Een onwaarschijnlijk kerstverhaal (echt, lees dit en je kerst is gegarandeerd een succes)

Het verhaal om te lezen als je even wilt ontsnappen aan je familie

Het lag in de lijn der verwachting dit jaar, maar het is weer kerst! Tijd voor borrels, familie, veel min of meer verplichte etentjes en terugkerende fantasieën over een maagverkleining. Wat je ook gaat doen deze kerst, soms wil je waarschijnlijk even ontsnappen aan je familie. Daarom speciaal voor die momenten een stukje escapisme waar je je in kunt verliezen: het verhaal van mijn geboorte.

Het was 1990. De Sovjet-Unie stortte in, de Berlijnse muur viel, ‘Me So Horny’ van ‘2 Live Crew’ behaalde de nummer één positie in de Nederlandse top 40 en ik werd geboren: en hoe.

Mijn vader en moeder hadden ruim van tevoren een vakantie naar Palestina gepland en er geen rekening mee gehouden dat er iets tussen kon komen, zoals het feit dat mijn moeder zwanger werd. Dit gebeurde toch, maar mijn ouders lieten zich niet uit het veld slaan door zo’n klein praktisch bezwaar. Mijn vader en hoogzwangere moeder vlogen dus alsnog naar Palestina.

Ondanks dat het december was gaf het kwik een comfortabele 15 graden aan en de vakantie begon vrij zorgeloos. Mijn ouders deden wat sight seeing, verspilden wat tijd in cafeetjes en begaven zich tegen het vallen van de avond goedgemutst naar hun hotel. In de lobby vroeg mijn vader de sleutel van de gereserveerde kamer, maar de receptionist schudde zijn hoofd en zei kalmpjes ‘لا الغرف’. Mijn vader, die geen woord Arabisch spreekt, begreep niet dat er geen kamers meer waren en vroeg nogmaals in zijn beste Engels naar de kamersleutel. Toen pas zag de receptionist mijn hoogzwangere moeder en werd bleek. Hij verdween naar achter en verscheen even later met een jong meisje dat Engels sprak. Zij legde mijn vader uit dat er écht geen kamers meer waren, maar dat een hotel om de hoek waanzinnig slechte recensies kreeg en daarom vast nog wel plek had.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Zo kwam het dat mijn ouders door de Arabische nacht op zoek gingen naar het verschrikkelijke hotel. Ze kwamen van een koude kermis thuis: zelfs hier puilde de lobby uit van de vakantiegangers en wederom schudde de receptionist weemoedig zijn hoofd. ‘Aan de andere kant van de stad, daar is vast nog plek’ zei hij in zijn beste Engels terwijl hij een piek op een kerstboom zette.

Mijn ouders besloten een taxi naar de andere kant van Bethlehem te nemen, maar om vreemde redenen bleken die net zo schaars als lege hotelkamers.

Uren gingen voorbij op de straten van Bethlehem, waar het ’s nachts aanzienlijk kouder werd. Mijn vader was de wanhoop nabij, maar liet dit niet merken aan mijn moeder die met een buik als een skippybal achter hem aan hobbelde. Niemand zag dan ook dat hij, toen hij eindelijk een taxi staande wist te houden, drie keer moest slikken om zijn tranen te bedwingen.

Zijn opluchting was echter van korte duur: terwijl de taxichauffeur de koffers in de kofferbak propte bekeek hij de dikke buik van mijn moeder. Eerst barste hij in lachen uit en feliciteerde mijn vader met een ferme handdruk. Daarna zette hij hoofdschuddend de koffers weer op de stoep. Voordat mijn ouders konden protesteren was hij met gierende banden vertrokken. De straat was leeg: uitgestorven. Heel in de verte klonk ‘Wonderful Christmas time’ van Paul McCartney uit een open raam. Verder was het doodstil.

Met gebogen hoofd liepen mijn ouders door. Bij elk hotel dat ze tegenkwamen vroegen ze met hoop in hun ogen en tranen in hun stem naar een kamer, maar steeds werden zij de deur gewezen.

Na verloop van tijd kwamen ze een Palestijnse jongen tegen die naast zijn brommer stond te roken. Mijn vader vroeg hem of hij soms een hotel wist, maar de jongen begreep geen woord van wat mijn vader bedoelde. Hij startte zijn brommer en wilde wegrijden, maar toen zag ook hij de buik van mijn moeder. Galant als een Arabische prins pakte hij haar hand en leidde haar naar zijn stalen ros. Ze kroop achterop en de jongen begon stapvoets de straat uit te rijden. Mijn vader, stomverbaasd, ging er op een drafje achteraan. De jongen bleef mijn vader moed in praten, wat mijn vader niet begreep. Die hield daarom, bang dat zijn vrouw werd ontvoerd, één hand om haar arm terwijl hij snelwandelend zijn best deed om naast de brommer te blijven

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Na anderhalf uur te hebben gereisd kwamen ze aan bij een garage waar meer jongens met brommers stonden te roken. Het stonk intens naar benzine. Mijn vader zakte als een vermoeid paard door zijn knieën. Het begon te sneeuwen. En op dat moment begonnen bij mijn moeder de weeën.

Een lang verhaal kort: een paar uur later werd ik daar in die garage in Bethlehem geboren. Van een oude gereedschapskist werd een kribbe gemaakt waar ik, in doeken gewikkeld, in werd gelegd. Op een oude transistorradio klonk de Johnny Cash uitvoering van ‘Little drummer boy’.

Terwijl mijn moeder lag uit te hijgen en mijn vader samen met de brommerjongens huilend naast de kribbe zat te roken werd er op de garagedeur geklopt. De deur ging open en daar verschenen de hotelreceptionist, het meisje dat Engels sprak en de schuldbewuste taxichauffeur.

Toen hij in mijn blauwe ogen keek nam de taxichauffeur zijn pet in zijn handen, deed zijn gouden casio horloge af en legde deze in de kribbe. Het meisje dat Engels sprak haalde een pakje kauwgom uit haar bomberjack en wierp deze er naast.

De receptionist knielde naast me. Hij haalde een pak sjek uit zijn kontzak, draaide er nog één sigaret uit en legde de rest met de grootst mogelijke eerbied in de kribbe. Ik weet het zelf niet meer, maar mijn vader vertelde me dat ik twee vingers opstak en de receptionist zegende, terwijl er op de radio een hemels gezang klonk.

Ik denk zelf dat deze hele episode de reden is voor mijn voorliefde voor gouden horloges, sigaretten en kauwgom. Mijn ouders zeggen dat ik te veel fantasie heb.

Ach, de waarheid zal zoals altijd wel in het midden liggen.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.