Zero waste én in de stad wonen. Hoe doe je dat? Het is makkelijker dan je denkt!

Een maand lang geen of zo min mogelijk afval maken, dat kan toch niet zo moeilijk zijn? Vol goede moed ging ik op ‘plastic dieet’ en probeerde naast plastic, óók al het onnodige, andere afval te te vermijden: hello Zero Waste Challenge. Dit leerde ik (millennial die gewend is aan de gemakken van het stadse leven) over het leven zonder afval. Voor eventjes dan.

“Oh, dat doe ik wel even”, dacht ik. M’n optimisme kwam goed van pas deze maand, want makkelijk was het niet. Of dat aan de challenge of mijn slechte plan- en kookskills ligt, even in het midden gelaten.

490 kilo per jaar aan afval: dat kan minder

Wist je dat je per jaar gemiddeld 490 kilo aan afval produceert? En dat 50 procent van het afval dat in de oceanen rondzwemt wegwerpafval is? Ik schrok me een plastic hoedje van de cijfers: dat moet toch minder kunnen?

Hoe goed het ook is om afval te recyclen, is het niet een stuk effectiever om in eerste instantie minder afval te maken in plaats van lukraak verpakking na verpakking te openen en dan te hopen dat het goed gerecycled wordt? Dus bliezen we De Zero Waste Challenge in het leven. Dit zijn de lessen die ik leerde van een hele maand amper afval maken.

Het kan: zelfs 4-hoog in de stad zonder tuin

“Zero waste leven is een streven, maar haalbaar is het in deze maatschappij niet. Wél kan je plastic zoveel mogelijk vermijden en het afval dat je maakt, weer hergebruiken,” legde Jessie Kroon mij uit. Zij starte 4 jaar geleden met haar zus het platform ‘het Zero Waste Project‘ en bracht net haar eerste gelijknamige boek uit.

Al snel leerde ik dat zero waste leven draait om de heilige 5 R’srefuse, reduce, reuse, recycle en rot. Als je je deze stappen volgt, hou je alleen nog schilletjes groente en fruit over.

Ik woon 4-hoog middenin de stad met een Albert Heijn op loopafstand en verschillende bakken om afval in te scheiden staan niet in de buurt. Oh en ook ben ik niet per se gek op dagenlang in de keuken te staan en te mealpreppen én ben ik licht allergisch voor plannen. Tóch lukte het dankzij een goede voorbereiding, gouden tips van expert Jessie en wat omdenken om zero waste te leven. Gewoon in de stad.

Plastic afval scheiden: waar komt mijn plastic terecht?

Vergeet de (standaard) supermarkt

“Met een goede voorbereiding is zero waste leven hartstikke makkelijk,” vertelde Jessie. Dus schafte ik een zero waste-starterspakket aan en zorgde ik dat ik altijd een waterfles, tupperware bakje én broodzakje bij me had. Zo zou ik spontane aankopen nog steeds kunnen doen, maar deze vervoeren in mijn eigen zakjes.

Toch kwam ik voor een aantal grote verrassingen te staan. Ik kon er niet omheen: ik zag overal plastic. Elke winkel, broodjeszaak, supermarkt of winkel: wegwerpplastic everywhere. Niet zo gek dus, dat we gemiddeld 7 plastic verpakkingen per dag openmaken. Al snel kwam ik erachter dat je bij de gewone supermarkt alleen seizoensgroenten onverpakt kan kopen en beter bij de Turkse supermarkt of verpakkingsvrije winkel boodschappen kan doen. Als je tenminste niet elke avond hetzelfde wilt eten.

Zero waste leven werkt aanstekelijk

Ik lichtte mijn omgeving in over mijn toekomstige afvalloze leven. En grappig genoeg deed het meer met mijn omgeving dat ik had verwacht: elke dag van de challenge (30 dagen in totaal) hoorde ik minstens 3 keer: Hoe gaat het met de Zero Waste Challenge? Wat mag je nu niet meer? Mag je dit nog? Én mijn vrienden en collega’s vonden het zelfs leuk om ook ‘n beetje mee te doen.

Toch besloot ik  tijdens deze maand (te proberen) alleen focussen op mijn eigen plastic gebruik en niet anderen te overtuigen waarom zij dit ook zouden moeten doen. En dat werkte aanstekelijk: de meesten wilde ook wel eens proberen te koken zonder plastic. Waar ik ook was, iedereen wilde er iets over weten.

In de laatste week van de challenge ontving ik van 2 vriendinnen trotse Whatsappjes omdat ze de zero wastezakjes van Albert Heijn hadden gekocht.

