op. Waarom doet iemand zo’n oproep? Hoeveel mensen bellen daadwerkelijk? En wat voor gesprekken ontstaan er met iemand die je eigenlijk niet kent?

Al snel blijkt: dit soort spontane telefoontjes leveren soms verrassend persoonlijke gesprekken op.

Hoe het begon

Het begon ongeveer twee jaar geleden, vertelt Van Eunen. Hij moest weer eens een stuk rijden en had zin om te bellen. Dat deed hij sowieso al vaak, maar dan met bekenden. “Ik vind bellen gewoon heel leuk als ik er zin in heb”, zegt hij. Alleen liep hij tegen iets aan: als hij spontaan iemand belde en diegene nam niet op, werd hij later vaak teruggebeld op een moment dat het hem niet meer uitkwam. “Dan denk je: ja, nu hoeft het eigenlijk niet meer. Maar dan voel je je toch een beetje schuldig dat je er geen zin meer in hebt.”

Dus draaide hij het om. In plaats van zelf mensen te bellen, plaatste hij een bericht op LinkedIn met de vraag of iemand hém wilde bellen. “Ik dacht: wat gebeurt er als ik het gewoon omdraai? Dat was zo leuk.” Inmiddels doet hij het ongeveer eens in de vier tot zes weken, altijd op momenten dat hij energie heeft en weet dat hij een stuk moet rijden. De teller staat inmiddels op zo’n vijftig gesprekken. Soms bellen er zelfs meerdere mensen tegelijk na zo’n oproep op LinkedIn.

Van smalltalk naar echte gesprekken

Het eerste telefoontje dat hij kreeg, staat hem nog goed bij. De beller was iemand die hij totaal niet kende. “Dat vond ik juist bijzonder. Iemand leren kennen: wie ben je, waarom bel je, wat doe je eigenlijk?” Die nieuwsgierigheid vormt de basis van zijn gesprekken.

Hij vraagt vaak wat iemand doet, wat iemand leuk vindt aan zijn werk en waarom mensen soms dingen blijven doen waar ze eigenlijk geen plezier uit halen. Hij noemt zichzelf dan ook onverzadigd nieuwsgierig en geeft aan dat hij altijd een uur lang met een grote glimlach achter het stuur zit.

Honderden volgverzoeken

Soms blijven de gesprekken luchtig, maar regelmatig gaan ze ook een stuk dieper. Dat merkte Van Eunen vooral toen hij vorig jaar in meerdere radioprogramma’s over zijn initiatief vertelde. De reacties waren overweldigend: hij kreeg honderden volgverzoeken op LinkedIn en tientallen berichten van mensen die wilden bellen. Uit die gesprekken kwamen verhalen naar boven die soms verrassend persoonlijk waren. Mensen vertelden over gebeurtenissen of gevoelens die ze, zou je denken, niet meteen met een vreemde zouden delen. Niet altijd vrolijke energie, maar wel oprecht.

Volgens Van Eunen is dat minder vreemd dan het lijkt. “Als ik iets weet over geluk, is het dat mensen soms met dingen zitten die ze heel graag willen delen, maar dat dat niet altijd kan met iemand die dichtbij ze staat. In gesprekken met vrienden of familie ontstaat namelijk vaak de neiging om advies te geven. Ik ken de mensen die mij bellen niet, dus wat ik kan doen is luisteren.”

Gesprek over het leven

Tijdens ons interview gebeurt eigenlijk precies dat. Wat begint als een gesprek over zijn bijzondere LinkedIn-berichten, verandert langzaam in een gesprek over het leven. Over opvoeden, ouderschap, keuzes maken. Zonder dat het gepland is, vertel ik ineens ook van alles over mijn eigen leven. Het voelt niet meer als een interview, maar eerder als een gesprek dat zich vanzelf ontwikkelt. En precies daardoor wordt ook duidelijk waarom mensen hem bellen.

Van Eunen begint zijn telefoongesprekken meestal met een simpele vraag: waarom bel je eigenlijk? Van daaruit ontvouwt het gesprek zich vanzelf. Wat houdt iemand bezig, waar ligt iemands energie, waar worstelt iemand mee? “Ik luister zonder oordeel, maar ik ben wel nieuwsgierig. Juist die combinatie maakt dat gesprekken snel persoonlijk worden.”

Soms duurt een gesprek gewoon langer

Wat als het gesprek nog niet klaar is, maar hij eigenlijk al uit de auto moet? Dan wacht hij gewoon even. “Ik heb mijn leven vrij ingericht, dus ik reken altijd ruim de tijd.” Als iemand midden in een persoonlijk verhaal zit, vindt hij het geen probleem om ergens wat later te zijn. “Als iemand zijn ziel en zaligheid blootlegt, kan ik ook wel ergens te laat komen. Mensen met wie ik werk snappen dat.”

Sommige bellers melden zich later nog eens. Af en toe ontstaat er zelfs langdurig contact of eenvriendschap. “Dan moet ik soms wel even vragen: welke leuke problemen had je ook alweer?”, zegt hij lachend. Uiteindelijk draait het voor hem vooral om het begrijpen van mensen, of zoals hij zelf zegt: “Ik vind het leuk om dingen te doorgronden.”

Nieuwsgierig zijn naar de wereld

Die nieuwsgierigheid beperkt zich niet tot telefoongesprekken. Ook in het dagelijks leven spreekt hij soms spontaan mensen aan. Zo raakte hij eens in gesprek met een man van wie hij dacht dat hij misschien geen vaste woonplek had. In plaats van aannames te doen, besloot hij gewoon het gesprek aan te gaan. De man vertelde dat hij het heerlijk vond om buiten te slapen. “Hij zei: veel mensen willen alleen maar geld verdienen en komen er later achter dat het in de natuur veel leuker is. Ik woon er gewoon.”

Voor Van Eunen was het een reminder van hoe snel we verhalen invullen voor anderen. Door simpelweg nieuwsgierig te blijven, ontstaat vaak een heel ander beeld. Wat hij mensen wil meegeven is dan ook verrassend eenvoudig: “Als je een leuk leven wil hebben, wees nieuwsgierig. En misschien nog belangrijker: doe wat je enthousiast maakt.”

Aan de andere kant van de tafel: Britt (29) kreeg therapie, in plaats van het te geven als psycholoog