We zouden wat vaker gek moeten doen (we verliezen onszelf in de ‘norm’)

Fatma Genç 6 okt 2017 Mind

In het Nederland waarin ik ben opgegroeid overheerste "Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg." Als uitzondering mocht ik dan wel af en toe voor Sinterklaas buikdansen, want ik was toch wel 'anders.' En sinds ik in Amsterdam woon en nog regelmatig terug ga naar mijn geboortestad Utrecht, krijg ik ook gemiddeld één keer de opmerking dat de kleding die ik draag 'typisch Fatma' is. Lekker gek, that is.

Pipi Langkous zei het al ver voordat we onszelf een ‘lekker gek mens’ noemden: “I have never tried that before, so I think I should definitely be able to do that.”

Onze collectieve aard is onontkoombaar, wij als mens houden van conformiteit en veiligheid. En hier in Nederland zijn we uitermate goed in het aanbrengen van structuur. Onze eigenste Markie benoemde vorig jaar rondom de rel van hangjongeren nog het belang van het Nederlandse moraal, onze normen en waarden.

Het zit in onze cultuur verweven dat we trots zijn op onze patronen en routine. En daar is niets mis mee. Het is vaak ook fijn. Zo hoef ik mij geen zorgen te maken over het eetritme van mijn vriend. Ik weet precies wat hij eet als ik voor werk een aantal dagen in het buitenland verblijf: (zelfgemaakte) pasta pesto en sushi. Voorspelbaar en veilig voor ons beiden.

Maar, wat we bij routineuze planning missen is de ruimte voor spontaniteit en verrassingen. Want wanneer we ons houden aan onze planning, die ervoor heeft gezorgd dat we door ons leven heen kunnen vloeien, ontstaat er ook steeds minder ruimte voor alles wat ‘anders’ is. Bekijk het alsof het een stroompje is uit een bron ergens op een berg. We bewegen ons steeds door dezelfde route, eroderen de grond onder onze voeten vandaan en komen in een stroomversnelling.

Het is een vrij veel voorkomend vraagstuk in mijn leven. Wanneer ik even te veel hooi op mijn vork heb genomen, past het erg goed om de drie R’en (rust, reinheid, regelmaat) in mijn leven te integreren. Maar ik merk ook dat ik minder vaak ruimte heb in mijn hoofd om ‘zomaar’ iets te ondernemen. Het voelt dan alsof ik minder kan ontwikkelen omdat mijn wereldbeeld vrij constant blijft.

Bij het schrijven van mijn boekje Yin Koningin heb ik dan ook onderzocht hoe ik de juiste balans kan vinden tussen spontaniteit en regelmaat. Want zelfs als je als een ‘lekker gek mens’ door het leven gaat, is het onontkomelijk om op den duur in de herhaling te vallen.

Deactiveer je automatische piloot

Routine geeft vaak rust. Maar routine draagt ook bij aan de automatische piloot in ons, waardoor we minder bewust leven. Neem een andere route naar je werk. Kijk een vreemde aan, als het even kan met een glimlach. Bestel eens niet die steak frites. Kies voor een kleur of model jurk waarvan je zeker weet dat het niet bij je huidige image past.

Kies voor liefde in plaats van angst

We hebben het allemaal ooit opgepikt of zelfs in onze eigen mond genomen: angst als de slechtste raadgever. En alhoewel we zelf altijd erg goed zijn in het ondersteunen van een ander om keuzes te maken, neigen we zelf vast te houden aan veiligheid.

We durven onze baan niet op te zeggen, door de vastigheid die het ons geeft. Als freelancer zijn we bang voor de gaten in onze agenda en de daarmee gemiste inkomsten, dus boeken we onszelf maar driedubbel in. We spreken niet doordeweeks af voor wijnproeverijen, bang om de volgende ochtend te moe op kantoor te verschijnen. Maar wanneer we kiezen uit liefde zorgen we ervoor dat we verrijken, juist door het maken van verassende keuzes. Dus kies voor jezelf omdat je een positief en energiekere werkomgeving verdient, geef jezelf rust en kies ervoor om het even zuiniger aan te doen en próóst op een spontane avond met dierbare mensen om je heen.

