Hi, ik was die man die schreef over body image

En daar kwamen veel reacties op

Afgelopen dinsdag werd er een artikel op Bedrock gepubliceerd over vrouwen en hun body image. Dat artikel kwam van mijn hand. Mitchell, aangenaam. Ik was verbaasd over de enorme hoeveelheid reacties op Facebook. Het betrof namelijk een artikel dat ik vorig jaar geschreven had en dat destijds ook op Facebook gepubliceerd werd. Ik herinner mij niet dat er toen ook zoveel op gereageerd werd.

Omdat het een behoorlijk gevoelig onderwerp betreft, denk ik dat het goed is om nog even terug te komen op het artikel en mijn intenties nader toe te lichten. Met negatieve reacties heb ik nooit problemen, mits mijn intenties maar duidelijk waren. Aan enkele reacties te zien, is mijn artikel anders geïnterpreteerd dan ik het had bedoeld. Dat is zonde. Dat zaait verwarring en zorgt ervoor dat wat een positieve boodschap had moeten zijn behoorlijk is ondergesneeuwd.

Allereerst: wie ben ik om hier iets over te roepen? Terechte vraag. Ik schrijf al ruim een decennium voor mannenmagazines. Sinds vierenhalf jaar als hoofdredacteur van Manners.nl. In die hoedanigheid ben ik een collega van Josephine, hoofdredacteur van Bedrock. Josephine en ik sparren veel over content en werken regelmatig samen. Als ik een vrouwelijk perspectief nodig heb op een van mijn artikelen, klop ik bij Josephine aan. Andersom betrekt Josephine mij zo nu en dan bij Bedrock voor een mannelijke scope die de content kan aanvullen. Enfin, zo zat ik in september 2016 aan een Italiaans zwembad en kwam het idee voor het artikel in mij op, op basis van wat ik om mij heen zag.

Als – zo mag ik in alle bescheidenheid wel stellen – inmiddels behoorlijk door de wol geverfde redacteur weet ik als geen ander hoe moeilijk het is om met geschreven woorden intenties helemaal helder over te brengen. Voor mijn gevoel bevatte mijn artikel louter een positieve boodschap. Een boodschap die als volgt luidde: stop met jezelf gek maken over je eigen lichaamsbeeld, over de ‘idealen’ die je in de media ziet, over wat jij denkt dat anderen over jou denken. Hou van jezelf.

Ik kan mij niet voorstellen hoe het is als vrouw

De reden dat ik mij expliciet tot vrouwen richtte, is omdat ik vanuit mijn perspectief constateer dat mannen wellicht wat beter met deze vorm van sociaal-maatschappelijke druk omgaan. En nee: het is niet helemaal hetzelfde. Mannen worden niet doodgegooid met uitingen van andere ‘perfecte’ mannen. Maar maak je geen illusies: ook mannen kennen dit soort onzekerheden. Ook mannen worden geconfronteerd met de sixpack van Cristiano Ronaldo of de granieten borst en biceps van Dwayne Johnson. Op dit specifieke gebied kunnen mannen zich misschien iets makkelijker onttrekken aan de druk.

Klopt het dat ik, zoals enkele lezers stelden, daarom de problemen van vrouwen niet begrijp? Ab-so-luut. Ik kan mij niet voorstellen hoe het is als vrouw. Ik kan mij niet voorstellen dat ik onzeker word bij het zien van een foto van Channing Tatum met ontbloot bovenlijf, ondanks dat ik weet dat de media zouden zeggen dat hij fysiek superieur is aan mij. Ik kan mij daar niet druk over maken. Ik weet wie ik ben en ik heb genoeg meegemaakt in het leven om te kunnen relativeren. Dus nee, ik kan mij niet indenken hoe een vrouw zich gek kan laten maken, maar ik weet wél dat dit gebeurt. Ik zie het met eigen ogen. En dat gun ik geen enkele vrouw.

Wat ik ook weet, is dat het strand of het zwembad een plek moet zijn van plezier en ontspanning. Geen plek waar je het idee moet hebben dat je ‘perfect’ moet zijn, of afgerekend wordt op een buikje, love handles, cellulitis of het ontbreken van een thigh gap. Want, beste vrouwen – en excuseer mij voor de f-bomb die ik op het punt sta te droppen – FUCK THAT SHIT. Dát is de boodschap die ik wilde overbrengen. Waarom? Welnu: als magazines, tv en social media jou mogen vertellen dat je het lichaam van een Victoria’s Secret-model moet hebben om mee te tellen, dan mag er toch ook gewoon een geschrokken man zijn die je van de andere kant vertelt dat dit helemaal niet waar is? Iemand die zegt dat jij je veel beter kunt focussen op de fijne dingen in het leven, dan je druk te maken over voor velen onhaalbare ‘idealen’ die op je worden afgevuurd?

Want laten we eerlijk zijn: de magazines die jij leest, verkondigen deze heb-schijt-aan-onhaalbare-schoonheidsidealen-boodschap misschien ook, maar zetten in dezelfde editie wel doodleuk Doutzen Kroes in bikini op de cover. Wat ik hoopte over te brengen, was wat relativeringsvermogen vanaf de kant van een man. Een positieve boodschap dat er heel, héél veel mannen (en vrouwen) zijn die het helemaal niet eens zijn met de gepropagandeerde schoonheidsidealen. Het spijt me als mijn intentie niet goed overkwam en ik je teleurgesteld, verward of beledigd heb. Mogen mijn intenties nu voor eens en voor altijd duidelijk zijn en moge jij gewoon een dikke middelvinger maken naar alle plastic en Photoshop in deze wereld en gewoon shinen met wie je bent, want dat is de enige persoon die je moet zijn. Jezelf.

Meer lezen

Als man vraag ik me af: waarom zijn vrouwen zo onzeker over hun lichaam?