31 dagen vegan: dit is wat ik ontdekte tijdens mijn Vegan Challenge

Veganistisch eten, hoe moeilijk is dat? De vraag spookte al maanden door mijn hoofd, maar ik deed er nooit iets mee. Totdat ik voor Bedrock besloot om in augustus een maand lang hardcore vegan te eten, met als stok achter de deur: een artikel schrijven over mijn bevindingen.

Dit zijn mijn bevindingen van een maand lang vegan te eten.

Je kunt niet zomaar (hardcore) vegan gaan

Omdat ik al geen vlees eet en geen melk drink, heb ik mezelf al eerder verdiept in de vega(n) wereld. Toen werd me één ding duidelijk: als je veganistisch gaat eten, doe je er goed aan eerst even met de huisarts of een diëtist te praten. Wat er vaak gebeurt, is dat alle dierlijke producten simpelweg worden geskipt in plaats van vervangen, waardoor mensen tekorten oplopen. Dat kan tot ernstige gevolgen leiden.

Advies van een diëtiste

Om dat te voorkomen, plande ik een gesprek in met diëtiste Lisa Steltenpool. Zij is gespecialiseerd in veganisme en eet zelf ook veganistisch, dus ze kon mij precies vertellen wat ik wel en niet moest doen (of beter gezegd: eten).

Over het algemeen was mijn eetpatroon goed en gevarieerd, maar er waren een aantal dingen belangrijk voor me:

  • Voeg elke dag een eetlepel lijnzaad toe aan je ontbijt voor de nodige omega 3-vetten;
  • Ik eet weinig tot geen brood, dus het is verstandig om jodium bij te slikken;
  • Slik vitamine b12 bij (dit krijg je niet binnen uit plantaardige voeding);
  • Check je ijzer bij de huisarts (dit ben ik vergeten…);
  • Zorg dat je voldoende eiwitten binnenkrijgt (in de vorm van o.a. peulvruchten, noten en soja);
  • Ik wilde niet afvallen, dus het laatste advies was: eet genoeg! Plantaardig eten is meestal minder calorierijk.

Met dit advies en de nodige informatie op zak was ik er klaar voor: plantaardige wereld here I come! Ik zag deze maand als een ontdekkingstocht en had er eigenlijk heel veel zin in. Lekker koken, snacks ontdekken, leuke gesprekken voeren – dit kon ik.

Maar op dag 1 ging ik al meteen de mist in toen ik gedachteloos met een lepel uit m’n pot met granola stond te snacken. Na een paar happen viel het kwartje: honing. Oeps. Dus ik deed snel de pot dicht en schoof ‘m ver achterin m’n kast. Deze pot was de komende maand verboden terrein.

Verpakkingen checken

De dagen verstreken en na mijn domme valkuil op de eerste dag was ik meteen wakker geschud. Ik checkte elke verpakking. Wist je dat je niet zomaar elke cracker kunt eten? En dat de harirasoep van AH Excellent gemaakt wordt met room? O, en ook banaanchips is een no-go, want daar is ‘ie weer: honing.

Dit vind je misschien ook leuk: Going vegan? Dit moet je weten over vitamine B12

Maar wist je ook dat er heel veel koekjes vegan zijn en je heel veel lekkere recepten kunt maken zonder kaas, melk, vlees en vis? Ik merkte dat ik de dingen die ik moest laten staan heel gemakkelijk kon vervangen, en niks tekort kwam.

Maak het leuk

Ik maakte het leuk voor mezelf door op zoek te gaan naar lekkere snacks, nieuwe recepten uit te proberen en vooral te kijken naar wat ik allemaal wél kon eten. En ik had het niet verwacht, maar je kunt dus heel lekker eten zonder dat er kaas aan te pas komt! Het enige wat je moet doen is een flinke voorraad kruiden aanleggen en een zoute smaak faken met producten als kappertjes en zongedroogde tomaatjes.

Uit eten als vegan

Het lastigste vond ik om onvoorbereid met een vriend uit eten te gaan. Ik had me niet verdiept in de vegan opties en wilde eens kijken of dat goed te doen was. We schoven aan bij het Amsterdamse café Kuijper (waar ze de lekkerste nacho’s van de stad serveren) en daar moest ik wel even slikken. Ik eindigde met een schaaltje zoete aardappelfriet (zonder de dip) en wat tortillachips met guacamole. Lekker, maar absoluut niet satisfying.

Ondanks het grote aanbod aan vegan restaurants in Amsterdam, is het alsnog lastig om als vegan uit de voeten te kunnen. En al helemaal als je spontaan een hapje buiten de deur wilt eten, waar ik maar al te gek op ben.

Veel. Meer. Honger.

Via Instagram had iemand me al gewaarschuwd: je hebt waarschijnlijk veel meer honger. En dat heb ik geweten. Na een paar dagen merkte ik al dat ik de hele dag door zin had in eten. Ik at fruit alsof er geen morgen meer zou zijn, want dat mocht ik immers unlimited eten én ligt standaard op kantoor.

