Zo beoefen je mindfulness met Billie Holiday

Tom Hofland 5 mei 2017 Mind

Soms is het heerlijk om hele dagen in je bovenkamer te zitten. Vooral wanneer de stemming er goed is en er voornamelijk positieve gedachten langskomen is het er goed vertoeven. Glaasje wijn erbij, het zonnedak open en verzinken in je eigen heerlijke gedachtestroom.

Soms wordt dat kabbelende gedachtenbeekje helaas een modderstroom. Een mooie poëtische beeldspraak is het niet per se, maar wel een duidelijke: op dat soort momenten stroomt er in die bovenkamer niets dan doffe ellende. Daar moeten we niet te zwaar over doen: elk mens heeft negatieve gedachten en juist het willen uitbannen daarvan maakt ons gestrest, krampachtig, en nog meer gefixeerd op die negatieve gedachten. We maken ze zwaarder dan ze zouden moeten zijn, omdat we meer belang hechten aan negatieve dan aan positieve gedachten. Dit is natuurlijk niets nieuws onder de zon, maar het blijft belangrijk om dit te herhalen.

Ik las de afgelopen dagen het boek ‘Headspace’ van Andy Puddicombe, een moderne voorvechter van toegankelijke vormen van meditatie (volgens de New York Times doet hij voor meditatie wat Jamie Oliver doet voor eten). Hij beschrijft daarin een gedachteoefening die ervoor moet zorgen dat je je gedachtestroom beter gaat begrijpen. Die gaat ongeveer zo:

Stel je voor dat je op een bankje langs een snelweg zit met een blinddoek om. Je hoort de auto’s voorbij razen. Nu doe je je blinddoek af. Je ziet de auto’s nu helder voorbij komen. Ze hebben allerlei kleuren en formaten en al die auto’s dragen gedachten met zich mee. Sommige van die gedachten zijn mooi: daar zou je het liefst achteraan willen rennen. Sommige zijn naar en die zou je willen stoppen zodat er meer mooie gedachten op de weg passen. Maar het is ongelooflijk vermoeiend om achter auto’s aan te rennen of ze proberen te stoppen.

Met training is het volgens Puddicombe mogelijk om je hersenen opnieuw te programmeren

Je kunt beter op het bankje blijven zitten en de gedachten voorbij zien gaan. Merk ze op, zowel de mooie als de negatieve, en laat ze weer voorbij trekken. Zo blijf je rustig en zul je merken dat je niet in een bepaalde sfeer hoeft te blijven hangen.

Puddicombe omschrijft hier in een makkelijke visualisatie één van de belangrijkste elementen van mindfulnes: het accepteren van gedachten en gevoelens zoals ze komen en ze niet veroordelen of proberen weg te stoppen. Het klinkt simpel, maar het voelt in eerste instantie diep onnatuurlijk.

Met training is het volgens Puddicombe echter mogelijk om je hersenen opnieuw te programmeren waardoor je niet meer elke gedachte met je op de loop laat gaan. Voor de meditatiekenner is dit inmiddels gesneden koek, maar het verhaaltje van Puddicombe over de snelweg biedt voor nieuwkomers een fijne houvast.

Gisteren stond ik de afwas te doen met muziek op. Ik had net in het boek van Puddicombe gelezen over een man met woedeproblemen, die zijn negatieve gedachten ‘als een vriend’ moest ontvangen om zich zo niet op te laten winden. Terwijl ik terugdacht aan dit verhaal en me afvroeg of hoe je dat dan deed, gedachten als een vriend ontvangen, hoorde ik Billie Holiday zingen:

Good morning heartache
You old gloomy sight
Good morning heartache
Thought we said goodbye last night
I turned and tossed until
It seems you we have gone
But here you are with the dawn

Good morning heartache
You’re the one
Who knows me well
Might as well get use to you
Hanging around
Good morning heartache
Sit down

Meer lezen

Waarom mindulness meditatie werkt en niet zweverig is.

Reageer op artikel:
Zo beoefen je mindfulness met Billie Holiday
Sluiten