Waarom jouw quarterlifecrisis doodnormaal is

Kiara Louis 13 sep 2018 Mind

Of je nou vijfentwintig of vijftig bent, een life crisis kan zomaar langskomen. Het is geen pretje om je hoofd breken over wat jouw doel is in het leven, maar toch krijgen we hier steeds vaker mee te maken. Volgens onderzoek van LinkedIn heeft zelfs bijna driekwart van de mensen tussen de 25 en 33 last gehad van een quarterlifecrisis. En dat is eigenlijk helemaal niet zo gek.

Het Antwoord

Vooral de mensen met een kunstzinnig of cultureel beroep zijn de klos: hun kans op een quarterlifecrisis is zo’n 85 (!) procent. Bij de creatievelingen onder ons gaan nu misschien wat alarmbellen rinkelen, want zo’n crisis zien we vaak als iets negatiefs. Een probleem dat opgelost moet worden. Een groot obstakel dat overwonnen moet worden om een gelukkig leven te leiden. Daarom zijn we er ook zoveel mee bezig.

Hoe een life crisis eruit ziet, verschilt per persoon. Misschien ga je dagenlang nadenken over het leven, wachtend op de oplossing. Op Het Antwoord dat jou laat zien wat jouw doel is in het leven. Of zo’n antwoord komt, is alleen nog maar de vraag. Zo’n zoektocht kan lang duren. Misschien ga je op reis en weet je daarna wat je wilt, of helpt een coach je. Waarschijnlijk komt de oplossing hoe dan ook niet uit de lucht vallen.

Ook ik heb vanzelfsprekend geen antwoord op alle midlife- en quarterlifecrisissen – maar wel een heel logische verklaring. Want misschien is alles wel veel simpeler dan we denken.

Ons primaire doel

Laten we even teruggaan in de tijd. En dan bedoel ik: ver teruggaan in de tijd. We waren toen vooral aan het jagen op dieren of zochten ander voedsel. Valt er al een kwartje? Precies, de tijd van de Jagers en Verzamelaars. Die leert ons namelijk wat ons primaire doel is: overleven. Geen gezanik en gedoe over passies vinden, over een hoger doel dienen, over onze talenten ontplooien.

Dit vind je misschien ook leuk: Weet je niet wat je met je leven wil en heb je geen duidelijk doel voor ogen? Geen probleem

Het grootste gedeelte van ons bestaan moesten we keihard ploeteren om te overleven. Meer dan 90 procent van de tijd die wij als homo sapiens bestaan, brachten we door als jagers-verzamelaars. Van de prehistorie tot ver na de middeleeuwen was het leven kei- en keihard. Je ging dood op je dertigste en was blij met veel kinderen, want dan had je de kans te overleven. De ontwikkeling dat we een baan mogen kiezen, wat zeg ik, uit duizenden banen en beroepen kunnen kiezen, is dus een heel recente verandering.

Geen passie hebben is doodnormaal

Fast forward naar 2018. Ongeveer elke aankomende student twijfelt wat ‘ie moet doen. Je besluit je passie na te jagen en gaat voor een creatieve studie. Na zo’n vierjarige opleiding beland je tóch achter de bar in de Coffee Company. Om daar vervolgens weer onzeker van te worden, want geen passie hebben is totaal niet sexy.

Ho. Wacht. Geen passie hebben is doodnormaal. Geen hoger levensdoel? Ook doodnormaal. We zijn zo verwend geworden als homo sapiens, dat overleven geen bezigheid meer is. En alleen daarom raken we in paniek over de invulling van onze dagen.

Ja, zo’n quarterlifecrisis blijft enorm lastig. En nee, dit is zeker geen oplossing voor zo’n lastig probleem. Maar het is wel fijn om te weten dat je gewoon mens bent, met nog steeds een primitief brein dat vooral aan overleven denkt. Scheelt je misschien weer wat schuldgevoel.

Meer lezen over een quarterlifecrisis

Wil je meer inspirerende artikelen en nieuwtjes over psychologie ontvangen? Meld je aan voor de Bedrock Weekly!

Reageer op artikel:
Waarom jouw quarterlifecrisis doodnormaal is
Sluiten