5 redenen waarom we nog steeds van de feministische serie Girls houden

Veel mensen houden van series als Sex and The City. En hoe heerlijk die ook mogen zijn, vaak kunnen we onszelf er niet echt in vinden. De fantastische, perfecte levens zijn gewoon niet heel relatable. Gelukkig heeft feminist Lena Dunham de serie Girls gemaakt. En ook al is deze vorig jaar gestopt, hij blijft het kijken waard.

Voor een serie is Girls namelijk best wel realistisch. De vier vriendinnen zijn in hun twenties en hun ultieme millennial-leventjes worden op een hilarische wijze neergezet, waarbij veel situaties best herkenbaar zijn voor sommigen. Als er één serie laat zien hoe raar het leven soms kan zijn, dan is het Girls wel. Er zitten pijnlijk ongemakkelijke seksscènes in, en ook de ruzies zijn heel goed geacteerd. Hierdoor kun je bijna een emotionele band opbouwen met Jessa, Hannah, Marnie en Shoshanna. Stiekem zou je in Girls wel de vijfde vriendin willen zijn.

Doorgeprikte trommelvliezen

Ook laten ze mentale aandoeningen zien, wat niet bij elke serie over vrouwen gebeurt. Juist goed dat ze dit in Girls wel doen, want je mentale gezondheid heeft evenveel impact op je leven als je fysieke gezondheid. Het hoofdpersonage Hannah heeft bijvoorbeeld last van OCD. Dat wordt niet geromantiseerd: zo heeft ze op een bepaald moment haar trommelvliezen doorgeprikt met een wattenstaafje, waarvoor ze naar de eerste hulp moet. Geen geweldig Hollywood-moment, wel enorm eerlijk.

Er zitten levenslessen in

Zo laten de vier meiden zien hoe belangrijk vriendschap is, terwijl relaties komen en gaan (en ja, ook de wetenschap laat zien dat vrienden enorm belangrijk zijn voor een gelukkig leven). Tegelijkertijd komt goed naar voren dat vriendschap niet altijd rozengeur en maneschijn is: er zijn wel eens radiostiltes tussen de meiden – maar nooit voor heel lang.

Dit vind je vast ook leuk: Mannen profiteren ook van feminisme (misschien zelfs wel meer dan vrouwen).

 

Eerlijke lichamen

Eén van de beste aspecten van deze serie  is hoe er wordt omgegaan met de maatschappelijke standaard van het vrouwenlichaam. Waar er in series als SATC intimiderend knappe en dunne vrouwen de hoofdrol spelen, speelt regisseur Lena Dunham haar karakter Hannah gewoon zelf. Een moedige zet, want Lena heeft niet maatje 34. Hoewel ze onder andere hierover zowel online als offline bakken met haat over zich heen krijgt, vinden wij het alleen maar heel tof dat ze zich inzet voor een realistischer beeld van vrouwen.

Goede dosis feminisme

Daarbij is er dus ook genoeg feminisme te vinden in Girls. Kan ook niet anders, met bekende feminist Lena Dunham als regisseur. De mannen in de serie worden bijvoorbeeld geconfronteerd met hun mindere eigenschappen, terwijl de hoofdpersonages laten zien dat ze unieke, krachtige vrouwen zijn.  Zo is  karakter Jessa hét perfecte voorbeeld van een krachtige vrouw, die ondanks haar alcoholverslaving het beste van het leven probeert te maken. Ook als ze ongesteld is, weet ze zo een random guy uit een bar mee te nemen voor een kort potje seks. Je kunt je dan wel weer afvragen of dat ook helemaal realistisch is, maar het is in ieder geval women empowerment, verpakt in een HBO-serie. Wij zijn fan.

Reageer op artikel:
5 redenen waarom we nog steeds van de feministische serie Girls houden
Sluiten