De eerste week van Veganuary: zo verging het de Bedrock-redactie

Op 1 januari startte de allereerste Veganuary. Naast Dry January is het namelijk ook hot om jezelf uit te dagen een maand lang álle dierlijke producten te laten staan. Althans, dat is het uitgangspunt. Voor wie nog niet helemaal gewend is aan het plantbased dieet, kan het namelijk best lastig zijn. Dat ondervonden we aan den lijve. Benieuwd hoe het Bedrock’s Lisanne en Rosa afging tijdens hun eerste week? We geven een update. 

Op de redactie eten we zoveel mogelijk plantbased, maar 100 procent veganistisch leven? Zover zijn we nog niet. Dus werd het hoogtijd voor een Vegan Challenge!

Rosa goes vegan week #1

Met een kater werd ik op 1 januari (gelukkig) wakker in het AirBnb-bed in Ljubljana, Slovenië. Gedesoriënteerd raapte ik mijn laatste kledingstukken van de grond en propte ze in mijn backpack. Over een uur moest ik op de airport zijn. Top. Ik zei gedag tegen mijn vrienden die nog wat langer bleven voor meer wintersportplezier en pakte een 30-minuten-durende taxi. En da’s geen pretje als je brak bent én last hebt van wagenziekte.

Airport eten

Eenmaal aangekomen bij het vliegveld, redde ik gelukkig net op tijd het toilet, friste me op en doezelde vervolgens in slaap op een stoel in het zonnetje bij de gate. Niet veel later was het tijd om te boarden. Maar #help, ik moest nog eten (waar ik nu pas aan kon denken, het was inmiddels 13.00u).

Tips nodig? Doe mee aan Veganuary 2020: de beste tips om vegan de maand door te komen

De McDonalds liep ik uit principe hard voorbij, de salade’s bij één van de weinige tentjes bevatten allemaal kaas of vlees en alleen helemaal aan de andere kant van de airport was nog één zaakje (het is een héél klein vliegveld) waar ik kans maakte op mijn eerste vegan maaltijd van het jaar. Ik was in dubio.

Faal #1

In een roes stapte ik snel door naar het laatste tentje en kwam daar tot de conclusie daar er op een banaan na NIETS van plantaardige aard te koop was. Die kocht ik en kon uiteindelijk door de honger en licht-weggetrokken misselijkheid de verleiding niet weerstaan een broodje te bestellen, met zalm.

We zijn nog geen dag het nieuwe jaar in, of ik had al gefaald. Ik had m’n best gedaan, maar de McDonalds boycot ik écht liever om heel veel redenen en was eigenlijk allang blij dat ik heelhuids mijn vliegtuig zou halen. Toch baalde ik.

Vallen en opstaan

Na het vliegen-met-een-kater-avontuur (niet aan te raden) was het tijd dit fiasco te vergeten en met een schone lei te beginnen. De week verliep so far so good: voor jezelf koken is wel écht makkelijker dan aanschuiven bij anderen (waar ik flexibel in probeer te zijn). Op een verjaardagsweekend na – dat bijna helemaal plantaardig was, maar waar ik toch een stukje kaas en ei voor het ontbijt at – gaat het vegan leven me goed af.

Lees ook: Waarom flexitariër zijn veel invloed heeft op de wereld en weinig op jouw comfort

Wel merk ik dat 100 procent vegan eten voor mij nieuw is. Als ik iets niet mag, kan ik nergens anders aan denken dan het juist wél te doen. Daarom eet ik al jaren 95 procent vegetarisch, maar ik merk dat het bij anderen of in situaties (zoals brak op een vliegveld) wel moeilijk kan zijn. Oh well, van elke ‘foutje’ leer je weer!

Lisanne goes vegan week #1

“Lies, ik ga even ontbijt halen voor 1 januari, wat wil je eten?”, “Maakt niet uit, maar het moet wel vegan!” “Jaaahaaaaa…” Ik had m’n omgeving alweer ver van tevoren ingelicht dat het zover was: ik ging weer een maand veganistisch door het leven.

Dit trucje haalde ik zo’n 1,5 jaar geleden al een keer eerder uit. Ik at toen al 4 jaar geen vlees meer, maar was (en ben!) verzot op kaas en vind ook een stukje vis op z’n tijd wel lekker. Die vegan maand leek me ontzettend moeilijk, maar heeft m’n ogen geopend: het leven gaat gewoon door als je geen kaas eet! En het is ook nog ‘s hartstikke lekker!

Flexi-vegan

Sindsdien eet ik eigenlijk zo goed als veganistisch, behalve op momenten dat ik het moeilijk vind. Wat is als ik met vrienden of familie ga eten (uit of thuis) of als iemand iets lekkers heeft meegenomen wat niet vegan is (ik heb een zwak voor taart).

Ook lekker: Hier eet je de lekkerste vegan taart in Amsterdam en in Rotterdam

Als flexi-vegan (zoals ik het maar even liefkozend noem) leek een vegan maand me dus goed te doen. Vol goede moed begon ik 1 januari dan ook aan het nieuwe jaar. Het eerste wat ik at? Een zak naturel chips na het stappen om 07:30u ‘s ochtends. Want nee: veganistisch eten is echt niet in alle situaties gezond. Integendeel.

Niet meer proeven

En omdat ik door m’n eerste vegan maand al zoveel mogelijk plantbased ben gaan eten, vind ik het eigenlijk bijzonder makkelijk. Ik eet niet per se heel anders, maar laat af en toe wel wat dingen staan (zoals de verjaardagstaart van onze stagiaire…).

Good to know: Wist je dat deze producten ‘accidently vegan’ zijn?

Ook lastig: je kan niet meer zomaar dingen proeven. Dat koekje dat je bij je koffie geserveerd krijgt? It’s probably not vegan. En toen we met het team in een koffietentje zaten waar je bij de kassa een stuk brownie kon proeven, zat ‘ie voor ik het wist in m’n mond en bedacht ik me op het moment van doorslikken dat dit misschien niet helemaal de veganistische bedoeling was. Oh well, anders werd het misschien wel weggegooid, toch?!

Dit voelt goed!

En misschien wel het allerfijnste: het voelt gewoon zo goed. Het idee dat ik geen dierlijke producten eet en dus zo duurzaam mogelijk eet, maakt me ontzettend vrolijk en geeft een voldaan gevoel. En da’s ook heel wat waard!

Meer over vega(n) eten:

Geen idee wat je vandaag moet eten? Download Bedrock's Vegan Kookboek

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang 'm gratis

Reageer op artikel:
De eerste week van Veganuary: zo verging het de Bedrock-redactie
Sluiten