Zeg eens eerlijk: ben jij nog wel jezelf?

De maatschappij zet ons constant onder druk

Op het internet zijn honderden, misschien wel duizenden inspirerende afbeeldingen te vinden met daarop het motto ‘Be yourself’. Toch lijken veel mensen dat nog knap lastig te vinden; we schreven niet voor niets tips die je kunnen helpen ‘om weer jezelf’ te zijn. Maar het probleem ligt vooral bij de maatschappij, die ons tussen allerlei waarheden heen en weer slingert.

Als er iets is waar we goed in zijn, dan is het wel in de constante tweestrijd met onszelf. We willen gezond eten, maar die taart ziet er toch wel heel lekker uit. We willen een avondje uit, maar eigenlijk ook heel graag gewoon slapen. En we willen best onszelf zijn, maar moeten we ons niet ook leuker voordoen om aardig gevonden te worden?

Een week nadat mensen je hebben verteld dat je jezelf moet zijn, vertellen ze je dat je toch écht wat minder verlegen moet worden.

Waar we niet bij stilstaan, is dat één van de twee dingen waartussen we twijfelen, ons heel vaak wordt opgelegd door andere meningen. Dat gezonde eten komt van het gezondheids- dan wel schoonheidsideaal dat we kregen aangeleerd, je wordt leuker gevonden als je die avond uit gaat, et cetera. In dat soort gevallen kun je dus ‘gewoon’ identificeren wat je alleen maar zou doen omdat andere mensen dat willen, en wat je echt wilt. Maar bij jezelf zijn ligt dat anders.

Paradox

Als het gaat om jezelf zijn, legt je omgeving je namelijk twéé dingen op. Ten eerste wordt er een ideaalbeeld van hoe je moet zijn opgehemeld, maar er wordt ook gehamerd op ‘jezelf zijn’. En nou ja, die twee dingen spreken elkaar nog weleens tegen – want niemand voldoet aan het ideaalbeeld.

In feite is het dus nooit goed. Want een week (of zelfs dag) nadat mensen je hebben verteld dat je jezelf moet zijn, vertellen ze je dat je toch écht wat minder verlegen moet worden. En heel eerlijk gezegd doen we met Bedrock ongeveer hetzelfde: ik pleit nu voor jezelf zijn, maar we geven ook dagelijks tips om jezelf te verbeteren.

En dat gaat niet alleen op voor je persoonlijkheid, maar ook voor bijvoorbeeld carrièrekansen. Je moet je dromen achternagaan, je inzetten voor wat je écht wilt. Maar stel nou dat je helemaal geen promotie wilt maken, maar blij bent met de baan die je hebt? Dan zullen mensen je voor gek verklaren dat je ‘zo’n grote kans afslaat’.

Dit vind je vast ook leuk: How To Handle: Emoties (met adviezen van een monnik en een neuropsycholoog).

 

Weet jij nog wie je bent?

Die paradox zorgt er niet alleen voor dat veel mensen zich misschien anders gedrag dan ze zelf zijn, maar vaak ook dat ze niet eens meer wéten wie ze zijn. Als je dagelijks te horen krijgt dat je hard moet werken voor een nieuwe baan, is de kans groot dat je dat zelf ook gaat geloven, en datzelfde geldt voor bijvoorbeeld gedragsnormen. Dus als mensen dan zeggen dat je ‘jezelf moet zijn’ of ‘je dromen moet volgen’, zul je denken: ‘Maar dat doe ik toch?’

Misschien liggen je werkelijke persoonlijkheid en dromen al jarenlang ergens in de berm te wachten tot jij ze weer komt ophalen.

En de kans bestaat dat dat inderdaad zo is – maar er is ook een kans dat je ergens onderweg jezelf bent verloren door alle druk, en dat je dat niet eens in de gaten had. Misschien liggen je werkelijke persoonlijkheid en dromen al jarenlang ergens in de berm te wachten tot jij ze weer komt ophalen.

Dus zelfs als je ervan overtuigd bent dat jij bent waar je nu moet zijn, kan het geen kwaad om dat een keer te onderzoeken. Trek er een middagje voor uit en schrijf op wat jaren geleden je doelen waren, en bij welk gedrag je je altijd het fijnst voelde. Herken je je daar nu nog in steeds in? En zo ja, ben je ook nog steeds op weg om je dromen te verwezelijken?

Natuurlijk kan het zijn dat je bent veranderd en gegroeid, dat je meer ambities hebt gekregen. Super zelfs, maar dat is het alleen als dat vanuit jezelf kwam. Want de maatschappij mag je dan wel twee dingen opleggen, maar uiteindelijk is maar één daarvan de belangrijkste – en dat ben jij.