Is stress misschien toch positief? (als je verliefd bent ervaar je ook een soort ‘stress’)

Tom Hofland 29 mei 2017 Mind

De afgelopen dagen was het prachtig weer, met de logische conclusie dat ik weer mensen zat af te luisteren op terrasjes. Het geeft toch een vreemd soort voldoening om, met een biertje in je hand, van zo dichtbij met iemands privé beslommeringen mee te kunnen luisteren.

Er zaten twee meisjes naast me, waarvan de een na verloop van tijd ineens aan de ander vroeg: ‘hoe is het op je nieuwe werk?’

‘Ja, wel prima’ antwoordde ze op een manier waar duidelijk uit bleek dat ze zichzelf nog moest overtuigen met haar eigen woorden. ‘Of nou ja..het is moeilijk’ gaf ze uiteindelijk toch toe.

‘Wat is er moeilijk?’ vroeg haar vriendin.

‘Ik weet het niet. Ik mag mijn collega’s allemaal heel graag. Ze zijn echt heel aardig. Écht. Maar ik weet het niet…ik héb gewoon niks met ze. Na het werk willen ze allemaal wat drinken en ik word een beetje ongemakkelijk en gestrest omdat ik niet weet waar ik het met ze over moet hebben.’

Ze zei het niet op een hele verdrietige toon, maar meer als een observatie. Het leek alsof ze er niet echt mee zat, maar het simpelweg jammer vond.

‘Word je dan echt gestrest?’ vroeg haar vriendin.

‘Mwah…niet heel erg.’ Ze nam kalmpjes een slokje van haar bier. Haar vriendin ging rechtop zitten en keek haar indringend aan.

‘Je moet ook echt absoluut niet gestrest raken ervan. Als je gestrest raakt, kan je veel slechter nadenken heb ik laatst gelezen, en dan lukt het helemaal niet om iets leuks of grappigs te zeggen. Dus niet gaan stressen als je bij ze bent want dan kom je in een vicieuze cirkel, oké?’

Niet per se stress zelf, maar de manier waarop je stresssignalen interpreteert bepaalt hoe je je er onder voelt

Het meisje met de oninteressante collega’s zette haar glas op tafel. Waar ze eerst nog vrij ontspannen en gemakkelijk over de situatie praatte, had ze nu een gepijnigde uitdrukking op haar gezicht.
‘Ja jezus…dat wil ik ook weer niet’, mompelde ze.

Natuurlijk had haar vriendin aan de ene kant gelijk: stress zorgt ervoor dat je minder helder kunt nadenken. Wie veel stress ervaart zal niet de meest leuke ad-rem grapjes maken of prettige open gesprekken hebben met de mensen om zich heen. Ook ik had dat laatst gelezen. Maar er stond meer in dat artikel van Psychologie magazine, namelijk dat niet per se de stress zelf, maar de manier waarop je stresssignalen interpreteert bepaalt hoe je je er onder voelt.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

“Zo constateerden Harvard-psychologen in 2013 dat proefpersonen die een lastige opdracht moesten maken, beter scoorden wanneer ze zichzelf daarbij voorhielden dat de stressverschijnselen die ze ervoeren op opwinding duidden. Hun bloedvaten trokken minder samen dan bij proefpersonen die dezelfde stressverschijnselen interpreteerden als angst. Daardoor bleven de hersenen van de eerste groep beter doorbloed, wat maakte dat ze scherper konden denken.

En begin dit jaar bleek uit ander Amerikaans onderzoek dat het effect van stress afhangt van de mindset – de geesteshouding – waarmee de proefpersonen aan een uitdagende opdracht begonnen. De ene helft van de proefpersonen kreeg voorafgaand aan een zogenaamd selectiegesprek een filmpje te zien waarin werd uitgelegd dat stress een versterkend fenomeen is, doordat het je hele lichaam op scherp stelt; de andere helft kreeg juist te horen dat stress slopend werkt. Vervolgens moesten de proefpersonen een presentatie houden voor een uitgesproken kritische sollicitatiecommissie.

Het zenuwachtige gevoel dat je krijgt wanneer je verliefd bent kun je ook interpreteren als stress

Daarbij bleek dat de eerste groep – die naar een ‘stress-geeft-kracht’-mindset was gemanipuleerd – ook onder venijnige vragen beter standhield dan de groep met de ‘stress-maakt-zwak’-mindset. Groep één maakte bovendien extra DHEA aan, een steroïde hormoon dat de stemming en het immuunsysteem een opkontje geeft en daardoor depressies tegengaat. Groep twee daarentegen bleek achteraf alleen maar meer van het stresshormoon cortisol te hebben aangemaakt.”

Natuurlijk is het goed dat we weten dat een teveel aan stress uiteindelijk een negatief effect op het lichaam heeft, maar misschien dat onze obsessie met stress (en dan vooral met ontspanning) ervoor zorgt dat we er angstiger voor zijn geworden dan noodzakelijk is. Juist die angst maakt de negatieve effecten van stress sterker. We zouden er in die zin goed aan doen om stress te accepteren als een deel van het leven en ook het feit moeten zien dat het ons op cruciale momenten kracht geeft.

Het is net zoals met liefde: het zenuwachtige gevoel dat je (de één meer dan de ander) krijgt wanneer je verliefd bent kun je ook interpreteren als stress: de symptonen zijn namelijk exact hetzelfde. Puur het feit dat we het als liefde interpreteren zorgt er voor dat we het als een positieve, scherpstellende staat van zijn ervaren.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Reageer op artikel:
Is stress misschien toch positief? (als je verliefd bent ervaar je ook een soort ‘stress’)
Sluiten