Wat als emigreren naar het buitenland mislukt? Zo kun je je er minder druk om maken

Waarom mislukking niet bestaat wanneer je je gevoel volgt

Twee jaar geleden maakte ik de stap van een corporate naar een start-up. Doodeng was dat toen. Ik kan me nog herinneren dat ik heel erg de behoefte had aan bevestiging voor deze keuze. Dit was toch de juiste beslissing? Dit paste toch veel beter bij me?

Ik vermeed de conversaties waarin mensen mij het omgekeerde probeerden wijs te maken. Ik had helemaal geen behoefte aan iemand die mij ging vertellen dat het misschien geen verstandige stap was, dat ik met mijn nieuwe salaris nooit een normale hypotheek kon krijgen, en dat het risico op mislukking van zo’n start-up best aannemelijk was. En dat ik dan mooi wel op straat stond. Toch was ik mezelf continu aan het verantwoorden. Wat was nou het ergste dat er kon gebeuren?

Inmiddels weet ik dat de stap naar deze start-up een van de beste keuzes uit mijn leven is geweest. Bepalend voor wie ik op dit moment ben. Ik heb zoveel geleerd op werk-gebied, maar ook over mezelf. En ondanks dat ik het naar mijn zin had, merkte ik dat er nóg iets meer was. Het was een dieper liggend gevoel. Een overtuiging. Een geloof dat ik hier niet op de wereld ben om alleen maar op kantoor te zitten. Dat stemmetje wat ik ook hoorde toen ik besloot te vertrekken bij die corporate, die was weer terug. En op basis van wat ik ervaren had, was dit gevoel negeren eigenlijk geen optie.

En zo bedacht ik: ik moet weg. Ik wil mijn leven anders inrichten, werken om te leven en niet andersom.

Samen met mijn vriend besloten wij om een plan te maken om naar het buitenland te vertrekken. Het idee was om als digital nomads door het leven te gaan. Een freelance bestaan opbouwen, werken op afstand, een leven zonder veel spullen, en waarin eigenlijk alleen een laptop en paspoort noodzakelijk zijn.

We begonnen met sparen en verkochten onze spullen. Zonder enige freelance- en buitenland-ervaring, en ook geen hele grote spaarpot achter de hand, voelde ik me niet altijd even zeker over dit avontuur. Opnieuw merkte ik dat ik erg de behoefte had aan bevestiging voor deze keuze. Dit was toch de juiste beslissing? Dit paste toch veel beter bij me? Een deja vu.

En toen besloot ik: dit avontuur mislukt niet

Ook nu was ik me aan het verantwoorden bij mensen die mij alle mogelijke problemen van dit plan voorschotelden. En ondanks dat dit een herhaling van gebeurtenissen was, deed het toch weer veel met me. Diep van binnen was – en ben – ik natuurlijk bang. Ik denk net zoveel als al die anderen na over de mogelijke problemen. Mijn rationele gedachten ratelen maar door. Want wat als het mislukt en ik er na een week achter kom dat dit helemaal niets voor me is? Wat als mijn geld binnen no-time opraakt? Wat als ik geen opdrachten vind, en dus überhaupt geen inkomen heb? Wat als dat hele gevoel onzin is? Ben ik mezelf niet compleet voor de gek aan het houden hier? Moet ik niet gewoon een vaste baan zoeken en lekker normaal gaan doen?

Maar mijn intuïtie vertelde me iets anders. Dat ik moet doorzetten, dat mijn vorige stap ook de juiste was geweest, dat ik echt niet gek ben, vertrouwen moet hebben. En misschien wel het belangrijkste; dat ik die externe verwachtingen eens los moet laten. Dan sta ik binnen een maand weer op Schiphol? Who cares?

En toen besloot ik: dit avontuur mislukt niet. Weet je waarom niet? Omdat ik niet heb bepaald wanneer het wel gelukt is. Dat mag de hele wereld voor mij bepalen, maar ik stel een keer geen verwachtingen voor mezelf. Ik koppel nu even geen resultaten aan mijn acties. Ik doe dat continu. En de maatschappij om ons heen ook. En weet je? Dan valt het stiekem best vaak tegen. Want als iets niet loopt zoals verwacht ontstaat er teleurstelling.

"Wat er ook gebeurt in de komende maanden, ik ga waarschijnlijk heel erg veel leren"

Dus ik ga het avontuur gewoon aan, en ik zie wel hoe het loopt. Wat er ook gebeurt in de komende maanden, ik ga waarschijnlijk heel erg veel leren. Minstens zoveel als bij die start-up. Door bijzondere mensen te ontmoeten, nieuwe culturen te leren kennen, een andere levensstijl op te bouwen. Door op mijn bek te gaan en mijzelf nog 1000 keer te moeten vertellen dat ik geen verwachtingen moet hebben. Dat ik kan vertrouwen op dat het toch wel goed komt. En dat mijn gevoel eigenlijk altijd de waarheid spreekt.

Ja – als dat me lukt, dan is het voor mij gelukt.

Barbara vertrok samen met haar vriend Michiel voor onbepaalde tijd naar het buitenland om te ervaren hoe het is om op een andere manier te leven en werken. Op dit moment verblijven zij op Bali. Barbara is brand & marketing specialist, en Michiel Fotograaf & Documentaire maker. Daarnaast zijn ze samen Local Characters gestart. Een platform voor inspirerende en echte verhalen die ons een vernieuwde kijk op het leven en de wereld geven.

Meer lezen

Het bekende omarmen en het avontuur aangaan: emigreren naar Ethiopië.