Kun je nog ‘gewoon’ op vakantie gaan? Of moet je er een beter persoon van worden?

Anne Dirks 16 jan 2018 Better World

Hij stelde zich voor als John, bestelde een biertje en schoof een stoel aan. Het was een uur of drie, vier. Eigenlijk wisten we niet hoe laat het was, zoals wel vaker op vakantie. Ik was samen met een vriendin bijna vijf maanden op reis. Nog even en het zat er op. John was net begonnen aan zijn vakantie. Hij had in de krant een artikel gelezen over Jericoacoara, hoe dit het paradijs van Brazilië moest zijn, en besloot al zijn vakantie dagen op te nemen en de Londense financiële wereld even te laten voor wat het was.

‘Ik werk aan John 2.0’ zei hij, zonder een spoor van ironie. ‘Volgend jaar om deze tijd spreek ik vloeiend Portugees en ben ik enorm strak en gespierd door al dat kitesurfen.’ Ik lachte, hij bestelde nog een biertje. We bevrienden elkaar op Facebook. Een paar maanden geleden kwam er een foto voorbij van John 2.0 en zijn Braziliaanse vriendin op een strand.

Ik moest hier aan denken toen ik een paar weken geleden een kop koffie ging drinken met A. A zou de volgende dag vertrekken naar Bali, om te yogaën, bij te slapen en gezond te eten. ‘Ik moet gewoon wat dingen uitzoeken waar ik tijdens mijn werk geen tijd voor maak.’ Uit haar tas tovert zij een enorme to-do lijst. Voor tijdens haar vakantie.

Ik moet eerlijk zeggen dat het mij op dat moment niet verbaasde. Totdat ik een week later een collega sprak op een borrel. Hij was net een week naar België geweest om te mediteren. Toen ik er op ging letten hoorde ik opeens overal verhalen over vakanties, of ‘reizen’, met als doel er beter mens van te worden. Ik vroeg mij af, gaat vakantie steeds meer over zelfverbetering?

Van genieten naar afzien

Waar vakantie een paar jaar geleden nog een viering van successen leek met mooie hotels, grandioze steden, cocktails en all-inclusive resorts, gaat het nu steeds vaker over de afwezigheid van luxe als ultieme vakantie; sobere herbergen en mindfullness cursussen op Ibiza, veganistische yoga vakanties in India en sportieve, spirituele reizen naar de Himalaya. Het lijkt wel of iedereen ‘zichzelf gaat vinden’ op een berg. Maar wel binnen de vakantiedagen. We verwachten grote resultaten en verhelderende inzichten in een kortere periode, zonder dat we daar ons leven drastisch voor om hoeven te gooien.

Nu is het op reis gaan om aan jezelf te werken niet nieuw. Jessica de Bloom, onderzoeker aan de Universiteit van Tampere, Finland, doet onderzoek naar de manier waarop vakanties beleefd worden en de effecten hiervan na terugkomst. In haar onderzoek laat zij zien dat de moderne invulling van ‘vakantie vieren’ niet heel veel afstaat van de definitie die als sinds de Romeinse tijd wordt gebruikt; tijd vrij van werk en tijd voor onszelf.

Toegeven dat je gewoon twee weken lang op een bedje aan het zwembad hebt gelegen voelt bijna beschamend

“Het ‘wellness toerisme’ komt voort uit de ‘kuur-cultuur’. De rijke bovenklasse ging vroeger geregeld op kuur om te herstellen van het drukke stadsleven. Niet werken werd gezien als luiheid en veroordeeld (wat met het Protestantse geloof te maken had). Je had dus een medische reden nodig om op vakantie te gaan en je mocht het vooral geen vakantie noemen. In kuurorden hadden ze dan elke dag verschillende behandelingen maar het ging ook vooral om het sociale aspect; zien en gezien worden, dansavonden en allerlei ander vertier.”  

Wat dat betreft is er nu weinig veranderd. Toegeven dat je gewoon twee weken lang op een bedje aan het zwembad hebt gelegen voelt bijna beschamend, tenzij je het ‘heel erg nodig had.’ We leven in een prestatiemaatschappij waarbij men het succes meet aan hoe druk je eigenlijk bent en dit beïnvloedt ook de manier waarop we onze vrije dagen indelen.

Ook in onze vakantie zijn we bezig met zelfverbetering, het beste uit onszelf halen en zorgen dat we met zo min mogelijk tijdverlies het beste resultaat bereiken. Ik snap heel goed de aantrekkingskracht, ik heb mij net op vakantie laten verleiden tot een cursus kitesurfen, niet omdat ik graag wílde kitesurfen, maar omdat ik graag iemand wil zijn die kán kitesurfen.

Nu is het makkelijk om hier op af te geven en te roepen dat we totaal het doel voorbij schieten. En dat zal bij sommigen ook het geval zijn, die komen teleurgesteld thuis (ik bleek echt niet gemaakt te zijn om aan een vlieger van 15 meter te hangen). Maar anderen nemen de inzichten, nieuwe technieken en verworven kennis mee naar huis en gaan verder met hun leven, wellicht net anders ingericht. En dan zijn er diegene die het roer helemaal omgooien en alles anders doen na zo’n vakantie. Kijk maar naar John.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Reageer op artikel:
Kun je nog ‘gewoon’ op vakantie gaan? Of moet je er een beter persoon van worden?
Sluiten