Sophie Rietmulder Maatschappij Vandaag, 07:48

Leestijd: 3 minuten

Bente (34) wil bewuster leven, maar haar omgeving houdt er geen rekening mee: ‘Ik wil geen moraalridder zijn’

In Het Dilemma duiken we wekelijks in de kleine en grote worstelingen van duurzaam en bewust leven. Want hoe graag we ook betere keuzes willen maken, gemak, sociale verwachtingen en oude patronen zitten ons vaak in de weg. Deze week: het dilemma van Bente (34).

Bewust leven stopt niet bij wat je koopt of eet. Het raakt ook aan hoe je omgaat met anderen. Met familie, vrienden, collega’s. Soms is dat precies de plek waar het wringt, want wat als je omgeving een stuk minder bewust leeft dan jij?

Het dilemma van Bente: bewust leven zonder de sfeer te verpesten

Bente (34) woont samen en heeft een grote vriendengroep. “Ik probeer al een paar jaar bewuster te leven. Minder vlees eten, minder spullen kopen, letten op waar mijn geld naartoe gaat. Het voelt goed, het past bij me. Maar zodra ik met anderen ben, wordt het ingewikkeld.

Dat begint vaak bij etentjes. Als ik zeg dat ik vegetarisch eet, krijg ik meteen reacties van vrienden en familie. ‘Ach joh, eentje kan toch wel?’ of ‘Doe niet zo moeilijk.’ Het is nooit kwaad bedoeld, maar ik voel me meteen de spelbreker.”

‘Ik wil geen moraalridder zijn’

“Hetzelfde geldt voor cadeaus. Ik geef het liefst iets tweedehands of een ervaring, maar in mijn familie is nieuw en groot de norm. Als ik daarin afwijk, krijg ik opmerkingen. Dan denk ik: ben ik nu lastig? Ik wil ook geen moraalridder zijn en anderen vertellen wat ze wel en niet moeten doen.

Ik merk dat ik mezelf steeds vaker inhoud. Ik zeg niet meer waarom ik iets doe. Ik pas me aan. Eet soms toch vlees, neem een cadeau aan dat ik eigenlijk niet wil, bestel iets dat ik normaal laat liggen. Gewoon om het gezellig te houden. Maar dat knaagt, want dan voelt het alsof ik mijn eigen waarden parkeer om niemand te storen.”

Sociale momenten als mijnenveld

“Feestjes zijn het lastigst. Vliegvakanties, nieuwe auto’s, grote shopdagen, het komt allemaal voorbij in gesprekken. Als ik daar iets van vind, hou ik mijn mond. Ik wil geen preek houden. Maar meedoen met juichen voelt ook niet eerlijk.

Achteraf komt de twijfel. Had ik iets moeten zeggen? Of is dat betweterig? Waar ligt de grens tussen trouw blijven aan jezelf en rekening houden met anderen?”

Dilemma tussen aanpassen en afbakenen

“Inmiddels probeer ik een middenweg te vinden. Ik leg mijn keuzes alleen uit als iemand er echt naar vraagt. En ik probeer mild te zijn, naar anderen en naar mezelf. Maar makkelijk is het niet.

Soms wou ik dat bewust leven iets was wat je alleen deed. Maar het raakt nu eenmaal alles, ook je relaties.”

Haar vraag: hoe blijf je trouw aan je waarden zonder anderen voor het hoofd te stoten?

Wat vind jij?

Herken jij dit dilemma, of worstel je met iets soortgelijks? We zijn benieuwd hoe jij hiermee omgaat en welke keuzes jij maakt. Deel je gedachten op onze Facebook- en Instagrampagina, misschien help jij iemand anders weer een stapje verder richting bewuster leven.

Lees ook: Het Dilemma: Laura (38) wil minder afval produceren, maar haar gezin werkt niet mee: ‘In mijn hoofd is zero waste haalbaar, in mijn keuken totaal niet’