Sophie Rietmulder Betere wereld vandaag, 13:23

Leestijd: 7 minuten

Esther (54) trotseerde 3 hittegolven tijdens haar wandeltocht van 3000 kilometer, gedurende vijf maanden: ‘Ik voelde me sterk’

Bijna 3000 kilometer wandelen, drie hittegolven en vijf maanden onderweg. Esther Lapère (54) liep met vriendin Adriana Stam naar Lissabon voor het Braziliaanse regenwoud. De tocht leverde ruim 107.000 euro op én een belangrijke levensles. “Ik wilde bewust iets teruggeven aan de natuur”, vertelt Esther aan BEDROCK.

Op 31 mei trok Esther haar wandelschoenen aan voor een avontuur dat haar leven vijf maanden lang zou bepalen. Samen met vriendin Adriana begon ze aan een tocht van Nederland naar Lissabon. Het oorspronkelijke doel? 2600 kilometer wandelen, dezelfde afstand als de lengte van het herbebossingstraject waarvoor ze geld wilde inzamelen. Uiteindelijk werd het bijna 3000 kilometer.

Waarom Esther 3000 kilometer wilde lopen voor het regenwoud

Met haar initiatief Hike4Nature wilde Esther aandacht vragen voor het werk van de Black Jaguar Foundation, een stichting die zich inzet voor het herstel van de Araguaia Biodiversiteitscorridor in Brazilië. Esther is al tien jaar vrijwilliger bij de organisatie en bezocht het project meerdere keren.

“Je ziet daar met eigen ogen wat er gebeurt. Het gaat niet alleen om het planten van bomen, maar ook om de mensen die in die gebieden leven. Zij verzamelen bijvoorbeeld zaden en kunnen daardoor een inkomen verdienen. Het gaat om het hele plaatje.”

Voor Esther is het beschermen van de natuur ook iets persoonlijks. “Ik heb een zoon van 19 en ik vind het belangrijk dat hij, zijn kinderen en toekomstige generaties op een gezonde planeet kunnen leven. Ik wil daar zelf een steentje aan bijdragen, ook al is het misschien klein.”

25 kilometer per dag: zo hielden Esther en Adriana hun wandeltocht vol

Het idee voor de wandeltocht ontstond vanuit haar liefde voor de natuur. “Ik houd van buiten zijn, van wandelen en van gezond bezig zijn. Toen dacht ik: hoe kan ik dat inzetten voor dit project?”

De keuze viel uiteindelijk op Lissabon. Niet alleen vanwege de afstand, maar ook omdat Esther en Adriana onderweg gebruik konden maken van eeuwenoude pelgrimsroutes. Dat betekende wel dat ze regelmatig extra kilometers moesten maken.

Ook het vinden van een slaapplek bleek soms een behoorlijke uitdaging. In Nederland en België konden de vriendinnen nog terecht bij mensen thuis, maar in Noord-Frankrijk werd dat een stuk ingewikkelder.

“Daar waren op sommige plekken helemaal geen hotels of hostels. Gelukkig reisden vrienden van ons met een camperbusje mee in Noord-Frankrijk. Zij hadden tenten voor ons meegenomen, zetten die iedere dag op en kookten voor ons. Wij liepen zo’n 25 kilometer per dag. Zonder hun hulp hadden we het niet gered.”

Bijna tot Parijs konden de vrouwen op die ondersteuning rekenen. Daarna moesten ze steeds opnieuw uitzoeken welke routes begaanbaar waren en waar ze konden overnachten. Pas in Spanje werd het gemakkelijker. “Daar kwamen we op de pelgrimsroutes langs de kust terecht. Alles is daar ontzettend goed georganiseerd, met heel veel hostels.”

Tekst gaat verder na afbeelding

Wat 153 dagen wandelen Esther leerde over haar eigen grenzen

Vijf maanden lang vrijwel iedere dag wandelen klinkt als een flinke fysieke en mentale uitdaging. Toch kijkt Esther vooral met een positief gevoel terug op de reis. “Ik vond het echt een cadeau dat ik vijf maanden mocht wandelen voor zo’n mooi doel. Ik voelde me fysiek en mentaal heel goed. Dat gaf me veel vertrouwen.”

Natuurlijk waren er ook pittige momenten. Zo veranderde het landschap na Parijs behoorlijk. “De eerste maand was het allemaal vrij vlak, maar daarna werd het steeds heuvelachtiger. Dat kon best zwaar zijn.”

Toch leerde de tocht haar vooral een belangrijke levensles: grote doelen worden een stuk haalbaarder als je ze opknipt in kleine stappen. “Ik dacht niet voortdurend: ik moet helemaal naar Lissabon. Eerst dacht ik: ik moet naar België. En daarna keek ik weer verder. Als je iets in kleine stukjes verdeelt, wordt het overzichtelijk en lukt het gewoon. Je kunt veel meer dan je denkt!”

Ook het buitenleven deed haar goed. “Mensen zeggen weleens dat de natuur helend werkt. Dat heb ik echt ervaren. Ik voelde me ontzettend fit en sterk. In Nederland heb ik regelmatig hoofdpijn, maar tijdens de wandeltocht had ik daar helemaal geen last van.”

