Erger je niet als er iemand voor de trein is gesprongen

We moeten van zelfmoordenaars weer mensen maken

Het was avond, mistig, en ik zat in de trein. Ik was onderweg naar een verjaardag; gewapend met een tas vol biertjes en wat goede stemmingsmuziek op m’n koptelefoon kon ik niet wachten tot de trein het station binnen zou rollen. Ik keek uit het raam, zag mijzelf in de weerspiegeling en glimlachte om mijn eigen blije hoofd. Op dat moment remde de trein zo hard dat ik mij aan het tafeltje voor mij vast moest grijpen.

“Dames en heren’ klonk er door de intercom. ‘We staan stil omdat…omdat ik denk dat we iets geraakt hebben. We gaan nu kijken.”

Niemand zei het, maar iedereen dacht het: er was iemand voor de trein gesprongen, dat kon niet anders. Ik keek naar buiten en zag mijn eigen geschrokken gezicht in de weerspiegeling van het raam. Ik zette mijn iPod uit.
Vrijwel meteen begon een man achter mij met zijn medepassagier te praten.

“Nou, dat zal niet de eerste keer zijn op dit traject.”
“Is dat zo?”
“Ze ruimen het vrij snel op, dan kan de trein weer door.”
“Moet je ergens op tijd zijn?”
“Ja, maar ja. Dat gaat niet meer lukken.”
“Balen. Ook voor de machinist. Dat vind ik zo erg.”
“Ik vind het egoïstisch. Doe het dan ergens waar niemand er last van heeft.”
“Tja.”

Bij het horen van dit gesprek kreeg ik de waanzinnige behoefte allebei de heren te defenestreren. Ik vraag me af hoe het zo ver kan komen dat wij blijkbaar niet meer aangedaan zijn als we iemand doodgereden hebben. Als ik met dezelfde heren in de auto had gezeten en we hadden iemand aangereden, zouden ze dan ook schouderophalend wachten tot ‘de boel is opgeruimd’?

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Als er een verkeersongeluk gebeurt waarbij mensen om het leven komen worden er bloemen gelegd en kaarsjes gebrand. Maar zodra iemand zichzelf heeft gedood is diegene een ‘egoïst’ en verpest niet alleen onze treinrit, maar óók nog onze belangrijke afspraken. Hoe kan het bestaan, in een tijd waarin we steeds meer leren over onze psyche, dat we nog zo respectloos tegenover de zelfmoordenaar staan? Natuurlijk: voor de machinisten is het een regelrechte nachtmerrie, dat wil ik niet onderschatten. En ook ik begrijp dat als er ‘aanrijding met een persoon’ wordt omgeroepen je daar niet gelijk iets van medeleven bij voelt. Het wordt namelijk gebracht als een huishoudelijke mededeling die in het rijtje ‘kapotte bovenleiding’ en ‘blaadjes op de rails’ past. Maar toch wil ik je vragen te proberen er bij stil te staan dat iemand, een medemens, zo’n vreselijk leven (dacht te hebben) had, dat diegene geen andere uitweg zag dan zichzelf van dat leven te verlossen.

Het idee dat ‘zo iemand dat moet doen waar niemand er last van heeft’ vind ik dan ook waanzin van de bovenste plank. Als je zo ver in de donkere mist van mentale ziekte bent verdwenen is elke uitweg beter dan het leven hier. En als iemand zo ver in die doodswens is weggezakt verdient diegene niets anders dan ons medelijden. Want wat is er in het leven van die persoon (een dochter, zoon, vader, moeder, broer of zus) gebeurd dat een einde voor de trein de prettigste oplossing lijkt?

Als we daar bij stilstaan, dat we een medemens hebben verloren die waarschijnlijk niet zo veel verschilde van ons of onze familie, kunnen we van een zelfmoordenaar weer een mens maken, in plaats van een onhandige treinverstoring.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Een paar maanden geleden stond ik op het station bij een kiosk. Er was zojuist een aanrijding met een persoon gebeurd en wegens de vertragingen schonk de NS gratis koffie. Een man liep de kiosk binnen en werd vrolijk begroet door de jongen achter de kassa.
“Wilt u een gratis kopje koffie meneer?”
De man keek verstrooid op.
“Voor welke gelegenheid?” vroeg hij.
“Een aanrijding met een persoon, meneer.”
De man krabde achter zijn oor. Hij keek naar de vrolijke kassamedewerker.
“Vieren jullie dat tegenwoordig?”

Meer lezen

Je down voelen vs. een echte depressie. Dit is het verschil.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.