4 bijzondere en inspirerende levenslessen van onze veteranen

Verhalen die inspireren, maar (te) weinig worden verteld

Veteranen zijn overal, maar niet altijd vertellen ze hun bijzondere verhalen. Eeuwig zonde, vinden wij, want juist deze mensen dragen een rugzak aan inspirerende levenslessen bij zich. Dit zijn de vier meest inspirerende levenslessen van onze Nederlandse veteranen.

Tijdens de Nijmeegse Vierdaagse – dit jaar vindt deze plaats van 17 tot 20 juli – lopen jaarlijks veel veteranen en militairen mee. In aanloop naar de wandelprestatietocht vonden wij dat het tijd werd om de levenslessen van deze helden eens grondig op papier te zetten. Want verhalen zijn er om gehoord te worden.

Maar, wat zijn veteranen eigenlijk?

Veteranen zijn de Nederlandse militairen die het Koninkrijk hebben gediend in gevaarlijke situaties, zoals oorlogen, maar ook tijdens vredesmissies in internationaal verband. Daarnaast zetten veteranen zich ook als ze uit dienst zijn nog actief in voor de wereld. Zo zetten ze zich nog vaak in voor dingen die spelen in het missiegebied waar ze zijn geweest, maar geven ook gastlessen op bijvoorbeeld scholen rondom thema’s als respect en discriminatie.

Veteranen en het thuisfront

Je begrijpt: veteranen hebben gezien hoe het is om in onveilige gebieden te verblijven, hoe het er in oorlogsgebieden aan toe gaat en hoe hard onze militairen daar werken. Daardoor hebben ze een bepaalde overtuiging van het leven. Hoe is het om die kant van de oorlog mee te maken?

Maar niet alleen de veteranen zelf hebben veel meegemaakt, ook voor het thuisfront verandert er veel in zo’n situatie. Hoe is het om te leven met iemand die zich zo hard inzet voor de maatschappij, veel van huis is en op bijzondere en gevaarlijke plekken komt. Verhalen die vaak niet worden verteld, maar ons wél veel kunnen leren.

Wat kunnen we leren van onze veteranen?

Wij hebben vier vrouwen gevraagd naar hun ervaringen als veteraan. Zij waren bereid om hun vrijheid op te geven en op missie te gaan naar vaak gevaarlijke gebieden. Dit zijn de wijze levenslessen die zij leerden.

Bernadette werd uitgezonden naar Afghanistan

Bernadette was piepjong (achttien) toen ze voor het eerst werd uitgezonden naar Afghanistan voor een missie vanuit de landmacht. Voor haar tweede missie ging ze weer naar Afghanistan en hield zij het mortuarium draaiende, wat betekende dat zij de overledenen van de oorlog verzorgde.

“Wees blij met wat je hebt. Maak je niet druk om kleine dingen als je bijvoorbeeld ketchup krijgt in plaats van curry, dat is écht geen ramp. Of als je een keer in de file staat. Je kan je leven moeilijker maken dan het eigenlijk is.” – Bernadette (31) 

Hoe confronterend dit werk was, het was ook erg dankbaar. De lokale bevolking was blij dat zij en haar collega’s er waren. “Ik ben blij dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen, hoewel ik er wel een nasleep van heb gehad. Gelukkig werd ik goed begeleid.” Haar partner Raymond (33) is ook een veteraan en zit nog steeds bij de onderzeedienst.

Sabine was betrokken bij missies in Tsjechië, Litouwen en Afghanistan

Sabine regelde vanaf haar 28e de logistieke benodigdheden voor de luchtmacht in Nederland, maar ook op allerlei missies van Tsjechië tot Litouwen en Afghanistan. Een luchtaanval in Afghanistan maakte de grootste indruk op haar, het was slechts één kilometer van het kamp waar zij verbleef. “Ze deden maar wat en misten ons kamp, maar toch.” In een gepantserde jeep reed ze van het ene kamp naar het andere. In verband met de veiligheid mochten ze no matter what stoppen.

“Ik leerde wat vrijheid betekent en daardoor ook: Pluk de dag. Daar staan wij in Nederland niet zo bij stil. We vinden onze vrijheid vanzelfsprekend.” – Sabine (46)

Toen Sabine zwanger werd van Guido (41) die ook voor de luchtmacht werkt (en ze romantisch genoeg op de basis in Soesterberg ontmoette), stopte ze met werken voor Defensie. Guido is nog vaak op missies en kwam onlangs terug van een driemaandse missie uit Jordanië. “Ik heb jonge kinderen en papa was in het buitenland aan het vechten tegen IS. Dat was best zwaar.” Als veteraan en als thuisfront weet Sabine wat voor uitdagingen je tegenkomt tijdens zo’n missie. Iets waar veel mensen geen weet van hebben. “Ik vind dat veteranen meer waardering verdienen.”

Susan werd uitgezonden naar Bosnië

Susan werd in 1998 naar Bosnië uitgezonden, waar ze een half jaar lang goederen van de ene naar de andere plek reed. Militairen hebben natuurlijk ook gewoon tandpasta en broodnodig. Ze schrok enorm van wat mensen elkaar aandeden. “Het is zo’n prachtig land, maar zo vernield. Het is zonde. Als er een leider wegvalt wil iedereen er ineens de baas zijn en dat doet wat met zowel de bevolking als het landschap van een land.”

 “Wees dankbaar voor wat je hebt. Ook lieten de missies me zien wat een saamhorigheid wij hebben in Nederland.” – Susan (42)

“Nu eenmaal terug in Nederland, denk ik vaak: zeur niet zo, jij hébt tenminste een wc. Toch sluipt het er na een tijdje weer in en mopper ik ook weer als mijn boiler leeg is. Ik denk dat het voor iedereen goed zou zijn om eens in dienstplicht te gaan. Dan pas waardeer je hoe goed wij het hier hebben.”

Kelly ging drie keer op missie

Al achttien jaar werkt Kelly bij Defensie. In die periode werd ze drie keer uitgezonden. Twee keer naar voormalig Joegoslavië en één keer naar Afghanistan. “Ook ben ik een keer thuisgebleven toen mijn partner Rob op missie ging. En ik kan je vertellen dat thuisblijven veel pittiger is dan op missie gaan. Voor mij betekent veteraan zijn, trots zijn dat ik mijn steentje heb mogen en kunnen bijdragen aan de vrede en veiligheid waarin wij hier in Nederland op dit moment leven.”

“Don’t take anything for granted en geniet van elk moment want alles kan ineens anders zijn.” – Kelly (37)

“Ik denk dat ik door mijn missies en mijn nuchterheid een meester ben geworden in relativeren. Soms op het kromme af. Nederlanders hebben er nogal eens een handje van om ‘lekker’ te klagen, bijvoorbeeld dat ze moeten wachten in de rij bij de kassa terwijl hun hele kar is afgeladen met voedsel. Dan vraag ik me af, ‘waar maak jij je nu toch in vredesnaam druk om?’. Wees blij dat je gewoon naar een supermarkt kan en alles in mag laden waar je zin in hebt!” Aldus Kelly.

Wees dankbaar!

Dat zijn nog eens powervrouwen. De moraal van al deze verhalen? Wees dankbaar voor wat je hebt, voor de vrijheid in dit land en voor hoe goed wij het eigenlijk hebben. En het belangrijkste: geniet daar volle teugen van. Amen.

Wil je meer weten over veteranen en het veteraneninstituut? Kijk dan op hun website.

In samenwerking met het Veteraneninstituut