Ga op ontdekkingsreis

Hoewel de media het ons makkelijk maakt om te zien hoe het er op andere plekken op de wereld toegaat, is de fysieke ervaring nog altijd de meest verrijkende. Reizen is een fantastisch manier om uit je comfortzone te komen en om weer te ontdekken wie je nu eigenlijk bent.

Dit betekent natuurlijk niet dat je gelijk je hele leven op de schop moet nemen zodat je in je eentje door de Andes kan gaan reizen. Maar door op plekken te komen waar we heel erg weinig weten over de dagelijkse leefstijl, cultuur of normen/waarden, zorgen we ervoor dat alles waar wij aan vasthouden in onze veilige thuisomgeving niet toe te passen is. In plaats van dat je je onderhandelingstactieken paraat hebt, zal je met handen en voeten je weg moeten vinden in een vreemd land. Hiermee doorbreek je je wereldbeeld en het kader waar je altijd gebruik van maakt. En laat je vooral niet weerhouden door de angst om voedselvergiftiging te krijgen, ontvoerd te worden of de weg niet te vinden – thuis kan je net zo goed het ongeluk in de ogen kijken.

Een blokje om

In het geval dat je niet de financiële middelen hebt om naar de andere kant van de wereld te vliegen, kan het ook helpen om op reis te gaan door de buurt. Probeer eens een uur rond te lopen in je eigen buurt en probeer alles zo goed mogelijk te ‘zien’: wat voor soorten huizen en winkels staan er, wie zijn de mensen die er leven en hoe voelt het om daar een onderdeel van te zijn? Wees nieuwsgierig en verwonder je over hetgeen je normaliter niet ziet.

Doe eens lekker gek. Heb je altijd al professioneel willen curlen? Schrijf je in voor een proefles. Of ga eens naar een Tibetaanse klankschaalmeditatie. Probeer nieuwe ervaringen op te doen en onderzoek wat het allemaal bij je naar boven brengt. Misschien ontdek je wel nieuwe talenten, vrienden of kanten van jezelf.

Of we nu enorme planners zijn of juist vooral in het moment leven, routine sluipt er altijd stiekem een beetje in. En wanneer we onszelf in het diepe gooien, met een klein beetje neuszweet, zorgen we er zelf voor dat we op een organische manier los komen van al onze referentiekaders. Langzamerhand ontplooien we de rationele en bedachte keuzes waar we ons aan vastklampen en waar onze patronen in wegslijten. Net als Pipi kunnen we juist het onontdekte omarmen zodat het allerbeste ons kan overkomen: de verbreding van ons wereldbeeld, onze creativiteit en spontaniteit. Lekker gek…

Over mij

In een wereld waarin de norm is om te streven een #GirlBoss te zijn (die ik ook aardig beleefde met een acteer-, politieke-, en start-upcarrière) besloot ik afgelopen jaar het tegenovergestelde te doen: stilstaan. Het werd tijd voor een introspectie op de impact van een supersonische prestatiemaatschappij waarin ik geen enkele seconde zonder mijn telefoon kon. Ik was mezelf kwijt geraakt door het snelle werk en leeftempo dat ik mezelf had aangemeten. Het niets doen in deze periode kreeg langzamerhand meer vorm, ik verzamelde en schreef over herinneringen, verhalen, theorieën die ik afgelopen 15 jaar met mij meedroeg. Deze tips en reminders aan mezelf heb ik gebundeld in mijn boekje Yin Koningin.’ Ook help ik startende bedrijven en jonge professionals structuur en directie te vinden waarbij de nadruk ligt op de juiste balans tussen werk en cultuur.

Reageer op artikel:
We zouden wat vaker gek moeten doen (we verliezen onszelf in de ‘norm’)
Sluiten