Lang leve de Wifi-loosheid: hoe het jouw leven kan veranderen

Het proberen waard

Ik realiseerde mij pas hoe vaak ik in mijn dagelijkse leven op mijn mobiel kijk toen ik op vakantie ging. Op de plek waar ik verbleef, was een mobielnetwerk af en toe aanwezig (als ik mijn mobiel hoog in de lucht hield, had ik één streepje, net genoeg om een sms te versturen naar een jarige vriendin) en Wifi een pure luxe. Niettemin drukte ik uit automatisme vaak op de homebutton van mijn Iphone, om te kijken of er Whatsappjes binnen waren gekomen.

Na twee dagen vruchteloos gedruk en de constante gewaarwording van het ontbreken van Wifi, besloot ik mijn telefoon op vliegtuigstand te laten staan en hem weg te leggen.

Dat wegleggen was ronduit onwennig. Daar zat ik dan, voor mijn tent, in de middle of nowhere, zonder enige vorm van communicatie, zonder de mogelijkheid iemand te laten weten waar ik was, wat ik deed, of hoe het met mij ging. Ik kon geen mail checken, geen ‘wat is de beste filmtip voor vanavond’ artikelen opzoeken, nu.nl werd niet elke minuut ververst, in de supermarkt bepaalde ik wat ik ging eten, in plaats van door het recept op mijn app.

Hoewel ik verbleef in de mooiste landschappen, had ik zeker de eerste dagen niet de rust om de schoonheid ervan werkelijk in mij op te nemen. Mijn hoofd raasde door met to-do lijstjes waarvoor ik allemaal internet nodig had.

En toen…

Het duurde een paar dagen en toen begon ik te genieten van de tijd die ik overhield. De rust die mijn hoofd had door het niet constant te moeten verteren van nieuw binnengekomen berichtjes. Soms was het ronduit onhandig geen internet tot mijn beschikking te hebben: het vinden van een kampeerplaats voor de volgende nacht is een stuk makkelijker online dan offline, maar ook dat bracht een nieuwe creativiteit. In plaats van het op te zoeken, vroeg ik locals of zij nog tips hadden. Het bracht mij op de mooiste plekken.

Het was uiteindelijk vooral de verveling die werd omgezet in rust, de afwezigheid van mechanische geluidjes die veranderde in het opnieuw horen van mijn innerlijke stem, dat ik besloot dit soort periodes vaker in te lassen.

Het zou meer discipline vragen thuis de wifi uit te zetten dan in het buitenland, omdat het er hier simpelweg gewoon niet was, maar het verschil in hoe ik mij voelde was zó groot dat ik deze ervaring wil implementeren in mijn dagelijkse leven. Ik ben weer meester van mijn tijd: er zitten meer minuten in de dag als ooit daarvoor. Lang leve de Wifi-loosheid!

Meer lezen

Offline is de nieuwe luxe + vijf tips hoe je dat kunt bereiken.