Sophie Rietmulder Maatschappij Vandaag, 07:40

Leestijd: 3 minuten

Laura (38) wil minder afval produceren, maar haar gezin werkt niet mee: ‘In mijn hoofd is zero waste haalbaar, in mijn keuken totaal niet’

In Het Dilemma duiken we wekelijks in de kleine en grote worstelingen van duurzaam en bewust leven. Want hoe graag we ook betere keuzes willen maken, gemak, sociale verwachtingen en oude patronen zitten ons vaak in de weg. Deze week: het dilemma van Laura (38).

Minder afval produceren: we willen het allemaal, maar er komt toch heel wat bij kijken. Herbruikbare zakjes, geen onnodige verpakkingen, bewust boodschappen doen. Op Instagram ziet het er strak en haalbaar uit. In de praktijk blijkt het lastiger, vooral als je niet alleen woont.

Het dilemma van Laura: duurzaam willen leven in een gezin

Laura (38) woont samen met haar partner en twee jonge kinderen. “Ik ben degene die zich bezighoudt met duurzaamheid”, vertelt ze. “Ik lees erover, probeer dingen uit en wil echt minder afval produceren. Toen ik begon, was ik nog enthousiast: geen plastic tasjes meer, herbruikbare broodtrommels en bekers, afval scheiden.

Maar al snel liep ik tegen grenzen aan. Mijn partner vindt het allemaal prima, zolang het niet te veel gedoe is. En mijn kinderen denken vooral aan wat snel en lekker is. Chipszakken, knijpfruit, losse verpakkingen: voor je het weet zit de prullenbak weer vol.”

‘Waarom moet ík overal achteraan?’

“En wat het ergste is, is dat de verantwoordelijkheid vaak op mijn schouders terechtkomt. Ik ben degene die herinnert aan het scheiden van afval, die lege verpakkingen uit schooltassen vist en die discussies voert in de supermarkt. Soms voelt dat best scheef. Waarom ben ik hier zo mee bezig en de rest niet?

Steeds vaker twijfel ik, of ik hier wel mee door moet gaan. Heeft het zin wat ik doe, als de rest niet meebeweegt? Of ben ik vooral mezelf aan het uitputten? Tegelijk wil ik niet opgeven. Ik vind het belangrijk wat ik mijn kinderen meegeef. Maar ik wil ook geen politieagent in mijn eigen huis zijn.”

Gemak wint het vaak

“Aan de andere kant begrijp ik ook dat zo’n extra taak lastig is. We hebben allemaal drukke dagen. Na werk en school wil je gewoon dat het loopt. Duurzame keuzes kosten vaak net wat meer tijd. Zelf koken, verpakkingen vermijden, vooruitdenken. Dat lukt niet altijd.

Als ik dan toch voor gemak kies, voel ik me schuldig. Dan denk ik: daar ga ik weer, met mijn goede voornemens. Maar streng zijn werkt ook niet, dan wordt het alleen maar ongezellig.”

Tussen idealen en leefbaarheid

“Inmiddels ben ik m’n verwachtingen aan het bijstellen. Misschien hoeft het niet perfect. Misschien is het al winst als we íets bewuster worden. Ik focus nu op wat haalbaar is: minder wegwerp, beter scheiden, af en toe uitleggen waarom iets belangrijk is.

Misschien snappen mijn kinderen het later beter. En misschien groeit mijn partner mee. Maar de twijfel blijft. Hoeveel kun je vragen van anderen? En wanneer laat je het los?”

Haar vraag: hoe leef je duurzaam samen, als niet iedereen dezelfde motivatie heeft?

Wat vind jij?

Herken jij dit dilemma, of worstel je met iets soortgelijks? We zijn benieuwd hoe jij hiermee omgaat en welke keuzes jij maakt. Deel je gedachten op onze Facebook- en Instagrampagina, misschien help jij iemand anders weer een stapje verder richting bewuster leven.

Lees ook: Het Dilemma: ‘Ik wil duurzamer leven, maar wel blijven vliegen’