De snacks waar ik me zoal op stortte? Fruit (en niet zo’n beetje ook), de flapjacks van TREK, noten-dadelballetjes van The Protein Ball Co., extra pure chocolade, alle vegan koeken van EkoPlaza, ijs en yoghurt van Abbot Kinney’s en ik denk zo’n luttele duizend rijstwafels met pindakaas.

Falafel en falafel met nog wat falafel…

… op een bedje van falafel. Als er iets is waar ik me gek aan heb gegeten, is het wel falafel. Wist ik niet wat ik moest eten? Falafel. Wist ik wel wat ik moest eten? Dan moest er falafel bij. Ik zweer bij falafel en wil graag even een groot applaus voor de uitvinder van de falafel. Wie je ook bent, je bent een held.

Kortom: falafel was m’n go to oplossing voor een lekker avondmaal. Maar ook hummus, linzen, kikkererwten en alle andere peulvruchten heb ik baas gemaakt alsof m’n leven ervan afhing – wat in zekere zin ook zo was. En zolang je ze goed kruidt en elke keer weer anders invult, word je ze echt niet zat. Vanavond open ik gewoon weer een blikkie. Zonder falafel, die had ik gister al.

En toen ging ik op vakantie

De laatste vier dagen van mijn vegan challenge bracht ik door op vakantie. In Oostenrijk, welteverstaan – het land van de alpenmelk, kaiserschmarrn, apfelstrudel en schnitzels. Die laatste at ik sowieso al niet, maar als je me ergens gelukkig mee maakt, is het die ‘scrambled pancake‘ en een goed stuk apfelstrudel.

Ik nam mezelf voor om zoveel mogelijk veganistische keuzes te maken. Zo at ik bij het ontbijt brood met jam en skipte ik de dagelijkse cappuccino (want plantaardige melk was er niet). Tot de lunch ging het goed, maar als je in een Oostenrijks dorpje aanschuift bij een lokaal restaurantje, zijn de vegan opties op één hand te tellen. Of beter gezegd: je hebt er niet eens één hand voor nodig.

Dit vind je vast ook interessant: Ben je de hummus zat? Hier vind je meer vegan broodbeleg (+ lekkere combinaties)

Overal werd gebruik gemaakt van kaas, melk en/of vlees, tenzij ik voor een salade zou kiezen. Maar de foodie in mij werd maar wat blij van de overheerlijke gerechten die Oostenrijk voor mij in petto had en ik vond dat ik op vakantie best een uitzondering kon maken. Voor ik wist had ik een portie schmarrn besteld en een half uur later zat ik flink te genieten.

Of ik me schuldig voelde? Integendeel, want ik wist dat ik verder goed bezig was en ik vind dat je echt wel even mag genieten van iets lekkers als je daar blij van wordt. Plus: bij veel restaurants in het Stubaital (waar ik zat) worden alleen producten gebruikt die ook in het dal worden geproduceerd. Dat betekent dat het lokale ingrediënten zijn van dieren die goed worden behandeld, en het dus alsnog een ‘goede’ keuze was.

Alles weten over veganisme? Lees onze ultieme guide naar een veganistische levensstijl

Een maand vegan: de conclusie

Tijdens mijn vakantie heb ik dus een beetje gecheat, maar ik noem het liever ‘extra genieten’. Want als ik deze maand iets heb geleerd, is het wel dat je niet te streng voor jezelf moet zijn. In sommige gevallen is het gewoon niet zo makkelijk of handig om vegan te eten. Mijn conclusie is dan ook dat hardcore vegan mij net een stapje te ver gaat. Daarnaast weet ik niet zeker of vegan eten in alle gevallen de meest duurzame keuze is. Iets wat Trouw belicht in dit artikel.

Na deze 31 dagen ben ik me wel veel bewuster geworden van alles wat dierlijk is, en veganistisch eten voelt ook gewoon goed. Ik heb me voorgenomen om zelf geen dierlijke producten in huis te halen, maar ook weleens voor een avondje vega te kiezen als ik buiten de deur of met mensen ben.

Of ik mezelf nu anders voel of een betere huid heb? Nee, dat niet. Ik denk ook dat dat iets is wat je niet direct merkt – althans, niet als je al vegetariër bent en geen melk drinkt. En in dit artikel van Independent blijk dat je hier pas na drie tot zes maanden wat van gaat merken – nog even doorzetten dus!

Wat ik wel merkte, is dat het idee dat je niks dierlijks binnenkrijgt, heel goed voelt. Zolang het goed is voor de wereld, is het goed voor mij, right?

Dus nee: ik word zeker niet de volgende vegan streaker, maar ik ga m’n plantaardige eetpatroon wel zoveel mogelijk proberen aan te houden. Tenzij iemand kaiserschmarrn voor me maakt, dan ben ik om.

Mijn eerdere reflecties op mijn vegan challenge

Reageer op artikel:
31 dagen vegan: dit is wat ik ontdekte tijdens mijn Vegan Challenge
Sluiten