Hoe maak je Amerika ‘Great Again’? Begin bij de A van… Abortus (?!)

Femke in Trumpland

Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft in 1973 bepaald dat vrouwen recht hebben op abortus. Toch zijn er – een halve eeuw later – weinig onderwerpen die de emoties in dit land hoger laten oplopen. Het leidt tot bizarre taferelen. Trump deed er zijn voordeel mee.

Ik rijd langs een wit kerkgebouw bij mij in de buurt. Naast de kerk staat een monsterlijk groot, lichtgevend reclamebord. Daarop prijkt de volgende tekst: “Does your vote condone murdering the unborn?” Goedemorgen, ik heb mijn eerste bak koffie nog niet op.

Even later loop ik de online nieuwsberichten door. Nu met koffie. Mijn oog valt op een artikel over een voorstel voor een nieuwe abortuswet, die binnenkort in de staat Arkansas wordt ingevoerd. Onderdeel van deze wet is dat vrouwen voortaan toestemming van de verwekker van het kind nodig hebben om abortus te kunnen plegen. Dat geldt in alle gevallen, dus ook bij verkrachting.

Het vrouwelijk lichaam als hotel? Dat is een curieuze vergelijking

De achterliggende gedachte is dat een zwanger lichaam een host is. Vergelijk het met een hotel, waar de klant koning is. Als de vrouw dat niet wil, dan moet ze maar niet zo onverantwoordelijk zijn om sex te hebben. Aldus de toelichting van een van de lawmakers die het wetsvoorstel heeft ingediend.

Het vrouwelijk lichaam als hotel? Dat is een curieuze vergelijking. Zeker als je bedenkt dat iedere horeca-gelegenheid in Amerika zich het onvoorwaardelijk recht voorbehoudt om klanten te weigeren …

“Misschien is het wel een stap voorwaarts ten opzichte van waar ze vandaan komen”, zegt mijn man Wilko lachend. “Het geeft in ieder geval aan dat ze toch naar een soort oplossing zoeken.” Tja, daar zou hij best eens gelijk in kunnen hebben.

‘s Avonds meld ik mij bij Child Advocates, een organisatie waar ik als vrijwilliger aan verbonden ben. De organisatie komt op voor kinderen die op last van de rechter uit huis zijn geplaatst, omdat ze daar ernstig verwaarloosd, mishandeld of misbruikt werden.

We krijgen vanavond les in het Amerikaanse rechtssysteem. Naast mij zit een vriendelijke man van een jaar of 60. Hij draagt een oversized T-shirt van zijn favoriete sportclub, een korte khaki broek en witte sportsokken. Prototype Texaan.

“Hoe ben jij bij Child Advocates terecht gekomen?”, vraag ik hem. Dat vertelt hij graag.
“Ik ben jarenlang actief geweest in de pro life movement. We gingen dan protesteren bij de rechtbank en spanden ook rechtzaken aan tegen abortusklinieken”, zegt hij.

Hij neemt een hap van zijn pizza. Dan vervolgt hij zijn verhaal. ”Op een gegeven moment ging het toch knagen. We waren heel druk bezig om al deze kinderen van abortus te redden. Maar wat gebeurt er dan als ze toch geboren worden? Dan moeten we er daarna ook wat mee! Dus ben ik dit maar gaan doen, want wie A zegt moet ook B zeggen.”

They’re ripping babies from the womb!

Ergens kan ik zijn logica nog wel volgen. Totdat hij een vurig pleidooi afsteekt over het feit dat vaders die hun kinderen mishandelen acuut de doodstraf verdienen. Hij bedoelt dat niet figuurlijk; hij meent dat letterlijk. Met de Bijbel in de hand. Als ik daar voorzichtig op doorvraag, zie ik dat er bij hem een knop omgaat. Zijn blik verhardt, zijn lichaamshouding verstart. Het signaal is duidelijk; hier is geen ruimte voor nuance. Abort … and back off!

Anders dan in Nederland is de scheiding tussen kerk en staat hier soms ver te zoeken. Dat was altijd al zo. De komst van Trump heeft dat niet veroorzaakt: hooguit versneld. Maar waarom stemden aartsconservatieve Christenen massaal op Trump? Een Reality TV-Star, die in zijn leven alles heeft gedaan wat God verboden heeft? Simpel: hij beloofde ze de hemel en sprak zich ongekend fel uit tegen abortus. They’re ripping babies from the womb!

Ze worden door Trump op hun wenken bediend, met onder meer Mike Pence als Vice President, een transgender ban in het leger en forse bezuinigingen op abortusklinieken. Dat Trump, als hij vroom het Onze Vader voorbidt, een spiekbriefje nodig heeft? Dat zien we dan maar even door de vingers … net als het feit dat deze aflevering exact 666 woorden telt.

Sinds de verkiezing van Trump staat Amerika volledig op zijn kop. Dagelijks horen we in de media berichten over corruptieschandalen, rassenrellen en protestmarsen. Vriend en vijand debatteren openlijk over de vraag of Trump psychisch in orde is. Hoe heeft dat zover kunnen komen? En, hoe is het om temidden van dat tumult, een nieuw leven op te bouwen? Femke (37) woont sinds 11 September 2016 met haar man, Wilko (39), in Houston, Texas. In deze serie neemt zij ons mee. Check hier deel één.

Volg Femke op Twitter via @jongfemke.