Je vindt yoga of mediteren helemaal niets? Dat is helemaal oké

Vind je eigen vorm van ontstressen

Stress: we ervaren het allemaal en we moeten er allemaal vanaf. Er zijn goede manieren om van je stress af te komen, maar wat als die veel omarmde manieren niet helpen omdat ze helemaal niet bij je passen? Dat is helemaal niet erg.

Stress relief is belangrijk, omdat ik weet wat er kan gebeuren als je hier onvoldoende ruimte aan geeft. Ik heb namelijk moeten leren hoe ik om moet gaan met stress. Het ding was: ik ervoer nooit stress, althans, dat dacht ik. Inmiddels weet ik dat iedereen stress ervaart, maar mensen hier op geheel eigen wijze mee omgaan.

De meeste mensen zullen mij kennen als een vrolijk, positief persoon. En in alle eerlijkheid: dat ben ik ook, maar er is maar een iemand die de keerzijde hiervan kent en dat is mijn vriendin. Zij weet inmiddels wat voor een tornado er in mijn hoofd kan woeden en wat voor effect dit heeft. Het heeft mij lange tijd gekost voordat ik dit doorhad, laat staan wat voor een struggle dit was voor haar.

Ik ben er inmiddels achter dat ik stress niet op een “normale” manier verwerk. Ik voel mij nooit gehaast of gespannen, ervaar eigenlijk nooit zenuwen en aan mijn humeur merk je ook niet dat ik stress ervaar, maar er zijn andere signalen. Het viel mijn vriendin op dat er periodes zijn waarin ik heel veel steken laat vallen, in het huishouden bijvoorbeeld. Door haar werd dit geïnterpreteerd als desinteresse, maar ik wist voor mijzelf zeker dat dit niet het geval was. Inmiddels hebben we een patroon ontdekt: op momenten dat ik stress ervaar, krijg ik last van tunnelvisie en vallen dingen die niet in deze tunnel zitten compleet om.

Maar er is meer. Al zo lang ik mij kan herinneren krijg ik eens in de zoveel weken koorts. Het komt snel op en verdwijnt ook weer met een dag of twee, maar ik kan er de klok haast gelijk op zetten. Enerzijds heeft dit te maken met een slaapprobleem. maar ik begon te voelen dat er meer was. Toen ik eenmaal mijn eigen tunnelvisie – met behulp van mijn vriendin – had leren herkennen, viel al snel op dat ik altijd ziek werd na zo’n periode van tunnelvisie. Inmiddels weet ik: dit is mijn manier van omgaan met stress. Ik keer in mijzelf en lijk naar buiten toe kalm en onverzettelijk, ervaar dit zelf ook, maar het pakt mij altijd achteraf keihard terug. Met andere woorden: ook ik heb last van stress en moet daar iets aan doen.

Als jij een manier vindt om te ontstressen die je ook LEUK vindt (en niet leuk gaat vinden omdat het moet), werkt dit veel beter

De vraag was vervolgens: wat ga ik hieraan doen? Ik was namelijk nog nooit bewust met stress relief omgegaan, dus ga je kijken naar – en vertrouwen op – manieren die helpen voor je omgeving. Twee van de meest gehoorde oplossingen: yoga en meditatie. Een oplossing lag dus voor het oprapen.

Welnu: ik wil hier niemand tegen het zere been schoppen. Als jij in yoga jouw manier van ontspanning en stressbestrijding vindt, dan is dat top. Ik wil echter wel een vuist maken voor mensen die – net als ik – yoga helemaal niets vinden. Je zou het bijna vergeten, maar dat is dus oké he, yoga helemaal niets vinden. Het voelde voor mij volstrekt nutteloos om mijn eigen lichaam in posities te dwingen waarin het helemaal niet zijn wil. Waarom zou ik hiermee doorgaan? Een yogi zou nu zeggen: je had moeten doorzetten. Klopt. Wil ik niet. Ik luister graag naar jazz, maar ga ook niet een metalhead jazz door z’n strot duwen tot-ie het accepteert. Yoga is gewoon niet voor mij. In groepsverband ook niet. Als ik wil ontspannen, dan wil ik dat doen op mijn manier, niet met mensen in een groepsactiviteit die hier kennelijk oneindig meer van genieten dan ikzelf.

Meditatie, nog zoiets. Bedrock heeft – en dat meen ik oprecht – een fantastische meditatieserie opgenomen. Mijn vriendin gaat er goed op. Ik? Meh. Ik heb het geprobeerd, maar meditatie is gewoon niet het juiste kanaal voor mij om stress mee af te laten vloeien. Ik ben zen. Ik kan altijd wel even aan helemaal niets denken, maar ik kan ook mindful AF zijn. Dat is gewoon mijn natuurlijke staat. Na een kwartier of zelfs half uur meditatie voel ik mij niet wezenlijk anders dan daarvoor.

"Ik voel mij als een volleerde yogi zonder het gekronkel"

Waarom dan niet? Hoor ik je denken. Ik denk dat ik het antwoord heb gevonden: plezier. Als jij een manier vindt om te ontstressen die je ook LEUK vindt (en niet leuk gaat vinden omdat het moet), werkt dit veel beter. Ik probeer regelmatig naar de sportschool te gaan. Alle stress van mij af beuken. Hoewel ik mij lekker voel na een goede work out, helpt het amper tegen de stress. Waarom? Ik vind de sportschool helemaal niet leuk. Ik ga er heen omdat het moet (van mijzelf) en omdat ik niet op mijn vijftigste met dichtgeslibde aderen dood neer wil vallen. Maar leuk zal ik het nooit vinden.

Weet je wat ik nu doe? Ik schrijf een boek. Fictie, welteverstaan. Een hels karwei, want: naast een bijzonder drukke baan. Dan denk je natuurlijk: dat levert toch alleen maar stress op? Nee joh. Ik vind het te gek, mijzelf helemaal verliezen in de door mij gecreëerde wereld. Schrijven in mijn boek is mijn vorm van meditatie. Weet je wat ik nog meer doe? Rappen. Rappen? Rappen! In de auto, wanneer niemand luistert, of zachtjes ‘s avonds laat wanneer ik de hond uitlaat. Noem mij maar een gekkie, I don’t care. Ik voel mij goed, ik voel mij ontspannen. Ik voel mij als een volleerde yogi zonder het gekronkel.

Wat ik wil zeggen: het is oké om niets te voelen bij yoga, meditatie, mindfulness, spiritual cleansing of wat dan ook: ga bij jezelf te rade wat jou echt plezier brengt. Zoek iets voor jezelf waarin je jouw gedachten de vrije loop kunt laten en je even af kunt sluiten van de buitenwereld. Soms smaakt je eigen recept lekkerder dan wat het kookboek voorschrijft….

Meer lezen

Voor de sceptici: zo overrated is mindfulness.