Sophie Rietmulder Maatschappij Bijgewerkt: 4 mrt 2026, 16:18

Leestijd: 2 minuten

David (42) kampt met een dilemma: ‘Mijn inkomen is afhankelijk van iets waar ik kritiek op heb’

In Het Dilemma duiken we wekelijks in de kleine en grote worstelingen van duurzaam en bewust leven. Want hoe graag we ook betere keuzes willen maken, gemak, sociale verwachtingen en oude patronen zitten ons vaak in de weg. Deze week: het dilemma van David (42).

Een droombaan, een goed salaris en eindelijk financiële rust. Maar wat als je nieuwe werkgever indirect samenwerkt met de fossiele industrie? Kun je van binnenuit verandering brengen, of houd je vooral een systeem in stand waar je eigenlijk kritisch op bent?

Het dilemma van David: werken voor een ‘grijs’ bedrijf

David (42): “Ik heb na jaren freelancen eindelijk een vast contract aangeboden gekregen. Goed salaris, fijne collega’s, inhoudelijk uitdagend werk. Alles klopt. Alleen… het bedrijf werkt ook voor grote energiebedrijven, waaronder partijen die nog volop in olie en gas zitten.

Officieel doen wij communicatie en strategie. We ‘helpen bij de energietransitie’, zeggen ze. Maar een deel van de omzet komt nog steeds uit fossiele projecten. En dat schuurt.“

Kan ik impact maken van binnenuit?

“Mijn vrienden reageren verdeeld. Sommigen zeggen: juist goed, dan zit er tenminste iemand met een kritisch bewustzijn aan tafel. Anderen vinden het hypocriet. ‘Je kunt niet én tegen fossiel zijn én eraan verdienen’, zei iemand.

Mijn ouders kijken er vooral praktisch naar. Zij zien stabiliteit, pensioenopbouw, zekerheid. Na jaren onzekerheid voelt dat ook voor mij als een opluchting.

Ik merk dat ik het naar mezelf probeer goed te praten. Dat ik denk: als ik hier werk, kan ik misschien duurzame projecten meer aandacht geven. Maar is dat echt zo, of vertel ik mezelf dat om het comfortabel te maken?”

Idealistisch blijven of realistisch worden?

“Ik leef verder best bewust. Ik eet grotendeels plantaardig, vlieg nauwelijks en koop weinig nieuws. Het voelt gek als mijn inkomen dan indirect afhankelijk is van iets waar ik kritiek op heb.

Tegelijkertijd: bijna geen enkel groot bedrijf is volledig ‘schoon’. Waar trek je de grens? Moet je alleen nog maar werken voor 100 procent duurzame organisaties? En wat als die banen schaars zijn of minder goed betalen?

Soms denk ik: misschien is dit gewoon volwassen worden. Dat de wereld niet zwart-wit is. Maar ik ben ook bang dat dit het begin is van langzaam opschuivende grenzen.”

Zijn vraag: kun je meewerken aan een imperfect systeem zonder je waarden te verliezen? Hoe maak je een keuze tussen idealen en zekerheid?

Wat vind jij van dit dilemma?

Herken jij dit dilemma, of worstel je met iets soortgelijks? We zijn benieuwd hoe jij hiermee omgaat en welke keuzes jij maakt. Deel je gedachten op onze Facebook- en Instagrampagina, misschien help jij iemand anders weer een stapje verder richting bewuster leven.

Lees ook: Het Dilemma: Noor (34) heeft een dilemma: ‘Ik wil duurzaam trouwen’