Zero waste leven is… je eigen deodorant én wormenhotel maken (update #3)

Tijdens De Zero Waste Challenge in september maken we bij Bedrock zo min mogelijk afval en is het gebruiken van wegwerpplastic strikt verboden. De eerste 2 weken gingen ondanks een goede voorbereiding met de nodige horten en stoten. Deze week stak ik de handen uit de mouwen en maakte ik mijn eigen deodorant én bouwde een heus wormenhotel. 

Inmiddels is het een tweede natuur om gewapend met een linnen broodtasje, glazen potje en m’n hypermoderne waterfles de deur uit te gaan.

Nog steeds geen keukenprinses

Toch liep het met de goede voornemens van vorige week om deze week écht meer te gaan koken en meal preppen om meer hongerige lunchpauzes te voorkomen, iets anders af. Het tegenovergestelde gebeurde: ik at de hele week welgeteld één keer thuis. Andere avonden at ik buiten de deur – reuze gezellig, maar dat betekende wel dat ik de rest van de week geen voorbereide lunch had en met mijn handen in het haar stond bij de alles-in-plastic-verpakte-lunch op werk.

Op de fiets naar de Turkse supermarkt

Met mijn tupperware bakje in de aanslag fietste ik een blokje om langs de Turkse supermarkt en kocht 500 gram hummus (ook die had ik nog steeds niet zelf gemaakt dankzij mijn 2 kapotte blenders), 2 avocado’s en 1 kakifruit. Het kostte me € 1,55 en niks was verpakt!

In een broodzakje nam ik 2 bruine broodjes mee. Liever zou ik mijn-nog-steeds-niet-zelfgemaakte crackers eten, maar door de hectiek van het weekend was ook dat er niet meer van gekomen. Stiekem vond ik dat niet erg, want was het heerlijk om langs de Turkse supermarkt te gaan en álles onverpakt te kopen. Bij een normale supermarkt is dat wel andere koek. Hoewel de eigenaar van de winkel in eerste instantie vreemd opkeek toen ik mijn tupperware bakje tevoorschijn toverde om de hummus in te stoppen, was hij ook trots op me toen ik vertelde dat ik ook voor het brood geen zakje hoefde.

groenten en compostwormen in een zak

Zelf een wormenhotel maken

Twee dagen later ging de bel, mijn wormen voor het wormenhotel dat ik ging bouwen, werden afgeleverd. Omdat ik in de stad woon en geen tuin heb, is er geen ruimte om zelf een composthoop aan te leggen. Dus kocht ik 3 bakken én bestelde ik speciale compostwormen. Zij zouden vanaf vandaag mijn groene afval gaan opeten. Redelijk zenuwachtig opende ik de doos, daarin zat een grote zak aarde met zeker een stuk of 10 dikke vette, bewegende wormen. Mijn nieuwe huisdieren: schattig en een beetje vies tegelijkertijd.

Als het goed is eten deze kleine beestjes binnen een aantal maanden al een hele hoop van mijn groene afval op, dat gaat dus een stuk sneller dan een composthoop. Soms duurt het wel een jaar voordat het gft-afval daarin is verdwenen. Als je een wormenhotel wilt maken, boor je in twee van de bakken gaatjes waardoor de beestjes zich naar boven wurmen (ha ha) als de voedselresten in die bak op zijn. Helaas snapte ik niet precies hoe de boor werkte en bleef hij al bij het boren van het eerste gaatje vast zitten in de plastic doos. Fijn. Ik besloot het probleem voor nu even te negeren en later om hulp te vragen.

wormen in een bak

De wormen stopte ik alvast in hun eerste verblijf en voedde ze de overblijfselen van een avocado. Trots liet ik ze achter. De volgende ochtend nam ik een kijkje en kon ze niet vinden. Na wat geploeter in de aarde vond ik er één, hij bewoog niet veel. Ze sliepen vast nog en vanavond zouden ze wat extra eten krijgen.

Zelf huidproducten maken

Het leuke van mijn zero waste avontuur is dat ik ineens merk hoeveel je zelf kan maken. Ik ben al een paar jaar aan de slag met het in elkaar flansen van m’n eigen shampoo’s en lippenbalsem, maar dat ik laatst ineens zelf óók kokosmelk maakte, was ik best verbaasd over.

Zero Waste Challenge update #2: van stress op kantoor tot onverwacht bezoek

Deze week volgde ik daarom enthousiast een workshop van DIY Soap en Het Zero Waste Project ‘je eigen beautyproducten maken’. Met allerlei natuurlijke producten maakten we een gezichtsscrub en deodorant. Ik koos voor een scrub op basis van havermout gemixt met wat suiker voor een kalmerende werking en mengde het met rozenblaadjes, kokosolie en twee essential oils. De ylang ylang olie in combinatie met mandarijn is een perfecte zware, maar frisse geur voor op je gezicht.

Toch was de homemade deodorant mijn favoriete product. Het werkt écht, zelfs huiverige zero wasters schijnen helemaal gek te zijn op de deodorant zodra ze het gebruiken, verzekerde zero waste-expert Jessie Kroon mij. Ik was erg benieuwd. Met wat bakpoeder, kokosolie, maizena en heerlijke frisse etherische olies van limoen en citroen (die werken anti-bacterieel), had ik binnen no time een natuurlijke deodorant. En hij rook héérlijk.

gezichtproducten in glazen potjes

Zero waste leven kan niet in één maand

Toch vind ik het lastig om te oordelen over een zero waste lifestyle op de korte termijn. Mijn oude shampooflessen heb ik immers nog en in mijn keukenkastje staan nog steeds plastic producten die nog niet op zijn, maar ik ook niet wil weggooien. Ik denk dat het aannemen van een lifestyle meer tijd kost als je je er echt helemaal aan over wilt geven.

Wél heb ik voor m’n gevoel de moeilijkste dingen als koken, eten, vrienden zien en daten al overleefd. Maar toch, het voelt nog een beetje als een spek en bonen ronde, maar wel een héle leuke.

Hoe verloopt jouw Zero Waste Challenge? Of heb jij vragen? Doe mee via #plasticdieet! Volg alle updates in onze Facebook groep. We delen er tips en verhalen over de challenge en je kan er al je vragen en opmerkingen kwijt.

Meer lezen over De Zero Waste Challenge?

Reageer op artikel:
Zero waste leven is… je eigen deodorant én wormenhotel maken (update #3)
Sluiten