Waarvoor werk je: geld of erkenning?

"Blijkbaar ben ik niet de enige die met een gestreeld ego beter gaat werken"

Wat is belangrijker op de werkvloer: geld of erkenning? Ben je tevreden als je flink betaald krijgt maar niemand echt waarde aan je hecht? Of vind je het prima wat minder te verdienen terwijl je wel het gevoel hebt dat je echt gewaardeerd wordt?

Er zijn afwegingen te over als het om het kiezen van je werk gaat. Zo heb ik vaak baantjes gehad waar ik vrijwel geen plezier aan beleefde, om toch maar wat geld bij elkaar te sprokkelen. Dit ging vaak wel aardig, maar toch gebeurde daar elke keer hetzelfde: het werk begon me te vervelen en ik begon de kantjes er vanaf te lopen. De leidinggevende had het vaak toch niet door dat ik op halve kracht aan het werken was. Zo kon ik best wel even in het magazijn – leunend met mijn hoofd tegen wat dozen – nadenken over het leven, dacht ik.

Tot ik plots wat complimentjes van mijn leidinggevende kreeg. Misschien was het schuldgevoel, maar ik begon na zo’n compliment veel harder te werken. En eigenlijk is dat logisch. Als iemand tegen mij zei: ‘Tom jongen, jij bent de beste en snelste vakkenvuller van de hele afdeling’, dan ramde ik die voorraad wel de schappen in. Iets onbenulligs was een erekwestie geworden. Het is net als wanneer iemand je vraagt een pot augurken open te draaien: het is een stom taakje, maar er valt tóch eer mee te behalen.

Financiële beloningen zijn vaak een symbool voor iets wat veel belangrijker is dan louter geld

Blijkbaar ben ik niet de enige die met een gestreeld ego beter gaat werken: gewaardeerd willen worden schijnt een van de meest belangrijke aspecten te zijn als we kijken naar hoe goed we ons voelen op het werk. Dit klinkt misschien wel logisch, maar anno 2017 hebben veel mensen het idee dat werken toch vooral om het geld gaat. Als je maar goed betaald wordt heb je de waardering niet nodig, is het idee.

Paul Woodruff, de schrijver van het boek het Ajax-dilemma (niet vernoemd naar de voetbalclub, maar naar de Griekse held), is het daar duidelijk niet mee eens. In een interview met filosofie magazine is hij er stellig over:

“Financiële beloningen zijn vaak een symbool voor iets wat veel belangrijker is dan louter geld: respect en eer. Het wordt makkelijker voor mensen om zich dat voor te stellen als ze denken aan de verdeling van een erfenis. Waarom willen kinderen die al rijk zijn hun deel? Dat vertelt hun hoezeer ze geliefd waren door hun ouders. Een ongelijke verdeling kan vernietigend zijn voor de familie – zelfs als de leden rijk zijn.”

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Sommige werknemers lijken dit principe te begrijpen. Zo werd er in de winkel waar ik werkte elke week een wedstrijd gehouden. Er kwam een lijst met de best verkopende filialen aan het eind van de week: wij stonden elke week op één. We wisten dat dit voornamelijk met de gunstige locatie van de winkel te maken had, maar toch hadden we een vreemd gevoel van trots. Een gevoel dat we in stand wilden houden.

Ieder mens heeft een kracht die hij of zij kan benutten en die gewaardeerd moet worden

Toch heeft deze methode ook een keerzijde. Toen er een personeelstekort was in een ander filiaal werd ik erheen gestuurd om een handje te helpen. Dit filiaal was toevallig de winkel die elke week op de laatste plek van de ranglijst stond, en wat ik bij mijn collega’s daar merkte vond ik schrikbarend. Waar wij in onze winkel met geheven kinnetjes rondbanjerden liepen ze hier met lood in hun schoenen over de vloer. Ze voelden zich totaal niet gewaardeerd door het hoofdkantoor, met als gevolg dat de helft van de werknemers ontslag nam en de andere helft wel bleef werken, maar steeds langere pauzes begon te nemen.

Woodruff erkent dit probleem: “Mensen zijn heel gevoelig voor de voorkeur van de leider. Wie wordt er geëerd, krijg ik evenveel als de ander? Als je dat niet doet, kun je eenvoudig de steun van je Ajax verliezen. De harde werkers werken niet meer zo hard. Ze nemen langere pauzes, brengen meer tijd door op het toilet, saboteren de boel. De uitdaging voor de leider is om die hoge moraal te handhaven, terwijl je de prijs maar aan een van de twee strijders kunt geven. Je moet rekening houden met de fundamentele roep om erkenning van de werknemer.”

Complimenten aan de beste uitdelen is dus niet genoeg: ook het moraal van de werknemers die minder goed dan de beste presteren moet hoog gehouden worden. Dit kan bijvoorbeeld door je af te vragen of ze daadwerkelijk zo slecht presteren: want welke maatstaaf gebruik je eigenlijk om dit te meten? Misschien presteerde in mijn geval de ene winkel met verkoopcijfers het beste, maar de ander in klantvriendelijkheid.

Ieder mens heeft een kracht die hij of zij kan benutten en die gewaardeerd moet worden. Of zoals Woodruff het zou zeggen: je kunt voor Ajax (een strijder) en Odyseuss (een strateeg) niet dezelfde wedstrijd uitschrijven.

Meer lezen?

Waarom een compliment meer motiveert dan een cash bonus.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.