Sophie Rietmulder Maatschappij vandaag, 12:27

Leestijd: 3 minuten

Emma (34) durft geen tweedehands cadeaus te geven: ‘Bang dat mensen het raar vinden’

In Het Dilemma duiken we wekelijks in de kleine en grote worstelingen van duurzaam en bewust leven. Want hoe graag we ook betere keuzes willen maken, gemak, sociale verwachtingen en oude patronen zitten ons vaak in de weg. Deze week: het dilemma van Emma (34).

Emma probeert bewuster te leven en koopt voor zichzelf bijna alleen nog tweedehands dingen. Maar zodra er een verjaardag of feestje op de agenda staat, begint ze te twijfelen. Want kun je eigenlijk wel een tweedehands cadeau geven? Of voelt dat voor de ontvanger toch minder speciaal?

Het dilemma van Emma: tweedehands cadeaus geven

Emma (34): “Ik probeer al een paar jaar bewuster te leven. Minder spullen kopen, vaker tweedehands shoppen en beter nadenken voordat ik iets nieuws aanschaf. Dat lukt eigenlijk best goed. Voor mezelf koop ik bijna niets meer nieuw.

Maar zodra er een verjaardag, housewarming of babyshower op de agenda staat, begin ik toch te twijfelen. Dan voel ik ineens de druk om iets nieuws te kopen. Alsof een cadeau pas echt een cadeau is als het net uit de winkel komt.

Cadeaus moeten ‘nieuw’ zijn

Voor mezelf vind ik het heel normaal om tweedehands spullen te kopen. Ik scoor regelmatig mooie dingen op Vinted of in een kringloopwinkel. Soms zelfs dingen die nog helemaal nieuw zijn.

Maar als ik een cadeau voor iemand anders zoek, voelt dat anders. Dan denk ik: vinden ze het niet raar als het tweedehands is? Alsof het dan minder speciaal is. Toch weet ik dat dit gevoel eigenlijk vooral is aangeleerd.

Veel tweedehands spullen zijn nauwelijks gebruikt. Soms zitten de kaartjes er zelfs nog aan. In theorie is er dus niets mis mee. Maar toch voelt een cadeautje uit een winkel vaak ‘veiliger’.

De kringloop vol cadeaus

Dat gevoel werd onlangs extra duidelijk, toen ik in een kringloopwinkel liep. Daar zag ik een prachtige keramieken schaal die perfect zou zijn voor een vriendin van mij. Echt precies haar stijl. Maar ik twijfelde meteen: kan ik dit wel geven? Straks denkt ze dat ik er weinig moeite voor heb gedaan, terwijl tweedehands shoppen vaak juist extra veel moeite kost.

Uiteindelijk legde ik de schaal toch terug in het rek. Een paar dagen later kocht ik online een nieuw cadeau voor haar. Terwijl ik wéét dat dat niet duurzamer of beter is.

Duurzaam leven versus sociale verwachtingen

We vinden het heel normaal om tweedehands voor onszelf te kopen, maar bij cadeaus gelden ineens andere regels. Terwijl het eigenlijk heel logisch zou zijn om ook daar bewuster mee om te gaan.

Tegelijkertijd wil ik ook niet dat een cadeau ongemakkelijk voelt. Een cadeau moet leuk zijn om te geven én om te krijgen. Als iemand denkt dat ik iets ‘uit de kringloop heb geplukt’, voelt dat misschien toch anders.”

Haar vraag: hoe duurzaam kun je zijn als het om cadeaus gaat? Kan een tweedehands cadeau net zo waardevol zijn als iets nieuws uit de winkel, of voelt dat voor veel mensen toch minder speciaal?

Wat vind jij van dit dilemma?

Herken jij dit dilemma, of worstel je met iets soortgelijks? We zijn benieuwd hoe jij hiermee omgaat en welke keuzes jij maakt. Deel je gedachten op onze Facebook- of Instagrampagina en misschien help jij iemand anders weer een stapje verder richting bewuster leven.

Lees ook: Het Dilemma: David (42) heeft een dilemma: ‘Mijn baan draagt bij aan vervuiling’