Hoe Amerikanen zich kapot schamen voor hun lichaam én sex taboe is

Femke in Trumpland: in deze serie deelt Femke (37) haar ervaringen als expat in Houston, Texas

Amerikanen zijn geobsedeerd door hun lichaam. En door sex. Doordat het een taboe is, word je er – ironisch genoeg – continu mee geconfronteerd. Femke kan er maar moeilijk aan wennen.

Laat ik beginnen met een bekentenis. Ik heb me, in mijn actieve herinnering, nog nooit echt onzeker gevoeld over mijn lichaam. Althans, niet vanuit een cosmetisch perspectief. Ik vergelijk het altijd met een degelijke middenklasser. Het is minder flashy dan een Porsche, maar het ziet er netjes uit, het onderhoud is relatief laag en als je een beetje netjes rijdt kan ‘ie jarenlang probleemloos mee.

Het fenomeen dat je lijf iets is waar je je voor zou moeten schamen was mij dus relatief onbekend. Ik was er gewoon niet zo mee bezig en richtte me liever op andere zaken. Ik denk dat dit voor de meeste Nederlandse vrouwen van mijn leeftijd geldt. Natuurlijk zijn er ook in Nederland hordes vrouwen die zichzelf (en elkaar) een minderwaardigheidscomplex aanpraten, maar over het algemeen zijn we redelijk nuchter en vrij als het gaat over het bespreekbaar maken van thema’s als lichaam en seksualiteit.

Hoe anders is dat in Houston!

In 2004 liet Janet Jackson per ongeluk een tepel liet zien tijdens de Super Bowl in Houston. Het incident gaat de analen in als Nipplegate en is illustratief voor de obsessieve manier waarop er in Texas met lichaam en seks wordt omgegaan.

De eerste keer dat ik er zelf mee geconfronteerd werd was in de dameskleedkamer van de sportschool. Ik maakte aanstalten om te gaan douchen en trok mijn kleren uit. Dat deed ik op z’n Hollands: zonder handdoek, zonder gêne. De overige dames keken mij geshockeerd aan. Ik snapte er niks van, totdat ik zag in hoeveel moeilijke bochten zij zich aan het wringen waren om zichzelf doucheklaar te maken, terwijl ze ondertussen volledig bedekt bleven. Het contrast was overduidelijk en ik voelde me ineens painfully exposed.

Even later lag ik in de damessauna. Naakt is daar niet toegestaan. Ik was keurig bedekt met een handdoek, de dames naast mij waren van top tot teen gekleed. Denk capuchontrui, joggingbroek en sportschoenen.

Ik dacht dat het incidenten waren. Totdat ik bij een vrouwelijke massagetherapeut kwam. Daar moest ik een verklaring ondertekenen dat ik haar niet wegens sexual assault zou aanklagen als ze per ongeluk mijn borsten of billen zou aanraken.

Nog vreemder werd het bij de verloskundige en de gynaecoloog. Ook die wurmden zich in allerlei bochten om mij, maar vooral ook zichzelf, tegen indecent exposure te beschermen. Als je als zwangere een vaginale echo nodig hebt moet je – nota bene – zelf onder een kleed het echoapparaat inbrengen. Daarnaast moeten er bij ieder inwendig onderzoek een of meerdere getuigen aanwezig zijn.

In het hoofd van een Amerikaan zijn dit soort maatregelen nodig om een veilige sfeer te creëeren. Wat mij betreft werkt het averechts. Alsof je iets onnatuurlijks aan het doen bent. Terwijl, als je ergens ongegeneerd je flamoes moet kunnen laten zien, dan toch in ieder geval bij de gyneacoloog!

Taboe

De moeilijke verhouding die Amerikanen – zeker in het aartsconservatieve Texas – tot lichaam en seks hebben zit diep verankerd in alle facetten van de maatschappij. Het leidt ertoe dat veel maatschappelijke problemen simpelweg onbespreekbaar zijn. Zoals het feit dat Houston – met stip op één – het hoogste aantal gevallen van morbide obesitas ter wereld heeft. De effecten daarvan zijn overal zichtbaar, maar het is praktisch onmogelijk om daar een normaal gesprek over te voeren. Dat geldt ook voor seksuele voorlichting , het ongekend hoge aantal tienerzwangerschappen, enzovoorts.

De Democratische partij haalde dit soort zaken acht jaar lang uit de taboesfeer. Het was too much, too fast, ook al is het in vergelijking met Nederlandse standaarden allemaal heel braaf en preuts. Dus stemden veel gematigden nu massaal tegen de Democraten. Niet omdat ze Trump zo’n toffe peer vonden, maar simpelweg omdat ze even op adem moesten komen. Zijn aartsconservatieve entourage moet daar nu voor gaan zorgen.

Sinds de verkiezing van Trump staat Amerika volledig op zijn kop. Hoe heeft dat zover kunnen komen? En, hoe is het om temidden van dat tumult, een nieuw leven op te bouwen? Femke (37) woont sinds 11 September 2016 met haar man, Wilko (39), in Houston, Texas. In deze serie neemt zij ons mee.

Volg Femke nu op Twitter en Instagram. Zie ook: www.femkology.com