Slow Fashion Summer: mijn eerste maand op fashiondieet

Een hele zomer geen nieuwe kleding kopen, onder de noemer van Slow Fashion Summer. Het is een actie van CollAction om zo gedurende drie maanden met zijn allen miljoenen liters water te besparen. Het leek mij een leuke uitdaging om zo het milieu een handje te helpen en daarnaast mezelf ook eens even lekker te testen.

Over het algemeen zie ik mezelf niet als mega shopverslaafd persoon, dus ik verwachtte weinig problemen. De eerste maand zit er nu op en ik deel graag met je hoe dat ging. De samenvatting: op dag 1 beging ik al een grote misstap (guilty!), maar daarna voelde het over het algemeen heel relaxt om niet meer constant met leukere, betere en hippere kleding bezig te zijn.

Dag 1: Fail

Meteen maar even terug naar die eerste dag dan. Ik ging een dagje shoppen met mijn moeder, wat achteraf ook niet echt een goed idee is op het moment dat je net besloten hebt dat je drie maanden geen nieuwe kleding gaat kopen. Maarja, die dagen zijn gewoon heel gezellig en die wil je niet missen. Dus daar sta je dan, in winkel nummer één, oog in oog met de allerbeste jurk die je ooit hebt gezien. De perfecte kleuren, de perfecte print, het perfecte model, bij iedere gelegenheid te dragen en matchend met alle schoenen in je kast. Je weet dat je die jurk de hele zomer gaat dragen en dan zegt je moeder ook nog eens: ‘Als je hem zelf niet koopt, dan koop ik hem voor je!’ Dus wat doe je dan? Je bezwijkt en koopt die jurk.

De ongezellige shopper

Na deze razendsnelle mega fail, was ik er extra op gebrand om dit soort gevaarlijke situaties uit de weg te gaan. Wat dus wel echt jammer is, want winkelen met vriendinnen is super gezellig. Winkelen is ook een voor de hand liggende moeder-dochter activiteit. Het schept een band. En als iedereen dan weet dat jij ‘toch niks gaat kopen’, word je razendsnel bestempeld als ongezellige medeshopper.

Het werkt eigenlijk hetzelfde als wanneer je besluit een periode geen alcohol drinken. Een collega van mij deed dat laatst en vertelde dat het alleen in de sociale context een probleem was, omdat andere mensen je dan als ‘ongezellig’ bestempelen. En dat wil je natuurlijk niet, waardoor je al instant gaat twijfelen aan je nieuwe goede voornemen. Een interessant verschijnsel. Is samen drinken en samen geld uitgeven dan echt zoveel gezelliger?

Zet je in voor het milieu en doe mee met de Slow Fashion Summer

De kast in voor nieuwe combinaties

Doordat nieuwe kleding kopen geen optie was, haalde ik mijn hele kast overhoop en probeerde ik nieuwe setjes samen te stellen. Want dat is de grap van roekeloos shopgedrag: het is vaak ook nog eens zinloos omdat er toch maar een stuk of tien setjes zijn die je steeds draagt. Door alles weer eens goed te bekijken en door elkaar te husselen, creëerde ik een paar fantastische nieuwe outfits. Van onder andere een rokje dat ik al eens zonder succes had proberen te verkopen op de rommelmarkt en een gehaakt hemdje uit minstens twintig collecties geleden. ‘Heb je dat nieuw?!’ hoorde ik zeker tien keer die dag. Missie geslaagd.

Bikinipaniek

Maar toen brak de dag aan dat ik al zes dagen naar het strand was geweest in dezelfde bikini. Niet leuk en ook niet echt praktisch. Bij de grotere winkelketens was het mega sale en zou ik voor minder dan een tientje een geweldig hippe bikini kunnen scoren. Maarja, die damn Slow Fashion Summer gooide roet in het eten. Volgens de regels van deze actie mag je alleen geen nieuwe kleding kopen, maar dus wél tweedehands of geruilde kleding. Maar een tweedehands bikini? Dat idee vond ik, hoe achterhaald ook, een beetje vies.

Toch besloot ik een bezoekje te wagen aan de Reshare Store van het Leger des Heils, waar ik al regelmatig een vuilniszak met kleding achtergelaten heb. Deze winkel zit op tien plaatsen in Nederland en is voor iedereen toegankelijk. Buiten het feit dat ze superleuke tweedehands kleding verkopen, bieden ze ook nog eens werkplekken aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Na tien minuutjes snuffelen vond ik hem al; mijn nieuwe, kleurrijke bikini in precies mijn maat voor drie euro. En daarbij scoorde ik ook nog een leuk vintage bloesje. Hoppa!

Een tikkie obsessief

Het viel me ook ineens op hoe obsessed sommige mensen om mij heen met kleding bezig zijn. Bij iedere speciale gelegenheid moet er iets nieuws gekocht worden en in groepsapps met vriendinnen worden de hele dag door kledingtips gedeeld. Ik snap het, want er leuk uit zien is ook voor mij heel belangrijk. Door kleding kan je laten zien wie je bent en kleur geven aan je persoonlijkheid. Daarnaast zijn er ook gewoon ontzettend veel leuke items en daar word je dan hebberig van. Maar waarom moet het zó belangrijk zijn dat het er iedere dag wel tien keer over gaat?

Waarom zijn we niet wat sneller tevreden en houden we het bij een paar leuke setjes? Het is namelijk toch nooit leuk genoeg en veel van ons zullen altijd jaloers blijven op wat een ander heeft. Vooral nu ik weet hoeveel schade deze industrie aanricht (niet alleen aan het milieu, maar ook aan mensen), gaat het me best wel aan het hart hoe prominent het kopen van dit soort oppervlakkigheden aanwezig is in onze maatschappij. En vooral hoe hard ik daar zelf ook aan mee doe.

Buiten dat enigszins pijnlijke inzicht, viel de eerste maand van mijn fashiondieet me eigenlijk alles mee en scoorde ik zelfs een nieuwe bikini. Maar holy shit, nog twee volle maanden te gaan.. Wish me luck!

Meer lezen over hoe je duurzaam kan shoppen?

Wil je op de hoogte blijven van meer inspirerende acties en verhalen? Meld je dan aan voor de Bedrock-nieuwsbrief!

Reageer op artikel:
Slow Fashion Summer: mijn eerste maand op fashiondieet
Sluiten