Waarom iedereen een statafel zou moeten hebben

(en dan niet om aan te borrelen)

Ik dacht er eigenlijk niet zo veel over na. Ik zit vanaf mijn eerste baan al achter een bureau te typen. Heel naïef was ik in de veronderstelling dat mijn lichaam in zitstand juist in een soort ruststand zat. En concludeerde ik daaruit dat het geen kwaad kon om minstens acht uur per dag in een hoek van 90 graden te zitten.

Totdat ik voor het eerst in mijn leven een yogales volgde en erachter kwam dat ik extreem stijf was. En dan bedoel ik écht extreem stijf. In de zin van ‘als ik vooroverbuig kom ik niet veel verder dan mijn knieën’-stijf. En dat is toch best zorgwekkend voor een zogenaamd gezond persoon.

Nu sport ik inmiddels standaard twee keer per week intensief met een trainer. Dus iets fitter ben ik wel. Maar ik zit nog steeds minstens acht uur per dag in diezelfde hoek van 90 graden achter mijn bureautje. Al eerder schreef Remko Kuipers op Bedrock over hoe extreem gevaarlijk zitten is. Zo noemt hij dat de gemiddelde Nederlander volgens onderzoek ongeveer 25% verhoogd risico heeft op vroegtijdige sterfte door gebrek aan beweging, te veel zitten en te veel TV kijken. Ai. Oh ja, en die paar uurtjes per week intensief sporten compenseren dat zitgedrag van mij dus niet. Helaas.

Nu proberen we op de Bedrock-redactie steeds vaker tussen de middag een rondje te lopen en houden we wandel-meetings. Maar die 20 minuten op een dag gaan ook niet het verschil maken. Daarom was het tijd voor een statafel. We hebben een hele fijne van Fellowes die je op je tafel kunt laten staan als je zittend wil werken, en die je heel simpel omhoog kan zetten als je wil staan. Ik dacht, doe eens gek, die ga ik proberen.

Al snel merkte ik dat mijn rug minder stijf werd

Ten eerste, heb je meteen veel bekijks op kantoor en heb ik meermaals de vraag gekregen, ‘maar hoe werkt dat dan?’ Opeens heb je zo’n turbo-super-sonisch bureau en staat iedereen om de haverklap aan je zijde omdat ze het ‘even willen proberen.’ Goed, de eerste paar dagen dus niet goed voor je productiviteit, maar grappig is het wel.

Al snel merkte ik dat mijn rug minder stijf werd. Ik kan overigens nog steeds niet veel verder dan mijn knieën komen, dus je moet geen lenigheid-ontwikkelingen verwachten. Wel is de afwisseling fijn en merk je dat het bloed weer door je lichaam gaat stromen. Ik werk ook met meer focus. Waarom weet ik nog niet precies, maar ik denk dat het iets te maken heeft met dat je iets boven de rest van je collega’s uitsteekt en dus minder afgeleid wordt door bewegingen of geluiden om je heen. Of misschien durven collega’s je minder snel te storen doordat je niet op ooghoogte zit. Enfin, een fijne bijkomstigheid is het wel.

Door je rug

Vorige week ging een collega van me door zijn rug tijdens het sporten. Hij kon nauwelijks bewegen en voelde dat als hij zat zijn rug alleen maar stijver werd. Of hij alsjeblieft de statafel van Bedrock mocht gebruiken? En dat heeft geholpen. Nu zijn dit maar twee ervaringsverhalen, maar de wetenschap liegt er ook niet om. Daarom, lees het stuk van Remko Kuipers voor de wetenschappelijke onderbouwing. Maar geloof me, het zou verplicht moeten worden op elk kantoor dat er een paar statafels aanwezig zijn. Je hebt uiteindelijk toch ook veel meer aan gezonde werknemers, dan ongezonde?

Meer lezen

Werkoverleg met een collega? Ga wandelen in plaats van zitten!