Drie hittegolven en bosbranden: de zwaarste momenten onderweg

Esther en Adriana hadden tijdens hun lange tocht nauwelijks regen. “Van de 153 dagen hebben we maar zes dagen regen gehad. Daartegenover stonden wel drie hittegolven.”

Onderweg werden de vrouwen bovendien geconfronteerd met de kwetsbaarheid van de natuur. In Frankrijk moesten ze hun route aanpassen vanwege bosbranden. “Dan zie je met eigen ogen wat de gevolgen van de opwarming van de aarde kunnen zijn. We werden onderweg eigenlijk geconfronteerd met precies datgene waarvoor we aan het wandelen waren.”

Volgens Esther is het belangrijk dat mensen beseffen dat de gevolgen van ontbossing en klimaatverandering niet beperkt blijven tot gebieden ver van Nederland. “Wat er in het Amazonegebied gebeurt, heeft ook effect op wat er in Europa gebeurt. Het voelt misschien als een ver-van-je-bed-show, maar dat is het niet. Ik hoop dat dat besef bij steeds meer mensen doordringt.”

Tekst gaat verder na afbeelding

Van een huwelijksaanzoek tot een verhaal over Oekraïne: bijzondere ontmoetingen

Naast de natuur maakten vooral de ontmoetingen onderweg veel indruk. Op de pelgrimsroutes kwamen Esther en Adriana wandelaars van over de hele wereld tegen, ieder met een eigen verhaal.

Zo ontmoetten ze in Spanje een Amerikaans stel dat dezelfde route liep. “Omdat je steeds in dezelfde hostels overnacht, kom je elkaar telkens weer tegen. Uiteindelijk hebben we zes weken samen gereisd. Op een gegeven moment vroeg hij haar onderweg ten huwelijk.”

Maar niet alle verhalen waren even vrolijk. Zo raakte Esther in gesprek met een Engelse jongen die de route eigenlijk samen met een vriend had willen lopen. Die vriend was echter omgekomen in Oekraïne. De jongen besloot de tocht alsnog te maken, ter nagedachtenis aan hem.

Ook ontmoette ze iemand die al dertig jaar over dezelfde pelgrimsroutes wandelt en onderweg afval opruimt. “Je ontmoet zoveel verschillende mensen, vanuit de hele wereld. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.”

Daarnaast kreeg Esther veel steun van vrienden en familie, die regelmatig langskwamen om een stuk mee te wandelen. “Daar keek ik echt naar uit. Zij haalden ook geld op en hielpen om aandacht te vragen voor ons doel. We hebben zoveel support gekregen, dat was heel bijzonder.”

Na 153 dagen wachtte Esthers zoon haar op in Lissabon

Na 153 dagen wandelen kwam dan eindelijk het moment waarop Esther en Adriana Lissabon bereikten. Een moment dat Esther niet snel zal vergeten.

Bij de finish stonden familieleden, vrienden en haar 19-jarige zoon hen op te wachten. Er was een groot spandoek met foto’s van de twee wandelaars en zelfs een Braziliaanse band die voor muziek zorgde. “Ze liepen de laatste kilometer met ons mee. Daarna was er een borrel en werden er speeches gehouden. Het was echt een feestelijk moment. Ik dacht alleen maar: we zijn er gewoon!”

Pas toen drong goed tot haar door wat ze had gepresteerd. “Ik besefte ineens: ik ben hier gewoon helemaal naartoe gelopen! Dat is zo’n gek gevoel.” Vooral de terugreis maakte het contrast duidelijk. “We vlogen terug naar Nederland en dat duurde maar drie uur. Terwijl wij er vijf maanden over hadden gedaan om diezelfde afstand te lopen. Dat is toch bizar?”

Tekst gaat verder na afbeelding

Ruim 107.000 euro opgehaald voor natuurherstel in Brazilië

Met Hike4Nature hoopte Esther 100.000 euro op te halen voor de Black Jaguar Foundation. Dat doel werd ruimschoots gehaald: de teller kwam uit op meer dan 107.000 euro.

Toch draait het voor Esther niet alleen om het geld. Ze hoopt vooral dat haar verhaal anderen aan het denken zet over het belang van natuurherstel.

“Deze ecosystemen zijn ontzettend belangrijk. Denk aan water, medicijnen en het klimaat. Als we doorgaan zoals we nu bezig zijn, gaat het de verkeerde kant op. We moeten zorgen voor een gezonde planeet voor de generaties na ons.”

En voor mensen die zelf dromen van een groot avontuur, maar de stap nog niet durven te zetten, heeft Esther een duidelijke boodschap: “Gewoon doen! Ga ervoor. Het is altijd spannend om een groot, ambitieus doel te hebben. Maar juist daar zit de meeste groei en uitdaging. Daar krijg je nooit spijt van.”

Meer informatie over het initiatief is te vinden op Hike4Nature en op Black Jaguar Foundation.

Geschreven door Sophie Rietmulder

Sophie schrijft al jaren over het leven, de liefde en alles wat de moderne vrouw bezighoudt — zolang het maar persoonlijk en herkenbaar is. BEDROCK is daarbij geen uitzondering: ze schrijft verhalen die dicht bij het leven staan, actueel zijn en altijd vanuit een persoonlijk perspectief.