Sophie Rietmulder Betere wereld vandaag, 08:19

Leestijd: 2 minuten

Elise (31) en haar partner denken anders over duurzaamheid: ‘Mijn overtuigingen boeien hem niet’

In Het Dilemma duiken we wekelijks in de kleine en grote worstelingen van duurzaam en bewust leven. Want hoe graag we ook betere keuzes willen maken, het wordt een stuk lastiger als je omgeving daar anders in staat. Deze week: het dilemma van Elise (31).

Elise woont net samen met haar partner en merkt dat hun levensstijl ineens verder uit elkaar ligt dan ze dacht.

Het dilemma van Elise: duurzaam samenleven

Elise (31): “Ik wist wel dat we verschillen hadden als het gaat om duurzaamheid, maar nu we samenwonen valt het pas echt op.

Ik let best op wat ik doe: ik eet grotendeels plantaardig, probeer zo min mogelijk plastic te gebruiken en koop vaak tweedehands. Hij… totaal niet. Hij bestelt zonder na te denken, eet veel vlees, en laat gerust alles aanstaan. Het boeit hem gewoon niet zoveel.

Kleine irritaties worden groot

In het begin dacht ik: ach, dat hoort erbij. We zijn nu eenmaal anders. Maar nu merk ik dat het me steeds vaker irriteert. Dan zie ik weer een pakketje binnenkomen en denk ik: moet dit nou? Of hij zet zonder na te denken de verwarming hoger terwijl het raam openstaat.

Het zijn kleine dingen, maar ze stapelen zich op. En ik merk dat ik er in mijn hoofd steeds meer mee bezig ben.

Niks zeggen of toch het gesprek aangaan?

Het lastige is: ik durf er eigenlijk niet zoveel van te zeggen. Ik wil de sfeer niet verpesten, want verder is het gewoon heel gezellig tussen ons.

Ik ben bang dat ik zeikerig overkom of dat het ineens een discussie wordt. Alsof ik hem iets opleg of beter weet. Dat wil ik ook niet zijn. Maar tegelijkertijd voelt het ook niet goed om er niks van te zeggen. Het schuurt gewoon.

Waar ligt de grens?

Soms vraag ik me af: hoe belangrijk vind ik dit eigenlijk? Is dit iets waar je concessies in doet als je samen bent?

Ik weet ook dat niet iedereen hetzelfde hoeft te denken of te doen. Maar dit gaat wel over iets wat ik belangrijk vind. En ik merk dat ik het lastig vind om daarin mijn grens te bepalen zonder dat het meteen ‘gedoe’ wordt.”

Haar vraag: laat je het los of spreek je je uit? En hoe doe je dat zonder dat het een strijd wordt?

Wat vind jij van dit dilemma?

Herken jij dit dilemma, of worstel je met iets soortgelijks? We zijn benieuwd hoe jij hiermee omgaat en welke keuzes jij maakt. Deel je gedachten op onze Facebook- en Instagrampagina, misschien help jij iemand anders weer een stapje verder richting bewuster leven.

Lees ook: Als minimalisme te ver gaat: ‘Ik heb te veel weggedaan’