Leven zonder afval? Alles over dé 5 R’s van een zero waste-leven

Bijna alles is zelf te maken (en is dan goedkoper)

De challenge leerde me zóveel, maar voornamelijk dat afval vooral te maken heeft met gemakzucht. Salades, coffees to go en eten dat al is bereid: van linzen uit blik tot kokosmelk en van havermelk tot crackers (nu weet je meteen mijn gemiddelde boodschappenlijst). Maar als je eens een blokje omloopt en zélf linzen koopt en ze weekt of supermakkelijk havermoutmelk en kokosmelk maakt, produceer je ineens veel minder afval. Of als je in bulk koopt in plaats van voor elke 200 gram pasta naar de supermarkt gaat. Je kan véél meer zelf maken dan je denkt.

Maar ik vond het ook lastig. Als je ervan houdt uren in de keuken te staan en een ruime keuken tot je beschikking hebt, is het DIY-idee geen probleem. Maar beide gevallen ontbreken bij mij. ‘s Avonds ben ik vaak op pad en heb ik niet altijd tijd om uitgebreid te koken en te mealpreppen. Daar werd ik voor gestraft: de eerste weken bleef ik hongerig na de lunch op werk omdat deze tot voor kort grotendeels in plastic was verpakt. Ondanks m’n niet al te beste plan- en kookskills zorgde ik ervoor dat ik uiteindelijk toch écht meer ging koken. Handig, want dat scheelde ook meteen een hoop geld. Voorverpakt eten is nou eenmaal een stuk duurder.

Hoe effectief is het om 1 maand te zero wasten?

Het was dus nogal passen en meten. Aan de ene kant wilde ik geen afval maken, maar ik wilde ook niet mijn hele leven hierop aanpassen.  Ik wilde mijn vrienden kunnen blijven zien en niet elke avond in mijn eentje moeten koken. Want hoe effectief is zo’n challenge als je het niet op je dagelijkse leven kan toepassen? Leuk om radicaal je voetafdruk voor één maand te verminderen, maar als ik weer in mijn oude patroon terugval, wat heeft het dan voor zin?

glazen potje met plastic afval
Mijn trash jar: de blikjes bier, sigaretten en het wattenstaafje uit week 1 heb ik er niet in gedaan.

Ik besloot dus zero waste te leven én mijn oude levensstijl te behouden. Dat was lastig: de eerste 30 minuten ging ik al de mist in en kwam ik erachter dat je soms met afval zit dat niet eens van jou is. Maar ook kreeg ik er een nieuwe hobby bij: leuke verpakkingsvrije winkels bezoeken, nieuwe zero waste items scoren en leerde elke dag wel iets nieuws. Het voelde als een sport.

Ik bouwde zelfs een heus ‘wormenhotel‘ waarin speciale compostwormen mijn groene afval opeten en er mega vruchtbare grond voor terug geven. Maar… Eerlijk toegegeven: in het weekend heb ik nog steeds biertjes gedronken en rookte ik soms een sigaret. Niet echt zero waste dus.

Zo goed: 80 procent van de nieuwe collectie van Lush is verpakkingsvrij

Zero wasten voor het leven

Mijn shampoobar (een zeepblok maar dan van shampoo) was samen met de wasbare wattenschijfjes mijn lievelings item deze maand, maar nog steeds staan mijn oude shampooflessen (met enkel natuurlijke ingrediënten, maar dus wel in plastic) nog in de badkamer. Het voelde gek: ik leef nú zero waste, maar straks  gebruik ik deze spullen weer. Ik denk dus dat een zero waste lifestyle vooral iets is wat op de lange termijn vooral impact maakt.

Daarom besloot ik: ik ga hiermee door. Ik vind – ook na de challenge – namelijk dat het onnodig is om elke dag zoveel wegwerpplastic te gebruiken. Daarnaast vind ik het superleuk om dingen zelf te maken, nieuwe dingen te leren én kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ineens te doen alsof plastic gebruiken mij niets meer doet. Mijn plastic mind is geactiveerd. Helemaal radicaal doe ik het dus niet: afval vermijden in een grote stad is nou eenmaal onmogelijk. Maar onnodig plastic gebruiken, doe ik niet meer. En het is nog leuk ook!

Hoe was jouw Zero Waste Challenge? Of heb jij vragen? Doe mee via #plasticdieet! Volg alle updates in onze Facebook groep. We delen er tips en verhalen over de challenge en je kan er al je vragen en opmerkingen kwijt.

Meer lezen over hoe je zero waste kan leven?

 

Reageer op artikel:
Zero waste én in de stad wonen. Hoe doe je dat? Het is makkelijker dan je denkt!
Sluiten