Maar even serieus, het mag wat minder serieus (over loslaten en vertrouwen)

Heb vertrouwen in dat het goed komt

Loslaten, accepteren, vertrouwen. Een greep uit de thema’s die de typische millennial regelmatig bezighoudt. Er zijn de laatste jaren boeken over volgeschreven, studies naar gedaan en duizenden Instagram-quotes over gepost. Zoveel zelfs, dat we er inmiddels een beetje moe van worden.

Moeten we niet gewoon gaan leven? Streven we het doel niet totaal voorbij als we overmatig focussen op het loslaten van van alles? Of richten we ons leven zo in, dat we niet anders kunnen dan het heel serieus nemen?

Dat laatste gold in ieder geval voor mij.

In plaats van om 07:00 uur vanuit Rotterdam in een overvolle Intercity Direct richting Amsterdam te stappen, spring ik nu elke ochtend achterop de scooter bij mijn vriend. We rijden door de rijstvelden en begroeten lokale families. Met een grote lach op hun gezicht roepen ze: “Pagiii (goedemorgen)!”

Wanneer is de laatste keer dat ik iemand spontaan een goedemorgen wenste op Amsterdam Centraal? Nee, dat is eigenlijk nog nooit voorgekomen, besef ik nu.

Meestal begin ik de dag met een yogalesje. Volgens de guru moet ik 6 keer in de week ‘practicen’. Ik vind 3 keer wel genoeg. Sorry meneer Ashtangi. Give me a break. Ik voel me al zo’n idioot naast al die veel te flexibele mensen. Het moet wel leuk blijven.

Vervolgens rijden we door naar Dojo Bali. Een coworking space, waar zogenoemde Digital Nomads vanuit de hele wereld hun online business runnen. De quote die bij de ingang hangt, spreekt boekdelen: ‘Respect the ZEN, some of us busy changing the world.’ Al snel blijkt: een werkdag van 8 uur is hier ongewoon. Dat doet in principe niemand.

De momenten dat ik aan het werk ben, ben ik ook echt aan het werk. Gefocust en zonder afleiding. Ik merk dat ik hierdoor veel efficiënter ben dan ik voorheen was op kantoor. Geen meetings, koffie of uitgebreide lunches. Ongezellig? Soms wel, maar de uren die ik nu overhoud besteed ik aan dingen waar ik veel plezier uit haal: (een poging tot) surfen, een workshop of een uurtje met een boek op het strand. Lang niet gek.

De ruimte voor connectie en vrije tijd. Dat maakt me hier zo gelukkig

‘S avonds eten we met een aantal vrienden. Mensen vanuit de hele wereld, die komen en gaan. Een van hen is Kate. Een 26 jarige uit Indiana, Amerika. Al 4 jaar lang reist ze de wereld over zonder spaarpot of duidelijk plan. In het begin keek hier ik van op: het gemak waarmee zij het leven op zich af laat komen. Om haar tijd in Bali te bekostigen geeft ze online Engelse les aan kinderen. Voor 7$ per uur.

Noem haar naïef. Of kortzichtig. Ik heb bewondering voor haar. Geld en zekerheid neemt ze niet zo serieus. Ze beweert dat wij onszelf deze schijnzekerheid hebben aangepraat. En eerlijk is eerlijk. ik kan van deze mindset veel leren.

We praten over plekken op de wereld, delen mooie herinneringen en interesses. We dromen over het leven. Helpen elkaar. Dankbaar ben ik, voor dit groepje mensen. En tegelijkertijd verbaast het me. In Nederland had ik vaak de energie niet eens om ‘s avonds even met iemand te eten. Dan was ik al bezig met morgen. Dat zou namelijk een drukke dag worden.

De ruimte voor connectie en vrije tijd. Dat maakt me hier zo gelukkig. En het is eigenlijk zo logisch. Ligt het niet zo voor de hand dat we het simpelweg niet meer zien? Dat wij mensen sociale wezens zijn. Dus niet ons hele leven werkend (achter een laptop of telefoon) moeten spenderen? De snelheid van de Westerse wereld. We zijn het te belangrijk gaan vinden. Laten we het leven vooral wat minder serieus nemen.

En ja, het klinkt zo makkelijk. I know. Want dat is het in de praktijk zeker niet altijd. Dus laten we beginnen met een simpele eerste poging: wens die kerel naast je in de trein even een goedemorgen. Hij zal er gek van opkijken.

Barbara vertrok samen met haar vriend Michiel voor onbepaalde tijd naar het buitenland om te ervaren hoe het is om op een andere manier te leven en werken. Op dit moment verblijven zij op Bali. Barbara is brand & marketing specialist, en Michiel Fotograaf & Documentaire maker. Daarnaast zijn ze samen Local Characters gestart. Een platform voor inspirerende en echte verhalen die ons een vernieuwde kijk op het leven en de wereld geven.

Meer lezen

Emigreren zonder plan, zo laat je de controle los.