Zero Waste Challenge update #2: van stress op kantoor tot onverwacht bezoek

In de hele maand september leef ik zero waste. Wat dat betekent? Zo min mogelijk afval maken en vooral met een grote boog om wegwerpplastic heen lopen. Na de nodige beginnersfouten van vorige week, ging het deze week een stuk makkelijker.

De Zero Waste Challenge begon ik vol goede moed. Met mijn starterskit in de aanslag was ik klaar om mijn wereld een stukje te verbeteren en in elk geval te behoeden van onnodig plastic.

Het idee dat er dagelijks zóveel plastic wordt geopend en direct weer wordt weggegooid, knaagde aan me. Het spul wordt gemaakt om één keer gebruikt te worden, maar blijft daarna altijd op de wereld.

Stress tijdens de lunch op kantoor

Een zero waste leven vergt een goede voorbereiding, schreven we maar al te vaak. Ik noem het wel vaker, maar helaas ben ik van nature nog steeds geen keukenprinses en ben ik niet geboren met ook maar enig talent voor fatsoenlijk plannen. Toch ging de eerste week mij verbazingwekkend goed af, op wat kleine beginners foutjes na. Toegegeven: dat kwam deels door de grote bak leftover food die ik meekreeg na mijn moeders feestje. Week twee zou spannend worden.

Begin van de week ging ik braaf naar mijn nieuwe, favoriete winkel: Delicious Food. Ik kocht er gele linzen (in m’n eigen linnen tasje), deze kook je namelijk maar twaalf minuten in plaats van dertig. Gezien mijn ongeduldige karakter leek me dat een goede keuze. Ook kocht ik er spliterwten pasta (ja, het bestaat echt) en kikkererwten. Ik kookte er deze week maar liefst drie keer van en nam de restjes mee naar werk als lunch. Wat ik at? Curry afgewisseld met wok en helaas: de spliterwten pasta moet je niet te lang koken. Ik at de eerste twee dagen een pasta-drapje.

En dat was eigenlijk één van de grootste stressfactoren deze week, want de in plastic verpakte lunch op kantoor is namelijk een no-go voor mij (ken je trouwens alle kantoor-afval trucs al?). De avonden die ik niet thuis at, had ik dus ook geen restjes over om mee te nemen naar werk voor de volgende dag. Daarom nam ik een avocado, paprika en tomaat mee. Eenmaal op werk sneed ik die in stukjes en voegde ik onverpakte groenten en fruit toe die hier altijd bij de lunch klaarliggen. Het was geen rijkelijk belegde lunch zoals ik normaal gewend ben, met lekkere crackers en kaas, maar wel zero waste én gezond. Toch had ik stiekem steeds nog een beetje honger.

Leven zonder afval? Alles over dé 5 R’s van een zero waste-leven

Zero waste = gezond eten

Zonder dat ik er van tevoren bij had stil gestaan, kwam ik erachter dat ik nu al bijna twee weken hartstikke gezond aan het eten was. Hoewel ik eigenlijk altijd zorg voor een gezonde basis met genoeg veel groenten, fruit, peulvruchten en weinig vlees, merkte ik dat het daarbij bleef. Alle chocolaatjes op werk, de zak chips thuis en en alle andere koekjes en snoepjes die ik onbewust eigenlijk best vaak at, liet ik nu liggen. Alle ongezonde dingen zijn namelijk verpakt.

Koekjes zou ik nu zelf kunnen maken, net als crackers. Leuk in theorie, maar in de praktijk kost het me toch tijd en voorbereiding. Dit weekend ga ik eraan geloven, heb ik mezelf beloofd. Net als het maken van een grote pot hummus.

drie chocoladen repen in hand
Dit moest ik laten liggen: de drie nieuwe smaken van Tony’s Chocolonely

Ongevraagd afval van anderen

Ik doe hard m’n best om geen onnodig plastic meer aan te schaffen, maar ineens ontdekte ik dat ik soms ongevraagd met het afval van anderen opgezadeld zit. En ja, wat doe je daar mee? Zo ontving ik per post een uitnodiging voor een of ander evenement, maar ja die zat in een envelop. Toen ik die zonder nadenken weggooide, zei mijn collega ineens: “Hé, dat is ook afval.” En betrapte ik mezelf erop dat zero waste leven dus écht al begint bij refuse. Neem dit soort afval niet aan. Ik vroeg of ik de uitnodigingen volgende keer per email mocht ontvangen. Wel besloot ik daarom een ‘trash jar‘ bij te houden zodat je ziet wat ik deze maand aan afval heb geproduceerd.

Maar dat was niet alles. Redelijk spontaan bedacht ik een tatoeage te laten zetten van een artiest waar ik fan van ben. Hij was maar even in Nederland, dus voor ik het wist lag ik op de tatoeëerbank en zat ik even later op het bankje voor de deur met een nieuwe tattoo én een stuk plasticfolie op m’n been geplakt. Shit! Nou oke, die ging ook in de trash jar.

Inspiratie, maar wat schaamte

Toen ik deze week met vrienden at, ging sporten en langs wipte bij wat verjaardagen en feestjes, merkte ik dat veel mensen vroegen naar mijn challenge. Uit allerlei onverwachte hoeken kreeg ik vragen en belangstelling. Ook vertelden ze me hoe zij op hun manier letten op hun plastic gebruik of wat zij belangrijk vinden als het gaat om bijdragen aan een betere wereld.

Onbewust had ik dus een heleboel mensen aan het denken gezet en ging bijna elk gesprek daar ineens over. Discussies, nieuwe inzichten en visies waren ineens de orde van de dag. Dat was een goede motivatie voor de komende weken, want makkelijk vind ik het nog steeds niet altijd.

Vooral niet toen ik afgelopen weekend onverwacht een soort date had en we wat lekkers wilden halen. Ik droomde al weg bij het idee van een verse haring van de markt. Maar toen ik me bedacht dat hij nog niet op de hoogte was van mijn challenge, schaamde ik me ineens. Ben ik raar? Toen ik toch maar vertelde over de challenge bleek ik niet zo raar te zijn als waar ik bang voor was, want hij kwam zelf met het idee de haring waste free van z’n staart te eten. Zonder al het papier en plastic ellende. Pfoe, die schaamte was dus nergens voor nodig.

Zero waste-expert Jessie Kroon vertelde me hierover: “In het begin is het wat ongemakkelijk als je overal met je bakje aankomt, maar je moet gewoon lak hebben aan wat anderen denken en het gewoon doen. Dan wordt het vanzelf normaal.”

Praat mee in de groep

Al met al heb ik deze week geleerd dat een goede voorbereiding een vereiste is (als je niet om de haverklap chagrijnig van de honger wilt zijn, tenminste) en ik dus vaker moet koken. Want de stukjes groenten tijdens de lunch zijn gezond, maar eigenlijk niet echt genoeg. Ook is het fijn om wat te kunnen knabbelen en snacken thuis. De boodschap is duidelijk: er staat me een druk weekend voor de boeg!

Hoe was jouw eerste week van de Zero Waste Challenge? Of heb jij vragen? Doe mee via #plasticdieet! Volg alle updates in onze Facebook groep. We delen er tips en verhalen over de challenge en je kan er al je vragen en opmerkingen kwijt.

Meer lezen over de Zero Waste Challenge?

Reageer op artikel:
Zero Waste Challenge update #2: van stress op kantoor tot onverwacht bezoek
Sluiten